quote:

Orijinalden alıntı: Sargeist

Son günlerde benim için çok değerli olan 2 lise hocamı kaybettikten sonra sık sık "ölümü" düşünmeye başladım ve hayat çok boş,anlamsız gelmeye başladı.Ailemiz,sevdiğimiz arkadaşlarımız ve çevremizde tanıdığımız bütün insanlar ve biz birgün öleceğiz.Ama biz,en azından ben,bunu ne kendime ne çevremdeki insanlara hiç yakıştıramam,yakıştıramam derken,sanki hepimiz sonsuza kadar mutlu mesut bir hayat yaşayacakmışız gibi gelir,halbuki ölüm dediğimiz ve hemen hemen hepimizin çok korktuğu o şey her an kapımızda ve maalesef çoğumuz bazı şeylerin değerini kaybettikten sonra anlıyoruz.Ölümü düşündükçe aklıma gelen şeylerden biri de aslında zamanın ne kadar çabuk geçtiği ve geçen her saniyenin hakikaten değerli oluşu,şuan 20 yaşındayım ve ilkokul,ortaokul,liseye başladığım ilk günleri hatırlıyorum,mahalle arkadaşlarımla top oynadığımız günleri hatırlıyorum,hepsi dün gibi,ama aradan çok uzun yıllar geçmiş.Ortalama bir insanın 60 sene yaşadığını varsayarsak,insan ömrü gerçekten çok kısa ve bu kısa hayata ne kadar çok şey sığdırabilirsek kar aslında,ama bu düşünceler hep teoride kalır benim için çünkü dediğim gibi,hiç ölmeyecekmişim gibi davranıyorum aslında ve çoğumuz öyleyiz.Çevrenizdeki insanların kıymetini,geçen zamanın değerini bilin arkadaşlar,ne gidenler,ne geçen zaman geri gelmiyor.

quote:

Orijinalden alıntı: RenkPC

Korku