quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

aynı durumdayım seninle dostum. aramızdaki tek fark benim 6 aylık ikizlerimin olması

2 senedir evliyiz, tartışmaktan dolayı birbirimizden soğuma derecesine geldik.

kadınları anlamak gerçekten çok güç. en ufak olayı büyütüp, tartışma çıkarıyorlar ve sonrasında haksız olsa bile bir şekilde üste çıktığını başardıklarını sanıyorlar.

bizim tartışmalarımız hep aileler oldu. annem, babam, kardeşlerim çok sık gelmezler ve geldikleri zaman diken üstünde otururlar.

elbette hataları oluyordur, fakat her yapılanı büyütüyor. annen şunu yaptı, ablan şöyle yaptı diyerek her şeyi eleştirmesi bıktırdı artık beni. ben onun ailesine nazik davrandıkça o tam tersini yapıyor. ailesinden birisi bana karşı hata yaptığında ben eleştirirsem direk savunmaya geçiyor, kavga ediyoruz

sürekli ailelerden gidiyorum ama, onlardan birisi misafirliğe geldiğinde ne hazırlayacağını şaşırıyor, telefon edip şunları al, bunları al diyor, bende her seferinde alıp geliyorum. gerekirse annemi kendisi hazırlık yaparken çocuklara bakması için yardıma çağırıyor ( onun ailesi ilçede yaşıyor ). bizden birisi geldiğinde hiç bir sey umrunda değil. başlıyor sorulara; neden geliyorlar, görmüyorlarmı çocuk olduğunu, ben nasıl hazırlık yapayım gibisinden laflar ettiğinde benim şalterler atıyor ve başlıyoruz tartışmaya.

tartıştığımız zaman ise ben dayanamıyorum gitmek istiyorum demeye baslıyor. çocukları düşündüğüm için haklı olduğum halde gönlünü alıyorum.

bunlar belki söylenmez ama çocuklar doğduğunda annemlerin durumu iyi olmadığından 2 tane ceyrek altın taktılar. 1 hafta bunun kavgasını yaptı. torunlarına bunları mı layık gördüler, bilezik takamazlarmıydı diye bir dünya dırdır etti. onun annesi ise 2 tane takım ve battaniyeden baska bir sey getirmemesine rağmen '' melek '' oluverdi bir anda. bizimkileri eleştiriyordun annen ne taktı dediğimde ise '' kız tarafından mı bekliyorsun bir seyler diye basladı dırdıra ve yine tartışma.

yanlış anlaşılmasın kimseden en ufak beklentim olmadı, ne taktı ne takmadı umurumda bile değil. beni kızdıran bir tarafında yaptıklarını eleştirirken, kendi tarafının yaptıklarını savunması.

biraz uzun oldu kusura bakmayın. anlatacak o kadar şey var ki

KADINLARLA TARTIŞIRKEN HAKLI ÇIKABİLMEK İÇİN ONLARDAN DAHA FAZLA SAÇMALAMANIZ GEREKİYOR

kendi sözümdür

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

quote: Orijinalden alıntı: snowor Hangi sehirdesiniz hocam ve para durumunuz nasıl ona gore evlilik terapisti tavsiye edicem

ankarada bildiğiniz terapist varsa, bende yardım alabilirim

quote:

Orijinalden alıntı: Treth

quote: Orijinalden alıntı: mur@t_fb aynı durumdayım seninle dostum. aramızdaki tek fark benim 6 aylık ikizlerimin olması 2 senedir evliyiz, tartışmaktan dolayı birbirimizden soğuma derecesine geldik. kadınları anlamak gerçekten çok güç. en ufak olayı büyütüp, tartışma çıkarıyorlar ve sonrasında haksız olsa bile bir şekilde üste çıktığını başardıklarını sanıyorlar. bizim tartışmalarımız hep aileler oldu. annem, babam, kardeşlerim çok sık gelmezler ve geldikleri zaman diken üstünde otururlar. elbette hataları oluyordur, fakat her yapılanı büyütüyor. annen şunu yaptı, ablan şöyle yaptı diyerek her şeyi eleştirmesi bıktırdı artık beni. ben onun ailesine nazik davrandıkça o tam tersini yapıyor. ailesinden birisi bana karşı hata yaptığında ben eleştirirsem direk savunmaya geçiyor, kavga ediyoruz sürekli ailelerden gidiyorum ama, onlardan birisi misafirliğe geldiğinde ne hazırlayacağını şaşırıyor, telefon edip şunları al, bunları al diyor, bende her seferinde alıp geliyorum. gerekirse annemi kendisi hazırlık yaparken çocuklara bakması için yardıma çağırıyor ( onun ailesi ilçede yaşıyor ). bizden birisi geldiğinde hiç bir sey umrunda değil. başlıyor sorulara; neden geliyorlar, görmüyorlarmı çocuk olduğunu, ben nasıl hazırlık yapayım gibisinden laflar ettiğinde benim şalterler atıyor ve başlıyoruz tartışmaya. tartıştığımız zaman ise ben dayanamıyorum gitmek istiyorum demeye baslıyor. çocukları düşündüğüm için haklı olduğum halde gönlünü alıyorum. bunlar belki söylenmez ama çocuklar doğduğunda annemlerin durumu iyi olmadığından 2 tane ceyrek altın taktılar. 1 hafta bunun kavgasını yaptı. torunlarına bunları mı layık gördüler, bilezik takamazlarmıydı diye bir dünya dırdır etti. onun annesi ise 2 tane takım ve battaniyeden baska bir sey getirmemesine rağmen '' melek '' oluverdi bir anda. bizimkileri eleştiriyordun annen ne taktı dediğimde ise '' kız tarafından mı bekliyorsun bir seyler diye basladı dırdıra ve yine tartışma. yanlış anlaşılmasın kimseden en ufak beklentim olmadı, ne taktı ne takmadı umurumda bile değil. beni kızdıran bir tarafında yaptıklarını eleştirirken, kendi tarafının yaptıklarını savunması. biraz uzun oldu kusura bakmayın. anlatacak o kadar şey var ki KADINLARLA TARTIŞIRKEN HAKLI ÇIKABİLMEK İÇİN ONLARDAN DAHA FAZLA SAÇMALAMANIZ GEREKİYOR kendi sözümdür

Peygamber sabrı varmış sende. Ben bunun en fazla 2 kez yaşanmasına müsaade ederim üçüncü tekrarda evden atarım hiç acımam dünyada hiç bir insan oğlu vaz geçilmez değildir.

Böyle insanlara ezdirmeyin kendinizi. Ben burada okurken sinir oldum şimdiye 50 kere evden atmıştım senin eşin gibi bir eşim olsa...

Alıntıları Göster

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

quote: Orijinalden alıntı: Treth quote: Orijinalden alıntı: mur@t_fb aynı durumdayım seninle dostum. aramızdaki tek fark benim 6 aylık ikizlerimin olması 2 senedir evliyiz, tartışmaktan dolayı birbirimizden soğuma derecesine geldik. kadınları anlamak gerçekten çok güç. en ufak olayı büyütüp, tartışma çıkarıyorlar ve sonrasında haksız olsa bile bir şekilde üste çıktığını başardıklarını sanıyorlar. bizim tartışmalarımız hep aileler oldu. annem, babam, kardeşlerim çok sık gelmezler ve geldikleri zaman diken üstünde otururlar. elbette hataları oluyordur, fakat her yapılanı büyütüyor. annen şunu yaptı, ablan şöyle yaptı diyerek her şeyi eleştirmesi bıktırdı artık beni. ben onun ailesine nazik davrandıkça o tam tersini yapıyor. ailesinden birisi bana karşı hata yaptığında ben eleştirirsem direk savunmaya geçiyor, kavga ediyoruz sürekli ailelerden gidiyorum ama, onlardan birisi misafirliğe geldiğinde ne hazırlayacağını şaşırıyor, telefon edip şunları al, bunları al diyor, bende her seferinde alıp geliyorum. gerekirse annemi kendisi hazırlık yaparken çocuklara bakması için yardıma çağırıyor ( onun ailesi ilçede yaşıyor ). bizden birisi geldiğinde hiç bir sey umrunda değil. başlıyor sorulara; neden geliyorlar, görmüyorlarmı çocuk olduğunu, ben nasıl hazırlık yapayım gibisinden laflar ettiğinde benim şalterler atıyor ve başlıyoruz tartışmaya. tartıştığımız zaman ise ben dayanamıyorum gitmek istiyorum demeye baslıyor. çocukları düşündüğüm için haklı olduğum halde gönlünü alıyorum. bunlar belki söylenmez ama çocuklar doğduğunda annemlerin durumu iyi olmadığından 2 tane ceyrek altın taktılar. 1 hafta bunun kavgasını yaptı. torunlarına bunları mı layık gördüler, bilezik takamazlarmıydı diye bir dünya dırdır etti. onun annesi ise 2 tane takım ve battaniyeden baska bir sey getirmemesine rağmen '' melek '' oluverdi bir anda. bizimkileri eleştiriyordun annen ne taktı dediğimde ise '' kız tarafından mı bekliyorsun bir seyler diye basladı dırdıra ve yine tartışma. yanlış anlaşılmasın kimseden en ufak beklentim olmadı, ne taktı ne takmadı umurumda bile değil. beni kızdıran bir tarafında yaptıklarını eleştirirken, kendi tarafının yaptıklarını savunması. biraz uzun oldu kusura bakmayın. anlatacak o kadar şey var ki KADINLARLA TARTIŞIRKEN HAKLI ÇIKABİLMEK İÇİN ONLARDAN DAHA FAZLA SAÇMALAMANIZ GEREKİYOR kendi sözümdür Peygamber sabrı varmış sende. Ben bunun en fazla 2 kez yaşanmasına müsaade ederim üçüncü tekrarda evden atarım hiç acımam dünyada hiç bir insan oğlu vaz geçilmez değildir. Böyle insanlara ezdirmeyin kendinizi. Ben burada okurken sinir oldum şimdiye 50 kere evden atmıştım senin eşin gibi bir eşim olsa...

dostum inan ki düşündüm bunu. kapıyı açıp çık git desem mi dedim kendi kendime.

sonra çocukların odasına gidip o melek yüzlerini görünce ; bu kuzucukları anne baba ayrı büyütmeye hakkımız yok diye düşünüp, hep vazgeçiyorum.

yapılanları Allaha havale ediyorum sadece.

düğün zamanı ailesinin bana yaptıklarını duysanız, bende gercekten peygamber sabrı olduğuna inanırsınız

tek bir örnek vereyim ; nikah yapılmadan 1 gün önce senet yapmışlar, ilk cümleyi aynen aktarıyorum.

'' kız evi tarafından daha önce alınan ; LCD TV, bulaşık, çamaşır mak, oturma grubu, yatak odası vs.vs. gibi eşyalar boşanma durumunda yine kız tarafına teslim edilecektir. bu eşyaların olmaması halinde şu kadar para ödemeyi kabul ediyorum ''

bahsedilen eşyalardan LCD TVnin taksidini 2 ay önce bitirmiştim, diğer bütün eşyaları ise kredi kullanarak alıp, 4er taksitlerini ödemiştim.

sırf eşim bu senede karşı çıktı diye onun hatırına imzaladım ve '' sevr anlaşması mı bu '' sözümden başka laf söylemedim.

Allah var yukarıda eşim çok karşı çıktı bu senede.

ben bunu göze alıp ailesinin yaptıklarına ses çıkarmıyorken, eşimin her fırsatta ailem hakkında söyledikleri gercekten zoruma gidiyor.

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

dostum inan ki düşündüm bunu. kapıyı açıp çık git desem mi dedim kendi kendime.

sonra çocukların odasına gidip o melek yüzlerini görünce ; bu kuzucukları anne baba ayrı büyütmeye hakkımız yok diye düşünüp, hep vazgeçiyorum.

yapılanları Allaha havale ediyorum sadece.

düğün zamanı ailesinin bana yaptıklarını duysanız, bende gercekten peygamber sabrı olduğuna inanırsınız

tek bir örnek vereyim ; nikah yapılmadan 1 gün önce senet yapmışlar, ilk cümleyi aynen aktarıyorum.

'' kız evi tarafından daha önce alınan ; LCD TV, bulaşık, çamaşır mak, oturma grubu, yatak odası vs.vs. gibi eşyalar boşanma durumunda yine kız tarafına teslim edilecektir. bu eşyaların olmaması halinde şu kadar para ödemeyi kabul ediyorum ''

bahsedilen eşyalardan LCD TVnin taksidini 2 ay önce bitirmiştim, diğer bütün eşyaları ise kredi kullanarak alıp, 4er taksitlerini ödemiştim.

sırf eşim bu senede karşı çıktı diye onun hatırına imzaladım ve '' sevr anlaşması mı bu '' sözümden başka laf söylemedim.

Allah var yukarıda eşim çok karşı çıktı bu senede.

ben bunu göze alıp ailesinin yaptıklarına ses çıkarmıyorken, eşimin her fırsatta ailem hakkında söyledikleri gercekten zoruma gidiyor.

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

aynı durumdayım seninle dostum. aramızdaki tek fark benim 6 aylık ikizlerimin olması

2 senedir evliyiz, tartışmaktan dolayı birbirimizden soğuma derecesine geldik.

kadınları anlamak gerçekten çok güç. en ufak olayı büyütüp, tartışma çıkarıyorlar ve sonrasında haksız olsa bile bir şekilde üste çıktığını başardıklarını sanıyorlar.

bizim tartışmalarımız hep aileler oldu. annem, babam, kardeşlerim çok sık gelmezler ve geldikleri zaman diken üstünde otururlar.

elbette hataları oluyordur, fakat her yapılanı büyütüyor. annen şunu yaptı, ablan şöyle yaptı diyerek her şeyi eleştirmesi bıktırdı artık beni. ben onun ailesine nazik davrandıkça o tam tersini yapıyor. ailesinden birisi bana karşı hata yaptığında ben eleştirirsem direk savunmaya geçiyor, kavga ediyoruz

sürekli ailelerden gidiyorum ama, onlardan birisi misafirliğe geldiğinde ne hazırlayacağını şaşırıyor, telefon edip şunları al, bunları al diyor, bende her seferinde alıp geliyorum. gerekirse annemi kendisi hazırlık yaparken çocuklara bakması için yardıma çağırıyor ( onun ailesi ilçede yaşıyor ). bizden birisi geldiğinde hiç bir sey umrunda değil. başlıyor sorulara; neden geliyorlar, görmüyorlarmı çocuk olduğunu, ben nasıl hazırlık yapayım gibisinden laflar ettiğinde benim şalterler atıyor ve başlıyoruz tartışmaya.

tartıştığımız zaman ise ben dayanamıyorum gitmek istiyorum demeye baslıyor. çocukları düşündüğüm için haklı olduğum halde gönlünü alıyorum.

bunlar belki söylenmez ama çocuklar doğduğunda annemlerin durumu iyi olmadığından 2 tane ceyrek altın taktılar. 1 hafta bunun kavgasını yaptı. torunlarına bunları mı layık gördüler, bilezik takamazlarmıydı diye bir dünya dırdır etti. onun annesi ise 2 tane takım ve battaniyeden baska bir sey getirmemesine rağmen '' melek '' oluverdi bir anda. bizimkileri eleştiriyordun annen ne taktı dediğimde ise '' kız tarafından mı bekliyorsun bir seyler diye basladı dırdıra ve yine tartışma.

yanlış anlaşılmasın kimseden en ufak beklentim olmadı, ne taktı ne takmadı umurumda bile değil. beni kızdıran bir tarafında yaptıklarını eleştirirken, kendi tarafının yaptıklarını savunması.

biraz uzun oldu kusura bakmayın. anlatacak o kadar şey var ki

KADINLARLA TARTIŞIRKEN HAKLI ÇIKABİLMEK İÇİN ONLARDAN DAHA FAZLA SAÇMALAMANIZ GEREKİYOR

kendi sözümdür

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

quote: Orijinalden alıntı: Treth quote: Orijinalden alıntı: mur@t_fb aynı durumdayım seninle dostum. aramızdaki tek fark benim 6 aylık ikizlerimin olması 2 senedir evliyiz, tartışmaktan dolayı birbirimizden soğuma derecesine geldik. kadınları anlamak gerçekten çok güç. en ufak olayı büyütüp, tartışma çıkarıyorlar ve sonrasında haksız olsa bile bir şekilde üste çıktığını başardıklarını sanıyorlar. bizim tartışmalarımız hep aileler oldu. annem, babam, kardeşlerim çok sık gelmezler ve geldikleri zaman diken üstünde otururlar. elbette hataları oluyordur, fakat her yapılanı büyütüyor. annen şunu yaptı, ablan şöyle yaptı diyerek her şeyi eleştirmesi bıktırdı artık beni. ben onun ailesine nazik davrandıkça o tam tersini yapıyor. ailesinden birisi bana karşı hata yaptığında ben eleştirirsem direk savunmaya geçiyor, kavga ediyoruz sürekli ailelerden gidiyorum ama, onlardan birisi misafirliğe geldiğinde ne hazırlayacağını şaşırıyor, telefon edip şunları al, bunları al diyor, bende her seferinde alıp geliyorum. gerekirse annemi kendisi hazırlık yaparken çocuklara bakması için yardıma çağırıyor ( onun ailesi ilçede yaşıyor ). bizden birisi geldiğinde hiç bir sey umrunda değil. başlıyor sorulara; neden geliyorlar, görmüyorlarmı çocuk olduğunu, ben nasıl hazırlık yapayım gibisinden laflar ettiğinde benim şalterler atıyor ve başlıyoruz tartışmaya. tartıştığımız zaman ise ben dayanamıyorum gitmek istiyorum demeye baslıyor. çocukları düşündüğüm için haklı olduğum halde gönlünü alıyorum. bunlar belki söylenmez ama çocuklar doğduğunda annemlerin durumu iyi olmadığından 2 tane ceyrek altın taktılar. 1 hafta bunun kavgasını yaptı. torunlarına bunları mı layık gördüler, bilezik takamazlarmıydı diye bir dünya dırdır etti. onun annesi ise 2 tane takım ve battaniyeden baska bir sey getirmemesine rağmen '' melek '' oluverdi bir anda. bizimkileri eleştiriyordun annen ne taktı dediğimde ise '' kız tarafından mı bekliyorsun bir seyler diye basladı dırdıra ve yine tartışma. yanlış anlaşılmasın kimseden en ufak beklentim olmadı, ne taktı ne takmadı umurumda bile değil. beni kızdıran bir tarafında yaptıklarını eleştirirken, kendi tarafının yaptıklarını savunması. biraz uzun oldu kusura bakmayın. anlatacak o kadar şey var ki KADINLARLA TARTIŞIRKEN HAKLI ÇIKABİLMEK İÇİN ONLARDAN DAHA FAZLA SAÇMALAMANIZ GEREKİYOR kendi sözümdür Peygamber sabrı varmış sende. Ben bunun en fazla 2 kez yaşanmasına müsaade ederim üçüncü tekrarda evden atarım hiç acımam dünyada hiç bir insan oğlu vaz geçilmez değildir. Böyle insanlara ezdirmeyin kendinizi. Ben burada okurken sinir oldum şimdiye 50 kere evden atmıştım senin eşin gibi bir eşim olsa...

dostum inan ki düşündüm bunu. kapıyı açıp çık git desem mi dedim kendi kendime.

sonra çocukların odasına gidip o melek yüzlerini görünce ; bu kuzucukları anne baba ayrı büyütmeye hakkımız yok diye düşünüp, hep vazgeçiyorum.

yapılanları Allaha havale ediyorum sadece.

düğün zamanı ailesinin bana yaptıklarını duysanız, bende gercekten peygamber sabrı olduğuna inanırsınız

tek bir örnek vereyim ; nikah yapılmadan 1 gün önce senet yapmışlar, ilk cümleyi aynen aktarıyorum.

'' kız evi tarafından daha önce alınan ; LCD TV, bulaşık, çamaşır mak, oturma grubu, yatak odası vs.vs. gibi eşyalar boşanma durumunda yine kız tarafına teslim edilecektir. bu eşyaların olmaması halinde şu kadar para ödemeyi kabul ediyorum ''

bahsedilen eşyalardan LCD TVnin taksidini 2 ay önce bitirmiştim, diğer bütün eşyaları ise kredi kullanarak alıp, 4er taksitlerini ödemiştim.

sırf eşim bu senede karşı çıktı diye onun hatırına imzaladım ve '' sevr anlaşması mı bu '' sözümden başka laf söylemedim.

Allah var yukarıda eşim çok karşı çıktı bu senede.

ben bunu göze alıp ailesinin yaptıklarına ses çıkarmıyorken, eşimin her fırsatta ailem hakkında söyledikleri gercekten zoruma gidiyor.

quote:

Orijinalden alıntı: oyuncu11790

Hocam önce belirteyim 22 yaşındayım evli değilim ancak evliliğe doğru yol alan bir ilişki yaşıyorum konuyu baştan aşağıya okudum gerçekten önemli dersler çıkardım kendimce mesela benim kız arkadaşım evlenince çalışmak istediğini evde kalırsa saçma sapan şeylere takarım huzursuzluk olur aramızda diyordu çünkü üniversiteden sonra öyle boşluğu olmuştu gerçekten ufak tefek şeylerle sorun yaşadığımız oluyordu şimdi çalışıyor o günlerde yaşadığımız ufak tefek şeyleri neredeyse hiç yaşamıyoruz , ilişkinin tuzu biberi olan tartışmalar oluyor tabi kanımca bence sizinde böyle bir probleminiz olabilir eşiniz evde durduğu süre içinde ufak tefek ayrıntıları tekrar tekrar kafasından geçirip içine atıyordur buda tartışmalarda patlamasına yada içini dökmesine sebep oluyordur haliyle sizde karşılık verince olay kontrolsüz hale geliyordur , eşiniz komşularla nasıl arkadaşlıkları vakit geçireceği kişiler var mı bilemiyorum ancak günün genelini çocuğunuzla geçirdiği için yaşı ne olursa olsun onun davranışlarını bile ciddiye alarak dert ediyor olabilir buda sonuçta size patlamasına neden olabilir , diğer kişilerin dediği gibi kafa yoracağı vaktini geçireceği şeyler olursa belki sorunlarınız daha da azalabilir mesela sizin işten gelince oyalanacak bilgisayarınız var en azından neyse hocam kusura bakma evlilik adına tecrübelerim olmadığı için yüzeysel bir kaç şey söyledim umarım tekrar mutlu olursunuz çocuğunuzu birlikte büyütürsünüz ...

quote:

Orijinalden alıntı: isongur

yazdıklarını okuyunca kendime kızıyorum.gerçekten allah kolaylık versin.büyük konuşmak gibi olmasın ama senet meselesi bile evliliği başlamadan bitirmek için yeterli bir neden.eşiniz sizin değerinizi hiç bilmiyor,galiba.bana eşimin ailesin en ufak bir saygısızlık yapılsa ben tavrımı koyarım.bir daha evime almam.çokşükür yarabbim,beterin beteri varmış gerçekten.rabbim sabır ve huzur versin.
ayrılma konusuna gelince çok geç kalmışınız.çocuk varken ayrılmak zor,özelliklede ikiz bebğiniz varmış çok daha zor.allah omasum bebeklerin hatırına yuvanıza huzur,bereket verir inşaallah.allah analı babalı büyütür inşaallah.

quote:

Orijinalden alıntı: mur@t_fb

quote: Orijinalden alıntı: isongur yazdıklarını okuyunca kendime kızıyorum.gerçekten allah kolaylık versin.büyük konuşmak gibi olmasın ama senet meselesi bile evliliği başlamadan bitirmek için yeterli bir neden.eşiniz sizin değerinizi hiç bilmiyor,galiba.bana eşimin ailesin en ufak bir saygısızlık yapılsa ben tavrımı koyarım.bir daha evime almam.çokşükür yarabbim,beterin beteri varmış gerçekten.rabbim sabır ve huzur versin. ayrılma konusuna gelince çok geç kalmışınız.çocuk varken ayrılmak zor,özelliklede ikiz bebğiniz varmış çok daha zor.allah omasum bebeklerin hatırına yuvanıza huzur,bereket verir inşaallah.allah analı babalı büyütür inşaallah.

amin, cümlemizin inş.

bunları anlatıyorum ama elbette benim ve ailemin de hataları oldu. fakat bana yapılanları ben sineye atıyorsam ve eşim atmıyorsa sinirleniyorum ve tepkimi bağırarak veriyorum

quote:

Orijinalden alıntı: rfssfr

Hayatında sana 1 değişiklik hakkı veriyoruz deseler kesinlikle nikah masasına oturduğum o günün iptalini isterdim.Az evvel biz de birbirimize girdik.Dük akşam memleketten misafirler geldi.Gecenin bir vakti insanları nereye bırakabilirim.Gece çalıştığı için sabah eve geldiğinde kıyameti kopardı.Neymiş efendim yorganları neden raflara kaldırmamışım bir odaya toparlamışım.Sabah işe geldiğimden haberin yok sanırım dedim.Ben çok acımasızmışım falandı filandı başladı yine.
Yine söylüyorum hayatımda bir şans istiyorum.Nikas masasında hayır diyebileydim.

Evleneceklere tavsiyem.Aşkı meşki bırakın.Mantıklı olun.Evli adam ancak evli bir adamın sıkıntılarını anlar.Gerisi hikaye anlatır.

quote:

Orijinalden alıntı: Treth

quote: Orijinalden alıntı: mur@t_fb dostum inan ki düşündüm bunu. kapıyı açıp çık git desem mi dedim kendi kendime. sonra çocukların odasına gidip o melek yüzlerini görünce ; bu kuzucukları anne baba ayrı büyütmeye hakkımız yok diye düşünüp, hep vazgeçiyorum. yapılanları Allaha havale ediyorum sadece. düğün zamanı ailesinin bana yaptıklarını duysanız, bende gercekten peygamber sabrı olduğuna inanırsınız tek bir örnek vereyim ; nikah yapılmadan 1 gün önce senet yapmışlar, ilk cümleyi aynen aktarıyorum. '' kız evi tarafından daha önce alınan ; LCD TV, bulaşık, çamaşır mak, oturma grubu, yatak odası vs.vs. gibi eşyalar boşanma durumunda yine kız tarafına teslim edilecektir. bu eşyaların olmaması halinde şu kadar para ödemeyi kabul ediyorum '' bahsedilen eşyalardan LCD TVnin taksidini 2 ay önce bitirmiştim, diğer bütün eşyaları ise kredi kullanarak alıp, 4er taksitlerini ödemiştim. sırf eşim bu senede karşı çıktı diye onun hatırına imzaladım ve '' sevr anlaşması mı bu '' sözümden başka laf söylemedim. Allah var yukarıda eşim çok karşı çıktı bu senede. ben bunu göze alıp ailesinin yaptıklarına ses çıkarmıyorken, eşimin her fırsatta ailem hakkında söyledikleri gercekten zoruma gidiyor.

Bana benzer bir şey denediler. Hemen parmağımdan yüzüğü çıkarıp eline verdim. kuzu kuzu geri dönmek zorunda kaldılar.

Neyse işte sonra evlilikte sorunlar oldu bir gün ben gidiyorum dedi.. Kapıyı açtım çabuk ol ev soğumasın dedim gitti.. Klasik ardımdan köpek gibi geleceksin filan lafları 7 ay ne aradım ne sordum.. Dayanamayıp aradılar bi kaç güne boşanma celbiniz ulaşır elinize dedim. Nitekim 5 yıllık bir süreç içindede boşandım..

quote:

Orijinalden alıntı: 01001101

çocuk çok küçük daha, ayrılmayın

quote:

Orijinalden alıntı: isongur

quote: Orijinalden alıntı: oyuncu11790 Hocam önce belirteyim 22 yaşındayım evli değilim ancak evliliğe doğru yol alan bir ilişki yaşıyorum konuyu baştan aşağıya okudum gerçekten önemli dersler çıkardım kendimce mesela benim kız arkadaşım evlenince çalışmak istediğini evde kalırsa saçma sapan şeylere takarım huzursuzluk olur aramızda diyordu çünkü üniversiteden sonra öyle boşluğu olmuştu gerçekten ufak tefek şeylerle sorun yaşadığımız oluyordu şimdi çalışıyor o günlerde yaşadığımız ufak tefek şeyleri neredeyse hiç yaşamıyoruz , ilişkinin tuzu biberi olan tartışmalar oluyor tabi kanımca bence sizinde böyle bir probleminiz olabilir eşiniz evde durduğu süre içinde ufak tefek ayrıntıları tekrar tekrar kafasından geçirip içine atıyordur buda tartışmalarda patlamasına yada içini dökmesine sebep oluyordur haliyle sizde karşılık verince olay kontrolsüz hale geliyordur , eşiniz komşularla nasıl arkadaşlıkları vakit geçireceği kişiler var mı bilemiyorum ancak günün genelini çocuğunuzla geçirdiği için yaşı ne olursa olsun onun davranışlarını bile ciddiye alarak dert ediyor olabilir buda sonuçta size patlamasına neden olabilir , diğer kişilerin dediği gibi kafa yoracağı vaktini geçireceği şeyler olursa belki sorunlarınız daha da azalabilir mesela sizin işten gelince oyalanacak bilgisayarınız var en azından neyse hocam kusura bakma evlilik adına tecrübelerim olmadığı için yüzeysel bir kaç şey söyledim umarım tekrar mutlu olursunuz çocuğunuzu birlikte büyütürsünüz ...

iyi dileklerin ve fikir paylaşımın için teşekkürler.çok mantıklı açıklamalar yapmışınız.ben eskisi kadar pc başında vakit geçirmiyorum ama eşimde benzer şikayetlerde bulundu.çocuk çok yıprattı.eşimde benim gibi sabır konusunda yeteri kadar erdem sahibi değil.oğlumuza meşgale bulmakta çok zorlanıyor.hafta sonları bende gözlerimle görüyorum.binada annem ve ablamlar var ama onlara fazla girip çıkmıyor.istanbulda 2 ablası var,haftada bir de olsa onlara gidip kafasını dağıtıyor.