Nereden başlasam ki... O kadar özel karakter var ki dizide... Çete çete ayırmak istiyorum.

İtalyanlar : Senaristin diziler tarihinin en efsanevi karakteri olabilecek Dino Ortolani'yi daha ilk bölümden harcaması ciddi cesaret isteyen bir şey. Hoş bu vesileyle Ryan O'Reilly gibi çok daha iyi bir karakter yarattılar ama neyse. Çok ayrı bir efsane olarak kalplerde kalacak Dino. Lider olarak gidersek de Nino çok büyük kraldı ve yeri hiçbir zaman değişmedi bizim için. Ölümü ince ve ustaca işlendi ve açıkçası keyif aldım. Peter'dan pek ümidim yoktu zaten ve malum neler oldu biliyoruz, Antonio Nappa, Mark Margolis'e olan hayranlığımdan ötürü çok büyük beğeniyle takip ediyordum ancak Adebisi adamı harcadı. Pancamo'dan başka da lider olmadı zaten. Hastanede yattığı zamanlarda ölecek diye endişelenmiştim açıkçası, Pancamo diziye yakışan bir yüzdü ve esprileri çoğu zaman harika oluyordu sarıp sarıp izliyordum. Genel olarak iyi bir şekilde işlendi İtalyanlar ve memnun kaldım.

Siyahiler : Yalan yok, en sevdiğim ekip bunlardı. Jefferson Keane karakteri çok erken aramızdan ayrıldı ve uzun vadeli bir plan yapılsaydı muazzam bir karakter ortaya çıkacağına inanıyordum ama yaşasa muhtemelen Adebisi gibi bir adamın liderliğiyle,çılgınlarıyla hiç tanışamayacaktık. Kenny,Poet,Rodney de diziye keyif katan elemanlardı. Burr Redding'in liderliğinde işler bir süre istenildiği gibi gitmedi ama o da çok babacan bir profil çizdi hep özellikle son bölümlere doğru uyuşturucuya açtığı savaş ayrıca anlamlıydı. Ama kesinlikle en sevdiğim her zaman ekibe dahil olmasa da Augustus Hil. Seni çok seviyorum Hill. Umarım bir yerlerde mutlusundur.

Latinler : Miguel Alvarez hiçbirisi enine boyuna işlenmedi ancak keyif aldığım bir ekip oldular. Naçizane
fikrim Enrique Morales'in çok basit harcandığı yönünde bence dizinin en karizmatik liderlerinden biri oydu.

Motorcular : Sevmediğim bir gruplardı (özellikle Aryanlarla çalışmalarından dolayı) ancak Jaz Hoyt'a kimi
zamanlar empati kurduğumda oluyordu. Diziye renk kattılar.

Aryanlar : İnanılmaz bir nefret besliyorum bu ekibe. Robson, Wolfgang ve Vern... Oyunculuklarının muazzam
olduğunun hakkını vererek karakterlerinin rezalet olduğunu söylemek istiyorum. Dizide ne kötülük varsa
bunların altından çıktı ve bütün iğrençlikleri hep bunlar yaptılar. Vern'in ölüşüne de ayrıca sevinmiştim.

Müslümanlar : Kareem Said... Bir efsane olarak Oz'a girdi bir efsane olarak veda etti. Gözyaşları,valinin
kararını reddedişi, adalet ve iyilikten yana savaşması, her zaman doğruyu öğütlemesi, Omar,Poet,Augustus,
Beecher ve Adebisi ile kısa dönemli arkadaşlıkları harikaydı ve bence dizinin en efsane sahnesinin de
Adebisi ile beraber baş aktörüydü. Günümüzde Kareem Said gibi müslüman bir lider yoktur ona adım kadar
eminim. Bu ekipten Arif'i hiç sevmiyordum başlarda ama sonlara doğru yoğun bir sevgim oluştu. Khan karakteri
de sağlamdı ancak Said'e yamuk yapan bizden değildir.

Ve ayrı ayrı değinmek istediklerim ;

Tobias Beecher : Hapishaneye bütün saf duygularıyla girmiş kariyerli,naif ve iyilik yanlısı bir adamın
bulunduğu çevreye adapte olarak adeta bir canavara dönüşmesi,dönüştürülmesi... Özellikle çocuklarının
olaylarını yaşadığımız dönemlerde çoğu sahnesinde gözlerim doluyordu ve bir adamın eriyişinin bu kadar
basit olamayacağı konusunda söyleniyordum kendime. İnanılmaz bir adamdı Beecher. Hapiste Keller gibi bir
belaya bulaştı ve şartlı tahliyesini yine onun için yaktı. Sister Marie'ye "Tanrı bu kadar mükemmel bir duyguyu
neden bu kadar zorlaştırıyor" diye yakındığı sahne benim için efsaneler arasındadır.

Ryan O'Reilly : Dediğim gibi ilk bölümdeki Dino dalgasından dolayı muhtemelen çoğu insanın ısınamadığı
bir karakter olmuştur ama daha sonralarında hepimizin en sevdiği adam olduğuna eminim, hapishanenin en zeki
elemanıydı bence. Tutkusu yüksek, duygusu bol ve aşkı kuvvetli. Cyril'in idamının (ilk) yapılacağı bölümde
Six Feet Under finalinde yaşadığım duyguları yaşamıştım. Kardeşlik kavramını bu kadar iyi yansıttıkları için.
İnanılmaz bir bölümdü. Genel olarak en sevdiğim karakterler arasındaydı Ryan.

Tim McManus : İdealist, ütopyacı ve her zaman iyinin yanında olan bir adam. Bütün sorunlu insanlarla
uğraşması benim hayatıma başka bir açıdan bakmamı sağladı ve yine bir defasında Sister Marie'ye dediği
'bu adamlardan birini düzgün yola sokmak her şeye değer' sözü benim başyapıtlarımdan birisidir. İnsana
olduğu gibi değer veren çok güzel bir adamdı Tim.

Ayrıca oyunculuklarıyla beni benden alan Cyril O'Reilly,Omar White,Bob Rebadow, Busmalis, Shirley Bellinger
karakterleri... Bunlar için de çok uzun şeyler yazılabilir çünkü bu kadar çok karakteri ince ince detayına
kadar işleyen 3 diziden birisidir Oz.

Hiçbir şekilde sevmeyeceğim ve yoğun bir şekilde nefretimi kazanan karakterler ise Claire, Clayton Hughes,
Devlin ve Lopresti. Epey antipatiksiniz ama Timmy Kirk gibi tüm zamanların en iğrenç karakterini yaratmayı
başardıkları için nefret hakkımı saklı tutuyorum...


Son olarak 2.sezondandı yanılmıyorsam, kimsenin hatırlamadığı bir sahnedir muhtemelen ama Poet'ın şiir
töreninde söylediği "vücudumdaki her hücre için şiir yazdım ama tüm hayatımı bir hücrede çürüttüm" sözü
diziyi en iyi anlatan sözdür.