Bugüne kadar yalnızlığı en çok savunan insanlardan biriydim. Yalnızken hep daha mutlu olduğumu düşünürdüm. İnsanların kuru gürültü ve can sıkıntısından ibaret olduğunu, sevgililiğin ve aşk meşk işlerinin baş ağrısı olduğunu düşünürdüm. Ta ki geçenlerde kafa dinlemek amacıyla yazlığa tek başıma gidene kadar. Canım o kadar sıkıldı ve içim o kadar daraldı ki, boğuluyorum zannettim. Evde durum böyleyken dışarıda sahilde dolaşayım dedim, koskoca muhitte dışarıda tek başına dolaşan bendim sanki.Herkes ailesiyle çocuğuyla çocuğuyla sevgilisiyle arkadaşıyla geziyordu. O an anladım ki geçirilen güzel vakitlerin , yanında biri olmadan ve biriyle paylaşmadan bir anlamı olmuyormuş. Yaşadığım bu durum bazı şeylerin kafama dank etmesini sağladı . Ha tabii yalnızlık güzel değil ama evlilik kurumunun da günümüzde geldiği nokta ortada. Ama yine de yalnızlık güzellenecek bir şey değil.
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye Ol Şimdi DeğilÜye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi LastStand -- 12 Eylül 2026; 10:13:21 >