quote:

Orijinalden alıntı: daikataNa~

Öncelikle okuyacak olanlara şimdiden teşekkür ederim. Belki biraz uzun olabilir, kusura bakmayın.

2 ay öncesine kadar aklımda hiç evlilikle ilgili birşey yoktu. Yani en azından 4-5 sene hiç düşünmüyordum evlilik hakkında. Şuan 22 yaşımdayım. Evlenmeden önce Avrupa turu veya birkaç ülke gezmek istiyordum ki bu sene olacak inşAllah. Öncelikle gerçekleştirmek istediklerimi yapıp, daha sonra evlilik hakkında düşünmeye karar verecektim. Zaten evlilik için şuan ve önümüzdeki 1-2 sene maddi durumumda yeterli değil düğün yapacak kadar.

Daha önceden hiç sevgilim olmadı. Kız arkadaşım oldu ama onlarda merhaba, merhaba dan ötesine geçmesini istemedim hiç. Evlenmeye karar vermeden öne birisiyle görüşmek istemedim hiç. İlerisi için ümit vermemek için, hemde kendim istemedim. Ama şuan acayip haller içindeyim neredeyse, kafamı çok kurcalayan şey var. Konu arkadaşımın kız kardeşi;

1 ay evvel 4 senelik çok yakın arkadaşımın asker çetneviri vardı. O gün epey oyn oynadık, güldük, muhabbet ettik felan. Daha sonra göndereceğimiz gün kardeşiyle ve arkadaşlarla felan epey oturduk işte. O güne kadar ben onu 1 kere gördüm, o da beni ya görmüştür 1-2 kere ya da hiç görmemiştir. Eve gelirken facebook'a bakarken birden, arkadaşlık isteği geldi. Baktım arkadaşın kardeşi eklemiş, hemen o an eklemedim ama 1-2 saat sonra ekledim. Eften püften derken 1 aydır beri facebook üzerinden konuşuyoruz. Arada 1-2 kere görüştük ortak arkadaş vasıtasıyla işte. Ama yan yana geldiğimiz zaman, sanki birbirimize karşı çok hissismişiz gibi duruyoruz. Biraz da benden dolayı ilk kez başıma böyle birşey geldiği için ne yapacağımı bilemememle alakalı. O günden sonra bi arkadaşım daha var, kız arkadaşıma bahsetmiş hoş birisi, kibar, hoşlandım gibisinden. Ama ben bunu 1 hafta sonra felan öğrendim, arkadaşla yemek yerken. Bende o anın heyecanıyla birşey hissetmediğimi söyledim.

Belki olayı yanlış anlayıp, farklı yorumlayanlar olabilir. O senin kardeşin sayılır,ona bakman lazım gibi söylemlerde bulunabilirsiniz. Ama durum gerçekten farklı ve ilk defa başıma geliyor böyle birşey.

Ama sürekli olarak o bana mesaj atıyor, ben ona mesaj atıyorum. Şakalaşıyoruz felan işte, sürekli birbirimize laf sokmaya çalışıyoruz niyeyse, bizimkide ayrı bir manyaklık. Kendisi benden hoşlandığını, ben söylemediğim sürece bahsetmeyeceğini söylemiş arkadaşıma. Bende birşey diyemedim tabi haliyle. Şimdilik ne olacak bende bilmiyorum ama umarım hayırlısı neyse o olur ikimiz içinde.

Benim asıl sıkıldığım konu ise, arkadaşıma daha henüz söylemedik böyle bir durum var diye. Gerçi söylesek arkadaşım biraz umursamaz birisi, pek problem olacağını sanmıyorum ama genede aşırı derecede çekiniyorum, çünkü 4 senelik yakın arkadaşım, kaybetmek istemememden dolayı. Şimdi kızla sevgili olup, olursa ayrıldıktan sonra gidip bir daha kızla eskisi gibi muhabbet edemem hemde arkadaşla aramızın bozulacağı ihtimali var. Her ikisinide istemiyorum. İki ucu boklu deynek misali, nereye atsam elimde kalıyor.

Arkadaşın annesi,ablası ve babasıyla aram iyi fena değil. Zaten daha yeni tanıştık sayılır :) Ama hal ve hareketlerinden sevdiklerine eminim. Anne ve ablası benden hoşlandığını biliyorlar bu arada kızın ama bana çaktırmıyorlar hiç:) Sadece birbirimize itiraf edemiyoruz o kadar. Birde kızla ilk defa buluşacağımız zaman göbeğim düştü, yemek yiyemiyorum o günden beri. 9 kilo verdim, sıkıntı ettim kendime iyice..

Ne yapacağımı bilmiyorum inanın şuan, tavsiyelerinize ihtiyacım var. İllaki buna benzer olay yaşayanlar olmuştur forumdan.

Vakit ayırıp, okuduğunuz için teşekkürler.

quote:

Orijinalden alıntı: daikataNa~

Umutbaris; Pazar günü yemeğe çıkacağız hocam, yalnız değiliz ama olsun genede. Yemekten geldikten sonra, diyim pazartesi günü akşam buluşalım, konuşacaklarım var diye. Zaten ben direk evlilik düşünmüyorum hocam. İleride hem kendim için hem de onun için sıkıntı olmaması için, birbirimizi daha fazla tanımamız gerektiğini düşündüğümü söyleyeceğim. Zaten hemen 1-2 sene içinde hem ben evlenemem, hemde onun okulu var zaten.

Umudunukaybetme; Ne kadar çok istediğimi anlatamam hocam ama mesajda belirttiğim kızın anne,baba,abisi(arkadaşım) faktörleri var işin içinde.

ravelli76; İkiside şuan çok değerli hocam. Hani ikisinide kaybetmeyi hiç istemiyorum. Ama çıkmaza girdim nerdeyse. Arkadaşım Ocak da izine gelecek zaten, kardeşi kabul ederse o zaman söylemeyi düşünüyorum hocam zaten. Arkadaşım biraz değişik birisi, yani söyleyince "iyi kanka hayırlı olsun inşallah da diyebilir.Şerefsiz memlekette başka kız mı kalmadı da diyebilir." Biraz acayip birisi kendisi :)

quote:

Orijinalden alıntı: daikataNa~

umut_baris; Ortak arkadaşımız var. Hem kızın hemde arkadaşımın yakın arkadaşı epey. Ona bahsedicem akşam olayı hocam. Perşembe ve Pazar günü yemeğe gidicez zaten hocam, o günden önce söylemek istemiyorum. Olumsuz sonuçlanırsa o sıkıntıyla yemeğe gitmek istemiyorum. Başkasının olduğunu sanmıyorum hocam çünkü olsaydı arkadaşım bahsederdi. Zaten çok fazla dışarı çıkan birisi değil, bayan kuaförü kursuna gidiyor şuan. Yalnız başına gündüz çıkabiliyor, gündüz de ben çalışıyorum hocam, onunda kursu var malesef.

Ravelli; Teşekkürler hocam hayırlısı olsun inşAllah. Orası öyle hocam ama biz bilmediğimiz için sıkıntı oluyor işte.

quote:

Orijinalden alıntı: umut_baris

quote: Orijinalden alıntı: daikataNa~ umut_baris; Ortak arkadaşımız var. Hem kızın hemde arkadaşımın yakın arkadaşı epey. Ona bahsedicem akşam olayı hocam. Perşembe ve Pazar günü yemeğe gidicez zaten hocam, o günden önce söylemek istemiyorum. Olumsuz sonuçlanırsa o sıkıntıyla yemeğe gitmek istemiyorum. Başkasının olduğunu sanmıyorum hocam çünkü olsaydı arkadaşım bahsederdi. Zaten çok fazla dışarı çıkan birisi değil, bayan kuaförü kursuna gidiyor şuan. Yalnız başına gündüz çıkabiliyor, gündüz de ben çalışıyorum hocam, onunda kursu var malesef. Ravelli; Teşekkürler hocam hayırlısı olsun inşAllah. Orası öyle hocam ama biz bilmediğimiz için sıkıntı oluyor işte.

Bilmiyorum ama bence arkadaşlara fazla güvenme.

Bir an önce söyle bence. Ona el yapımı bir şeyler hediye edebilirsin ve aşkını itiraf edebilirsin.

quote:

Orijinalden alıntı: Opsss mademoiselle
Evlendikten sonra sosyal çevreniz kısıtlanıyor mu? Arkadaşlarınızla ne sıklıkla görüşebiliyorsunuz?

Ayrıca çevremde acayip insanlar var diyorum kendi kendime bu insanlar yıllar sonra anne baba nasıl olacak? Çevremde alkol - sigara bağımlılığı olmayan kız yok.Hep bir yerlerden bulaşmışlar gerrk arkadaş çevresi vs.Kızlı erkekli bir eve gidersiniz doğum günü için,muhabbet cinselliğe gelir ve konuşmaktan büyük keyif alırlar o kadar erkek içerisinde.

Yanlış anlaşılmak istemem ama erkekler arasında alkol kullanan kızın yolu bellidir ben alkol kullanmıyorum ayriyettende kız arkadaşımında böyle olmasını isterim.Bunun modernlikle veya tersiyle alakası yok sağcı da değilim solcuda değilim.

Yaşımız genç olduğu için insanlar tecrübelenmek adına her ortamı tatmak istiyorlar.O süre içerisinde de giden gitmiş oluyor.

quote:

Orijinalden alıntı: Bar.

Öncelikle Allah evli olanların ağız tadını bozmasın, bekar arkadaşlara ise hayırlı bir eş nasip etsin. Ara ara buraya göz atıyorum, mutlu bir yaşam sürenleri gördükçe bundan mutluluk duyuyorum.
O kadar çok mutsuz var ki. Ben de bunlardan biriyim. Burdaki birçok arkadaş gibi hayat bir şekilde beni de üzdü, hala da üzmeye devam ediyor. Toplamda 6 aylık evliyim, eşimi seviyorum ama yazdan beri öyle şeyler yaşadım ki bir kabusun içindeyim sanki. Kaynanam ve kayınpederim sağolsun eve baskına geldiler, evimde herşeye karıştılar, iftira attılar; ben de tepki verince kızlarını alıp gittiler. 1 ay sonra avukat aradı, 2 aylık evliliğim süresince 3 defa dövmüşüm, yaklaşmama kararı çıkartmışlar. Yetmedi avukat 100 milyarlık tazminat davası açıyoruz, parayı çatır çatır alcaz diyo ama 2 ay oldu daha açacaklar.

Dün de ailesi kapı kilidini kırıp evde ne var ne yok almışlar. Evi mahvetmişler. Üstüne kapı kilidini değiştirip benim girmemi engellediler. Neyse polisler tarafından tutanak tutuldu, olay yeri inceleme geldi her türlü iz örnegi alındı ve eve giren ailesi hırsızlıkla suçlanıyor şimdi.

28 yaşındayım, İzmir' in güzel bir okulunda öğretmenim, evimi aldım, öğrencilerim, velilerim, arkadaşlarım sevip değer veriyor bana. Geriye evlenip güzel bir yuva kurmak kalmıştı. Severek evlendik. Bırakın 2 ayda 3 defa dövmeyi sesimi dahi yükseltmedim. Ona verdiğim değeri kimseye vermedim. Ama malesef eşim ailesiyle arama mesafe koyamadı. Beni ezdirdi yetmedi bir defa dahi karışmayın, hayatımızı yaşayalım demedi, diyemedi. Daha o kadar saçma sapan suçlama var ki inanamazsınız. Daha anlatacak çok şey,
evlilikten çıkarılacak o kadar çıkarım, satır aralarında o kadar çok olay var ki..

Bu zamana kadar yaşadığım hiçbirşeyden pişman olmadım. Çok sevdim, amacım güzel bir yuva kurup devam ettirmekti, olmadı. Bu haketmediğim olaylar çok yıprattı beni. Burda yıllar önce çok güzel bir söz görmüştüm:
" Sevin, sevilin ama en çok kendinizi sevin." Bundan sonra benim için bu söz geçerli olacak. Umarım sizler hakettiğiniz değeri görürsünüz.

quote:

Orijinalden alıntı: Utkuhan

quote: Orijinalden alıntı: Bar. Öncelikle Allah evli olanların ağız tadını bozmasın, bekar arkadaşlara ise hayırlı bir eş nasip etsin. Ara ara buraya göz atıyorum, mutlu bir yaşam sürenleri gördükçe bundan mutluluk duyuyorum. O kadar çok mutsuz var ki. Ben de bunlardan biriyim. Burdaki birçok arkadaş gibi hayat bir şekilde beni de üzdü, hala da üzmeye devam ediyor. Toplamda 6 aylık evliyim, eşimi seviyorum ama yazdan beri öyle şeyler yaşadım ki bir kabusun içindeyim sanki. Kaynanam ve kayınpederim sağolsun eve baskına geldiler, evimde herşeye karıştılar, iftira attılar; ben de tepki verince kızlarını alıp gittiler. 1 ay sonra avukat aradı, 2 aylık evliliğim süresince 3 defa dövmüşüm, yaklaşmama kararı çıkartmışlar. Yetmedi avukat 100 milyarlık tazminat davası açıyoruz, parayı çatır çatır alcaz diyo ama 2 ay oldu daha açacaklar. Dün de ailesi kapı kilidini kırıp evde ne var ne yok almışlar. Evi mahvetmişler. Üstüne kapı kilidini değiştirip benim girmemi engellediler. Neyse polisler tarafından tutanak tutuldu, olay yeri inceleme geldi her türlü iz örnegi alındı ve eve giren ailesi hırsızlıkla suçlanıyor şimdi. 28 yaşındayım, İzmir' in güzel bir okulunda öğretmenim, evimi aldım, öğrencilerim, velilerim, arkadaşlarım sevip değer veriyor bana. Geriye evlenip güzel bir yuva kurmak kalmıştı. Severek evlendik. Bırakın 2 ayda 3 defa dövmeyi sesimi dahi yükseltmedim. Ona verdiğim değeri kimseye vermedim. Ama malesef eşim ailesiyle arama mesafe koyamadı. Beni ezdirdi yetmedi bir defa dahi karışmayın, hayatımızı yaşayalım demedi, diyemedi. Daha o kadar saçma sapan suçlama var ki inanamazsınız. Daha anlatacak çok şey, evlilikten çıkarılacak o kadar çıkarım, satır aralarında o kadar çok olay var ki.. Bu zamana kadar yaşadığım hiçbirşeyden pişman olmadım. Çok sevdim, amacım güzel bir yuva kurup devam ettirmekti, olmadı. Bu haketmediğim olaylar çok yıprattı beni. Burda yıllar önce çok güzel bir söz görmüştüm: " Sevin, sevilin ama en çok kendinizi sevin." Bundan sonra benim için bu söz geçerli olacak. Umarım sizler hakettiğiniz değeri görürsünüz.

Merhaba hocam üzüldüm inanın bende 30 yaşındaym 2 yıllık sağlık okuyrm bazn yaşutlarm evlendi ben halen yalnızm diyrm buda zoruma gidiyor ama böyle kötü evlilikler görncede acaba yalnzlık güzelmi diyorum bi ilişkiye başladım 1 ay sürdü ama ciddi başladm kızın beni bırakma nedeni ailesi akraba çocuguna verecekmiş onu oda ailemi karşıma alamam dedi mücadele faln hersy bitti hani azda olsa güzel şeyler yaşadık yabancı kızlara bakıyrm harbiden daha delikanlılar bizde nedir bu paragözlülük fitne fesat hersey var bu kızlarn aile sevgisndende nefrt etmeye başladım düşünyrm evlenmesen günlük yaşasan nereye kadar evlensen hersy kötü gitse ne yapacn çıkmazdaym bende inanın bide üstüne iyi işin olack yoksa kız haram sana.

quote:

Orijinalden alıntı: Bar.

Öncelikle Allah evli olanların ağız tadını bozmasın, bekar arkadaşlara ise hayırlı bir eş nasip etsin. Ara ara buraya göz atıyorum, mutlu bir yaşam sürenleri gördükçe bundan mutluluk duyuyorum.
O kadar çok mutsuz var ki. Ben de bunlardan biriyim. Burdaki birçok arkadaş gibi hayat bir şekilde beni de üzdü, hala da üzmeye devam ediyor. Toplamda 6 aylık evliyim, eşimi seviyorum ama yazdan beri öyle şeyler yaşadım ki bir kabusun içindeyim sanki. Kaynanam ve kayınpederim sağolsun eve baskına geldiler, evimde herşeye karıştılar, iftira attılar; ben de tepki verince kızlarını alıp gittiler. 1 ay sonra avukat aradı, 2 aylık evliliğim süresince 3 defa dövmüşüm, yaklaşmama kararı çıkartmışlar. Yetmedi avukat 100 milyarlık tazminat davası açıyoruz, parayı çatır çatır alcaz diyo ama 2 ay oldu daha açacaklar.

Dün de ailesi kapı kilidini kırıp evde ne var ne yok almışlar. Evi mahvetmişler. Üstüne kapı kilidini değiştirip benim girmemi engellediler. Neyse polisler tarafından tutanak tutuldu, olay yeri inceleme geldi her türlü iz örnegi alındı ve eve giren ailesi hırsızlıkla suçlanıyor şimdi.

28 yaşındayım, İzmir' in güzel bir okulunda öğretmenim, evimi aldım, öğrencilerim, velilerim, arkadaşlarım sevip değer veriyor bana. Geriye evlenip güzel bir yuva kurmak kalmıştı. Severek evlendik. Bırakın 2 ayda 3 defa dövmeyi sesimi dahi yükseltmedim. Ona verdiğim değeri kimseye vermedim. Ama malesef eşim ailesiyle arama mesafe koyamadı. Beni ezdirdi yetmedi bir defa dahi karışmayın, hayatımızı yaşayalım demedi, diyemedi. Daha o kadar saçma sapan suçlama var ki inanamazsınız. Daha anlatacak çok şey,
evlilikten çıkarılacak o kadar çıkarım, satır aralarında o kadar çok olay var ki..

Bu zamana kadar yaşadığım hiçbirşeyden pişman olmadım. Çok sevdim, amacım güzel bir yuva kurup devam ettirmekti, olmadı. Bu haketmediğim olaylar çok yıprattı beni. Burda yıllar önce çok güzel bir söz görmüştüm:
" Sevin, sevilin ama en çok kendinizi sevin." Bundan sonra benim için bu söz geçerli olacak. Umarım sizler hakettiğiniz değeri görürsünüz.

quote:

Orijinalden alıntı: Bar.

Öncelikle Allah evli olanların ağız tadını bozmasın, bekar arkadaşlara ise hayırlı bir eş nasip etsin. Ara ara buraya göz atıyorum, mutlu bir yaşam sürenleri gördükçe bundan mutluluk duyuyorum.
O kadar çok mutsuz var ki. Ben de bunlardan biriyim. Burdaki birçok arkadaş gibi hayat bir şekilde beni de üzdü, hala da üzmeye devam ediyor. Toplamda 6 aylık evliyim, eşimi seviyorum ama yazdan beri öyle şeyler yaşadım ki bir kabusun içindeyim sanki. Kaynanam ve kayınpederim sağolsun eve baskına geldiler, evimde herşeye karıştılar, iftira attılar; ben de tepki verince kızlarını alıp gittiler. 1 ay sonra avukat aradı, 2 aylık evliliğim süresince 3 defa dövmüşüm, yaklaşmama kararı çıkartmışlar. Yetmedi avukat 100 milyarlık tazminat davası açıyoruz, parayı çatır çatır alcaz diyo ama 2 ay oldu daha açacaklar.

Dün de ailesi kapı kilidini kırıp evde ne var ne yok almışlar. Evi mahvetmişler. Üstüne kapı kilidini değiştirip benim girmemi engellediler. Neyse polisler tarafından tutanak tutuldu, olay yeri inceleme geldi her türlü iz örnegi alındı ve eve giren ailesi hırsızlıkla suçlanıyor şimdi.

28 yaşındayım, İzmir' in güzel bir okulunda öğretmenim, evimi aldım, öğrencilerim, velilerim, arkadaşlarım sevip değer veriyor bana. Geriye evlenip güzel bir yuva kurmak kalmıştı. Severek evlendik. Bırakın 2 ayda 3 defa dövmeyi sesimi dahi yükseltmedim. Ona verdiğim değeri kimseye vermedim. Ama malesef eşim ailesiyle arama mesafe koyamadı. Beni ezdirdi yetmedi bir defa dahi karışmayın, hayatımızı yaşayalım demedi, diyemedi. Daha o kadar saçma sapan suçlama var ki inanamazsınız. Daha anlatacak çok şey,
evlilikten çıkarılacak o kadar çıkarım, satır aralarında o kadar çok olay var ki..

Bu zamana kadar yaşadığım hiçbirşeyden pişman olmadım. Çok sevdim, amacım güzel bir yuva kurup devam ettirmekti, olmadı. Bu haketmediğim olaylar çok yıprattı beni. Burda yıllar önce çok güzel bir söz görmüştüm:
" Sevin, sevilin ama en çok kendinizi sevin." Bundan sonra benim için bu söz geçerli olacak. Umarım sizler hakettiğiniz değeri görürsünüz.

quote:

Orijinalden alıntı: cato16

Sanırım iftira attılar kısmı ile, yaklaşmama kararı arasında ilişki var. Ben bunu çıkardım. Yazıda boşanma davası açılmış yazmıyor. Ayrıca nitelikli hırsızlıktan güzel bir ceza alacaklardır.