| burda yazılanları okuduktan sonra yüzde bir evlilik fikrime de sifon çektim. Zaten annem babam ben ilk okuldayken 95'de boşandılar ondan sonra da hayatım şaştı. |
Seni çok iyi anlıyorum kardeşim. Bende bir senelik evliyim ve bahsettiğin olaylar bizde de oluyor malesef. Eşimle anlaşamadığımız çok büyüttüğümüz ve bize boşanmayı düşündüren sorunlarımız oluyor. Bunu en çok düşünen inceldiği yerden kopsun diyende ben oluyorum genelde. Fakat! İçinde olduğun durum gibi çok da kolay olmuyor bu işler. Arada sevgi ve saygı varsa ve bu olaylar gerçekten fındık kabuğunu doldurmuyorsa 2 bira çekip evine döneceksin o gece eşinle konuşmadan uyuyup ertesi gün sakin kafayla alıp karşına konuşacaksın. Ve halledeceksin aranızdaki sorunları. Erkek olarak bize düşen bu ben bunu öğrendim. Kadının işi evlilik de sorun çıkarmak erkeğin işi sorunları sıkıntıları yılmadan, bıkmadan bertaraf edip gemisinin dümeninde kalmak. Sen ona sabır göstereceksin. Nasılmı? O sana herhangi bir sebepten kızıp bağırsa bile sen gülüp olgun bir şekilde karşılayacaksın. Sana saygı ve minnet duymasını sağlayamadan kadınını idare edemezsin! Yanlış anlama sen benden daha tecrübelisin sana akıl vermiyorum yol göstermeye çalışıyorum. Eğer karını ve oğlunu seviyorsan geminin dümeninde kal. Deniz dalgalıda olsa bulanık da olsa güneşli güzel günleri düşün ve asla gemin batma noktasına gelse de kaptanlığını yap ve terketme gemini. Mürettebatını da asla bırakma. Onlara sımsıkı sarıl, kol kanat ger ve hiç bırakma. Yuva bozmak kolay hemde çok kolay. Önemli olan ve delikanlılığa yakışan helalim dediğin kadını ve yavrum dediğin oğlunu başkalarına vermemen.... Onların tek sahibi sensin ve öyle kalacaksın kardeşim. İyi haberlerini bekliyoruz |
evet tam teşhis budur sade evlilikler değil aile kökten dinamitlendi önce çocukları koruma yasaları adı altında çocuklar el bebek gül bebek muamelesi sonra kadınları koruma yasaları adı altında ailelerin dibine bomba koydular ne saygı ne sevgi kaldı ,en ufak bir olayda sen bana karışamazsın muhabbeti her kesimi sardı bir gemide bir kaptan olur ama şimdilerde kaptanlar çoğalınca gemi bir sağa bir sola yalpalıyor ve batması da çok sürmüyor daha birkaç yıl öncesi gördüğüm gençlere aman evlenin evlilik kutsaldır diyordum ama şimdi diyemiyorum ,hayır desem bile o genç demiyecekmi madem evlilik bu kadar güzel sen niye kavga ediyorsun ? bak kardeşim bu konularda sana faydası olursa ancak aklı başında yaşça büyük akrabaların olabilir (tabi artık bu günümüzde onu bulmak bile zor) boşanır daha iyisini bulurum diye düşünüyorsan bence çok yanılırsın inan artık öyle çok anlayışlı ,derdinle dertleşecek ,seninle ağalayıp seninle gülecek birini bulabileceğini düşünüyorsan bence artık o günler geride kaldı ,yok öyle birisi varsa bile piyangodaki büyük ikramiye gibidir benim nişan yüzüğümü bir belediye başkanı takmıştı ve aynen şöyle bir öğüt vermişti ; mutlu bir evlilik sürdürmek istiyorsan bazı şeyleri ,görmeyeceksin ,duymayacaksın bilmeyeceksin (kısaca üç maymun olayı yani ) tabi bu kişinin karekteriyle ilgilidir ,yani bunu herkes başaramaz her iyinin sonunda kötü ,her kötünün sonunda iyi vardır ,onun için mümkün olduğunca sabret iyi günler mutlak gelecektir |
| Ne olursa olsun ayrılmak son düşünce olmalı.İnanın babasız bir şekilde bir erkek çocuğunun büyümesi çok zor. |
| ilk 3-5 mesajı okuyarak söylüyorum, birbirinizden uzaklaşıp, tekrar geri gelmeniz evliliğinizi ilerleyen günlerde kökten bitirir söyleyeyim. siz gün geçtikçe birbirinize iki yabancı gibi oluyorsunuz. allah kurtarsın.. |
| bende bu yoldan geçmiş biri olarak şunu iddia ediyorum, eğer boşanma fikri aklında gezinmeye başlamışsa bu evlilik fiilen bitmiştir, fakat her aklından geçiren boşanamaz, mahkeme,nafaka,çocuk,sosyal statü kaybı gibi nedenlerle , kadın için toplumda hor görülme,çocuğunu babasız büyütme, yalnızlık korkusu,geçim sıkıntısı korkusu gibi nedenlerle fiili olarak evliliği bitmiş çiftlerin % 90 ı boşanamaz, mutsuz bir hayat sürdüğünü kendine itiraf edecek kadar bile dürüst değildirler, etrafım mutsuz evliliklerini sürdüren insanlarla dolu,onların yüzlerinden akan mutsuzluğu gördükçe boşanmakla ne kadar isabetli bir karar vermişim diyorum. dünya sana mutluluk vermek için hazır bekleyen kadınlarla doluyken senin kıymetini bilmeyen,sana hak ettiğin saygıyı ve değeri vermeyen bir insana hayatını niye ipotek eder insan??? |
aklımdakileri çok güzel yazıya dökmüşsün hocam. konuyu açan arkadaşın bu mesaja önem vermesini isterim. daha da üstüne yorum yapıp güzelliği bozmayayım. eline sağlık :)) |
bu arkadaşın söylediği de mantıklı. ya etrafta yeni evli 3-5 senelik evli çiftlerin alayı problemli. bir de internet çıkınca gerçekten ama internet çıkınca herşey değişti. boşanmak kelimesini evlenen kişiler çok ağza alıyor ama hiç birinde de icraat olmuyo veya ne bileyim icraat olsa da boşanamıyolar. benim de çok söyleyecek şeyim var da boşveriyorum. kendimi hıç sıkmaya gerek yok. hayatını yaşayacaksın o kadar diyorum :) |
Çocuğunun hayatı başladı, seninki bitti. Alacağın kararları kendi açından değil ona olacak olan etkilerini düşünmelisin. Yani senin sabrının kalmamasının yada eşinin mutsuzluğunun bir önemi yok bence. Evlenir evlenmez kim çocuk yapın dedi size ? Hayır zaten, evinde eşiyle olan sorunlarıyla ilgili facebook a yazı yazabilecek birinin çocuk yapabilme hakkının olmaması lazım. "çocuk çok yıprattı.eşimde benim gibi sabır konusunda yeteri kadar erdem sahibi değil.oğlumuza meşgale bulmakta çok zorlanıyor." Siz çocuk olayını çok yanlış anlamışsınız. |
senin durumunda çok zor kardeşim. özellikle kendi annen ve baban yüzünden mutsuz olmak daha da yıkar insanı. iki tarafı birden idare etmek isteyip de arada kalmanın zorluğunu çok çok iyi biliyorum. bir ara annemle eşim sürekli birbirlerini bana şikayet edip duruyorlardı. o kadar bunalıma girdim ki; eve geldiğimde annen şöyle yaptı, şunu dedi, bunu dedi başımın eti yeniyor. anneme gittiğimde bu sefer o başlıyor. gelin şöyle yapsa ne olurdu, neden uzak duruyor vs.vs. bir gün öyle doldum ki, aldım ikisini de karşıma ; anne dedim gelinini istemiyor musun, istiyorum. istemiyorsan yarın götürüp annesinin evine bırakıyorum dedim. yok oğlum öyle sey olur mu saçmalama dedi. eşime döndüm; sen istemiyormusun annemi dedim, hayır canım olur mu neden istemiyim dedi. istemiyorsan yarın evi sincana taşıyorum dedim. bir daha da anneme getirmiycem seni dedim. olmaz, burda oturalım, çocuklar olacak 5 ay sonra, annemin yardımı olur dedi. ulan anasını sattığımın memleketinde beni mi istemiyorsunuz o zaman, ne didişip duruyorsunuz deyip, vurdum kapıyı çıktım. ben çıktıktan sonra konuşmuşlar ve beni üzmemek için karar almışlar. bunu bana bildirdiler, neyse düzeldi araları. çocuklar oldu aynı sorunlar yine basladı tabi. birisi çocuklara yardıma gelmiyor diye kızıyor, diğerine soruyorum eve geldiğimde surat asıyor diyor. ne yapacağımı şaşırdım Allahım inşallah seni de sağlığına kavuşturur ve çocuğunu kucağına almayı nasip eder kardeşim |
bu soruyu aylarca sordum kendime, neden bu şekilde oluyor dedim, ama bir cevap bulamıyorum. bu rahat batan kadınlar eli sopalı birisiyle evlense ne olurdu diyorum |
öncelikle ben buraya boşanayım mı diye yazmadım.ruh halim hiç iyi değildi.içimdekileri boşalmam gerekiyordu,sırdaşım olmadığı için bende burada paylaştım.ama genede siz haklısınız,buraya yazacağıma eşimle konuşsaydım sorun büyümeden çözülürdü. netice itibari ile dün akşam evime gidip eşimle konuştum ve sorunların nedenlerini düşündüm.gün içinde oğlumuz eşimi bunaltıyor,bende eşime yeteri kadar ilgilenmiyor yada sorunlarını dinlemiyordum.bundan sonra her tartışmamızda olayı sıcağı sıcağına eşimle konuşup çözmeyi deneyeceğim.konuşmayı erteledikçe sorun büyüyor,pire deve oluyor.bunu çok iyi anladım. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ burada değerli fikirlerini paylaşan bütün üyelere teşekkür ederim.bazı mesajlar bana ders oldu.hayat tamamen tecrübe ile geçer.biz çocuk yapmak için 1 yıl bekledik.1 yıllık süre zarfın ufak tefek tartışmalarımız haricinde hiç ciddi sorun yaşamadık.anlık öfekeye kapılıp ağzımızdan kırıcı sözler çıkıyordu,eşiminde benimde ağır sözlerimiz olmuştur.bundan sonra daha dikkatli olacağım.evlilik aşamasında ne eşim ne ailesi bize zorluk çıkarmadı.aksine hep yardımcı oldular. rabbim bütün kullarına huzurlu ve mutlu bir yuva kurmayı nasip etsin,bekarlara hayırlı kısmetlere evlilerede bol bol huzur,mutluluk versin. hepiniz allah'a emanet olun |
facebook'da yazdığım yazı amacını aşan bir yazı oldu,bunu kabul ediyorum ama evlenir evlenmez çocuk yaptığımız nereden çıkardınız.ben böyle birifade yazmadım.kendimizi çocuk için hazır hissettiğimizde birlikte karar verdik.2 ylın sonunda oğlumuz oldu. çocuk olayının doğrusunu anlatabilirseniz,bizde öğrenelim.bu arada yaşınız ve medeni durumunuzu öğrenebilirmiyim |
Çok basit.Erkek sürekli alttan alırsa kadın tepesine biner.Erkek baskın olmalı erkek dediğin fırlama, baskın, kapıları çarpacak, kırıp dökecek.Alttan alırsan yönetimi kaptırırsın kadında yönetemez iş boşanmaya gider.Zaten sessiz durup herşeye evet dersen kadında sıkılır.Kadın dediğin 15 yaşında da aynı 25 yaşındada.Nasıl o yıllarda sesi çıkmayan çocuğun yanında bir tane kız yokken kavgacı lider tiplerin etrafında kızlar vardı, 30 yaşındaki adamında sesi çıkmazsa, sinerse onunda kadın durmaz. Dediklerime itiraz edenler olur ama benim yıllardır gördüğüm olay bu. |
![]() benim eşimle aynı düşüncedeler valla. önceki mesajlarda tüm anlattıklarımı es geçiyor ve kafasını neye taktıysa oraya odaklanıyor. |
çok güzel ifade etmişin,eline,yüreğine sağlık. |
kardeşim dediklerine harfiyen katılıyorum tespit doğru ben anladığımı söyleyeyim 5 yıldır evliyim eşimi hiç üzmemek hep sabretmek isteyen biriyim ne olsa ALLAH ım buda senden deyip sineme çeken biriyim sonuçta ondan başka sığınacak hiç kimsem yok bu şekilde devam ettikçe baktım iş rayından çıkıyor şimdi yöntemim şu yine hiç üzmeyen birisiyim ama bazı şeylere yoktan yere kızıyorum bağırıp çağırıyorum kumanda fırlatıyorum aklıma ne geliyosa yapıyorum anlayacağın film içinde film çeviriyorum böyle olmasını istiyormuyum istemiyorum ama bayanda sürekli tetiklenme uyarılma ikaz edilme hissi var yaratılış gereği böyle o yüzden yapıyorum mutlumuyum çok şükür |
mobılden 6 sayfa okumam mümkün değil bılgısayardan foruma gırdiğim zaman okuycam |
durumunuz müsaitse bırakın çocuğu anne babanıza gidin bir hafta sonu kaplıcaya kafa dinleyin. daha önemlisi birbirinizi dinleyin. bir de bazılarına saçma gelebilir ama eve internet bağlatmayın. tv zaten zamanınızo çalıyor yeterince. bir de internet olunca eşinize, çocuğunuza ayıracağınız zamanı harcıyorsunuz. |
tanıdığımızı düşünerek artık zamanı geldi dedik ve kızımız oldu. Bu çocuksuz dönemde ciddi şekilde 1 defa boşanmasının eşiğine geldik. Ben gerçekten
boşanacaktım kararlıydım ama araya yakın arkadaşlarım girdi ve eşim hatalarını kabul etmesi, tekrarlamayacağına dair verdiği söz sayesinde boşanmaktan vazgeçtim.Buradaki en önemli ders çıkarılacak kısım yakın arkadaşlarımızla toplanıp yaptığımız konuşmada beni boşanma seviyesine getiren olayların eşim tarafından hayretler içinde karşılanması oldu. Bunları neden bu kadar büyütüyorsun dedi. Ben de çok şaşırdım bu duruma çünkü bu olaylar kendi annem ve babamı misafir olarak ağırlarken olmuştu.Annen babam çok üzülmüştü ama bana yansıtmadılar. Burada şunuda belirtmek istiyorum, eşimin annesini ve babasını en az kendi annem ve babam kadar severim sayarım. Şu an evliliğimin devam etmesi en çok kayınbabama olan sevgim ve saygım nedeniyle olmuştur, yoksa çoktan boşanmıştım. Burada konuyu açan arkadaşa tavsiyem yakın arkadaşlarınızla biraraya gelerek sorunları ortaya dökmeniz ve üzerine konuşmanızdır. Birebir görüştüğünüzde sonuç kaçınılmaz tartışmaya dönüşüyor ama arkadaşlarınız bu sorunlar üzerine konuştuğu zaman daha etkileyici ve yapıcı oluyor çünkü onlar bu duruma farklı açıdan bakabiliyorlar ve söyledikleri sizin eşinize söyleyeceğinizden çok çok daha etkili olur hatta hatasını kabul ediyorlar.
Tecrübelerimden çıkardığım sonuçlar:
& Evleneceğiniz kızın güzelliğine, zenginliğine değil huy güzelliğine, aile terbiyesine, ahlakına, zekasına ve ailesine bakın. Aile çok önemli çünkü uyum sağlayamıyorsanız
ne de olsa ailesiyle evlenmeyeceğim diye kesinlikle düşünmeyin, OLMAZ! Düğün-nişan esnasında araya soğukluk girmişse bir daha KESİNLİKLE düzelmez, ileri tarihte mutlaka ortaya çıkar, benden söylemesi.
& Aklınıza esince çocuk sahibi olmayı düşünmeyin, mutlaka birbirinizi en az 2-3 yıl tartın ve hazır olduğunuza karar verince bebeğinizi kucağınıza alırsınız.
& Tavrınızı en baştan koyun, önceki mesajlarda arkadaşların yaptığı gibi çok büyük fedakarlıklar yapmayın, sonra canınız çok yanar. Küçük sorunları veya kaprisler olabilir ama size çok ters gelen uygulama veya durumlarla karşılaşırsanız muhakak tepkinizi koyun. Bu tavırlarınız evliliğinizi şekillendirecektir.
& Kesinlikle kendi ve eşinizin ailesinden farklı şehirde yaşayın veya olabildiğince uzak durun yoksa aileleriniz herşeye müdahil olur. Bir tarafa fazla diğerine az gelip-gitmeler aileler arasını da açabilir.
Daha çok şey yazılabilir ama şu an aklıma gelenler bunlar
Not: Bu kadar şey okuduktan sonra evlenmem diyen arkadaşlar, gençken iyi güzelde bunun birde yaşlılığı var sonra çok pişman olursunuz. Evlilik boşu boşuna yapılan bir eylem değildir, yaşamanız gereken çok şey ama katlanmanız gereken birkaç şey olabilir.
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi osmanyasar -- 6 Aralık 2012; 1:55:00 >
Bu mesaja 2 cevap geldi. Cevapları Gizle