Teknoloji Haberleri
Bu konudaki kullanıcılar: 1 misafir, 1 mobil kullanıcı
20
Cevap 2019
Tıklama 0
Öne Çıkarma
Cevap 2019
Tıklama 0
Öne Çıkarma
-
ÜMİT KARAN’IN YIKILDIĞI MAÇIN HİKAYESİ..
|
1.4.2002'mi. Yav Ümit'in en formda olduğu dönemler değil mi o dönemler. |
30-03-2002 tarihinde Diyarbakır -Galatasaray maçı ve sonuç 0-0 |
Yazıyı okusaydın bu cümleyi kuramzdın Ama ben sana özet geçeyim (Uzun zamandır yüzünü görmemişti babasının... Görmek istememişti...Annesi ve kardeşinden duyduğuna göre babası 40 kilonun altına düşmüştü! Kendi başına yemek yiyecek kadar mecali bile kalmamıştı.Oysa Ümit, babasını hep sağlıklı haliyle hatırlamak istiyordu... 'Bu vaziyetteki babamı beynime nakşetmek istemiyorum, o yüzden görmeye gidemiyorum. Onun o durumunu görmeye dayanamam' diyordu arkadaşlarına.)  |
Bu mesaja 2 cevap geldi.
|
Eşini aldattı ayrıldı çocuğu ortada kaldı futbolcu mu yoksa bar mı yönetiyor belli değildi.. Bizim Ümit.. Dipnot: En sevdiğim futbolcular arasındaydı kendisi ama gün geçtikte bitirdi bitirdi kendisini.. Şuan hali ortada.. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
Yaptığıda yanlış bence yazık değilmi adam oğlunu ne olursa olsun görmek ister:( severdim ümit karani iyi golcüydü.. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
|
Ümit e yakın çekim için gole gerek yokki maçtan sonra her kanalda röportaj veriyorlar zaten orda gayet yakın çekim oluyor ,hikaye biraz uydurma olmuş sanki ama yinede güzel hikaye |
Sanırım ayrılmadı; http://www.gazete5.com/haber/umit-karan-esi-zeynep-karanla-baristi-28-haziran-201-25129.htm - - - - Babasını hatırlıyorum aynı Ümit'e benziyordu daha kiloluydu tabi.ALLAH Rahmet Eylesin.O sezonlar çok çileli sezonlardı. :-( Hatırlıyorum. 2.Fatih Terim dönemi her yönden berbattı.Güzel olan tek şey UMBRO formalardı. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
| hakikaten çok duygulandım . yazı biraz daha uzun olsa ağlayabilirdimde . offfff . çok zor bişey ya . allah kimseye böyle şeyler yaşatmasın |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
| Siz ne düşündünüz bilmiyorum ama ben epey kızdım Ümit'e. Gidip göreceksin kardeşim, bencil olma bu kadar. O babanın oğlunu gördüğünde neler hissedebileceğini düşünemiyormusunuz? Bunu mu çok görüyor? |
Bu mesaja 2 cevap geldi.
Katılıyorum.Ne olursa olsun gidip görmeliymiş babasını.. |
Neden çizdiğimi anlamışsınızdır.. |
Yok kardeşim yaşayan bilir. Gözümün önünde teyzem eridi benim de. Son günler artık üzüntüden görmek istemedim. Tamamen psikolojik. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
Haftalardır az küfür yemedi Ümit Karan... Galatasaray taraftarından az beddua almadı... Sahada ne kadar çırpınsa, iyi şeyler yapmaya çalışırsa çalışsın, bir türlü eski Ümit olamıyor. Gol atamıyor... Taraftar ondan gol bekliyor, o ise atamıyordu...
Aynı taraftar, Diyarbakırspor maçında da 'Ulan Ümiitttt' diye başlayıp devamını getirdi isyanının... Madalyonun Ümit yüzünü görmeden...
Diyarbakırspor maçının başlamasına bir saatten az bir zaman kalmıştı...
Ümit'in cep telefonu çaldı...
Numaraya baktı, yüzünde yine o arkadaşlarının çok iyi bildiği 'acılı tebessüm' belirdi...
Yerinden kalktı, kalabalıktan uzaklaştı... Meraklı gözlere yanıt, Ümit'in takım arkadaşlarından geldi...
'Yanına gitmeyin.. Babası arıyor!..'
Ümit'in babası Süleyman Bey, Almanya'nın Mannheim kentinde yaşıyordu. Uzun süredir kanserin pençesinde, yaşam savaşı veriyordu... İşte Ümit Karan her maça 'kaybetme' korkusuyla çıkıyordu. Uzun zamandır yüzünü görmemişti babasının... Görmek istememişti...Annesi ve kardeşinden duyduğuna göre babası 40 kilonun altına düşmüştü! Kendi başına yemek yiyecek kadar mecali bile kalmamıştı...
Oysa Ümit, babasını hep sağlıklı haliyle hatırlamak istiyordu... 'Bu vaziyetteki babamı beynime nakşetmek istemiyorum, o yüzden görmeye gidemiyorum. Onun o durumunu görmeye dayanamam' diyordu arkadaşlarına...
Ve işte telefonda, karşısındaydı babası...
- Merhaba oğlum...
- Merhaba babacığım.
- Ümiittt... Çok özledim seni be oğlum...
- Baba çok yoğunuz... Maçlar, kamplar... Sezon bitsin oradayım...
- Oğlum... Hadi bugün beni sevindir... Bugün Diyarbakır'a bir gol at... Maçı seyredeceğim... Gol atınca seni yakından çekiyorlar... Yüzünü gülerken görmek istiyorum... Gözümde tütüyorsun, hasretimi böyle gidereyim... Ümit'imi gülerken göreyim... Olur mu ha? Hadi söz ver bana...
- Tamam baba... Söz, gol atacağım, sonra senin için gülümseyeceğim...
Telefonu kapattı Ümit.. Sonra, arkadaşlarına doğru bir-kaç adım attı... Vazgeçti... Geri döndü... Ve hemen arkasındaki duvara 'Okalı' bir yumruk salladı... Ardından bir daha... Bir daha...
Meraklı gözler.. Gazeteciler oraya doğru yönelmişlerdi ki.. Kaptan Bülent ile Arif engel oldu: 'Gitmeyin.. Ağlıyor!..'
Ümit Karan, bu konuşmadan az sonra göz yaşlarını silip çıktı Diyarbakırspor maçına. Çok çabaladı. Ama o babasının istediği golü atamadı. Ne yaptıysa, babasının sipariş ettiği o 'gülücüğü' yollayamadı... Maç bittiğinde, soyunma odasının bir köşesine çekilmiş, yine ağlıyordu...
Stat kapsındaki otobüse doğru yürürken, dışarıda toplanmış bir-kaç Galatasaray taraftarının arasından bir ses yükseldi: 'Diyarbakır'ı yenemediniz... Umutsuz vakasınız siz beee!'
Bir an durdu.. Dişlerini sıktı... O gruba doğru bir adım attı... İçinden o lafı söyleyenin yakasına yapışmak... 'Sen umutsuzluk nedir bilir misin' diye bağırmak geliyordu. Sonra vazgeçti. Otobüse bindi... Tek başına oturdu. Uçakta da öyle...
Ve ağlıyordu yine...