|
Şimdi "bizim zamanımızda" edebiyatı yapmak istemiyorum ama, gençlik genel olarak bana göre de "boş" yetişiyor... Öyle diyeceğim ama acaba bize mi öyle geliyor. Bize de zamanında öyle mi diyorlardı. Ya da onlar da kendilerinden sonra gelecek kuşaklara "gençlik boş yetişiyor" mu diyecek acaba kimbilir. |
|
Benim görüşüm şu şekilde; Çok yetenekli bir insan grubuna sahibiz. Fakat bir eksikliğimiz var yada bu alışkanlığı kazanmamamız için her türlü uğraş veriliyor. "Düşünmüyoruz" evet gerçekten de düşünmüyoruz. İnsanları bilinçli yapan etken düşünmektir. Düşünmeye başladığımız gün herşey çok farklı olacak. |
|
Genç bir arkadaşınız olarak etrafımdakileri daha farklı gözlemlediğimi düşünürsek şöyle yazabilirim. İnsanın içinde istek olacak. Bu kesinlikle böyle. Ben başka birşey düşünemiyorum. Benim önüme kimse kitap koymadı, kimse okumaya teşvik etmedi, herşey meraktan ve biraz olsun düşünebilme kabiliyetinden kaynaklanıyor. Sorunuza gelince genç nüfusun çokluğu şuan için bir sorundur. Çünkü iç güçler gençleri kullanarak geleceğimizi mahvetmeye çalışıyor. Ancak yine de gençlerden umutlular. Yani hem umut hem zarar. Şimdiki gençlerin - ben de artık bunu yaşamaya başladım - geleceğe dair beklentileri yok. Okumak istedikleri alanları okuyamıyor, populer kültür içinde yetişiyor, herşeye para olarak bakıyor ve aileler akıllı ol evladım çalış paran olsun zihniyeti ile yaklaşıyor(aynı şeyleri ben de yaşadım). Hayatın anlamı unutuluyor, gençler anlık zevkler peşinde. Değer yargıları yok, beklentileri ve amaçları yok. Bizim ülkemizde bu durum çok normal. O bahsettiğiniz lise çocuklarının psikolojisini söyleyeyim size: Evde itilip kakılan bu çocuklar toplumda kabul görmeye çalışıyor; insanlar arasında ilgi uyandırmak isteyen, hayatın anlamsız olduğu onlara öğretildikleri için hiçbirşeyi umursamayan, çıkarcı boş zihniyetler... Gençler yaşamın anlamını kavrayabilse böyle olmayacak. Ancak ülkemizde bir yaşam var mı yoksa yokluk ve adaletsizlik mi var siz düşünün. Bu arada ben 20 yaşındayım. |
Bu kızı bu yüzden seviyorum işte |
|
selam arkadaşlar bu konu memleketin en önemli sorunu bence ben ilk okul dan beri yurt dışında okudum, çok şanslıymışımki ki burda türkiyede okumamışım bence bu sorun okuldan başlıyo bi aralar özel öğretmenlik yapmıştım (iki sene öncesine kadar) o yıllardan vardığım nokta budur 1. eğitim sistemi, programları olarak zengin olsada sınav sistemi tam bir rezalet 2. disiplin diye bir şey olmayınca, çocuklara bir şey öğretemezsin 3. tertipli olmayı, okul aileden, ailede okuldan öğretmesini bekliyo. tabiki okulun görevidir tertip ve nizamı öğrenciye öğretmek. benim türlü türlü öğrencilerim olmuştu, kolejde okuyan zenginler, düz lisede okuyan fakir aliye çocukları dahi hepsinde aynı yetişme tarzı vardı eğitim bakımından iki değersiz fark vardı aralarında * yabancı dil * okul puanı başka hiç fark göremedim bazılarının düşüncesinin tam aksine ben kolej öğrencilerini daha başarısız buldum. neyse @hayattakiler iyi bir noktaya dokundu, düşünme, evet gençlik düşünmüyor, çünkü sistem böyle yetiştiriyor düşünmekten korkuyor. benim neslimde öyle, yani benin neslim, öncesi ve sonrası. bunları bu forumda bile yaşadık, arkadaşların bazıları düşünme aciziyeti içinde ders kitapları, ezbere dayalı bir içerik taşıyınca böyle oluyor, haliyle hatta matematikde bile, eğer birisi her konudan bir veya iki örneği çözümleriyle ezberlerse, sınavdan geçer not alabiliyor. (bunu geometride yaşadım) tabi birazda kopya yoluyla. demekki düşünüp kendini yoracağına, ezberleyip kopya çekmek daha kolay oluyormuş. birde bunlar bu saçma eğitimden sonra, üniversiteye ayak basıyorlar, doğal olarak üniversitede ilk dönem büyük hüsranla karşılaşıyorlar. daha sonra yeni düzene alışıp devam edim derken, anlıyorlarki, yahu benim bazı haklarım varmış, insan demek iki ayağı üzerinde yürüye bilen, iki gözü, iki kulağı, bir ağız ve burnu olan canlı değilmiş. insan düşüne biliyormuş eskiden düşündüğünü sanıyormuş. ama buda sorun oluyo. düşünmeye başlıyo ama beceremiyo çünkü eğitimsiz, pratiksiz, zamanında öğretmemişler. sonucunda gidip bazı örgütlerin ve partilerin üyesi oluyo. hayatının en verimli geçe bilecek dönemini saçma sapan işlere (kendince çok değerli işler) harcıyo. bir gün bu rüyadan uyanıyo ama artık çok geç. bu değerli zamanın kendini geliştireceğine, başkalarına hizmet ile geçirmiş. ne yapacak, elbette bulduğu bu çevreyi kullanarak, bir özel becerisi olmadığından, ülkeyi, devleti kazıklamaya başlıyacak, burada örnek olarak bir sürü isim yaza bilirdim ama ..... internetteki online oyunlara gelince, bence bugün, gençlik okadar boş işle uğraştığını düşünüyorumki, internetteki online oyunlar bunların arasında çok faydasını görecekleri bir konu. örnek olarak bu forumdaki konulara bakabilirsiniz. neler tartışılıyo. ama @neverlate haklısın bu oyunları bırakmak baya zor bir iş. uyuşturucu etkisi var. not: bu yazdıklarıma uyan büyük bir kitle var, ama hepsi değil. üzerinize alınıp bana saldırmayın. |
| benim yeni gençlikte görmekten en çok rahatsız oldugum marka merakı ve para hırsı insanları ne giydiklerine ne kadar varlıklı olduklarına göre sınıflandırmaları ve bunu saklamamadan yapmaları.bilgisyar oyunlarına gelince bende bagımlı saylırım ve bu konuda sizin gibi düsünmüyorum.bilgisayar oyunu futbol tv gibi hor gördügünüz zaman geçiriciler kitap okuakla bazı yönden aynı görevi yapıyor.insan özünde mutsuzsa ve kendi başına kaldıgında mutsuzlugunu hatırlıyor aynı zamanda elinden birsey gelmiyorsa bu tür uyusturucu etkisi yapan alışkanlıklara baglanması çok dogal.bir bilgisyar oyununda genel tabiriyle ne ekerseniz onu biçersiniz önünüze konulan sahte dünyada kurallar bellidir ve herkeze eşit dagıtılmıştır oynarken gerçek dünyadaki karmaşık ve aynı zamanda adletsiz düzenden uzaklaşısınız. |
+10000 ![]() ![]() KİMSE SANA SALDIRAMAZ DOSTUM... |
saol dostum |
|
Kuşak çatışmaları her devirde olmuştur,ama bence hiç bir devirde şimdiki bulunduğumuz dönemden daha üst düzeye çıkmamıştır herhalde. benim kendi ailemle bir kuşak fark vardı,şimdiyse çocuklarımızla aramızda 3-4 kuşak varbenim yetiştiriliş tarzımla,kendi çocuklarımın yetişmesi arasında dağlar kadar fark var |
|
hazırcı şimdiki gençler hazırcı.herşeyi önlerine hazır istiyorlar.Kalkıyım şunun için bende birşeyler yapıyım yok,birileri nasıl olsa yapar diye düşünüyorlar. ama bunun sorumlusu biraz da bizleriz Geçmişteki ezikliklerimizi telafi edercesine herşeyi önlerine serdik,çocuk daha benim şuna ihtiyacım var demesine fırsat vermeden o şey önlerine geldi Şimdide benim okuduğum kitapları bana anlattırıp kendisi okumuş gibi özet yapıyo Kusura bakmayın bu konuda biraz dertliyimde.14 yaşında bir oğlum var ve beni biraz üzüyor. ![]() ![]() |
Ben de hep kitapları anneme okutturup özet çıkartırdım. Hiç sevmezdim ödev yapmayı , kitap okumayı. 17 yaşına kadar bir tane kitap okumadım böylece. Şimdi ise pişmanım bu yaptıklarımdan . Çocuk yetiştirmek cidden zor iş, baksanıza tüm imkanları önüne serince onun için herşeyi yaptım diye düşünüyosunuz ama değil. Ben de çocuk yetiştirirken bu söylediklerinizi dikkate alacağım. Aslında eğitim işi ailelerde bitiyor bence , belli bir kültürü çocuğunuza verdikten sonra bence çocuk bir yaşa geldiğinde olgunlaşıp bunların farkına varır. Bu arada gençleri ağır eleştirirken bazı konularda kendimi de o eleştirilenlerin arasına almak istiyorum sonuçta henüz 19 yaşına basmış genç bir insanız biz de.... |
neden peki bukadar şımarıyosunuz, oğlunuzu bunun farkına vardıysanız, neden sürdürüyosunuz neden çocuğunuzun, memleketinizin geleceğini karartıyosunuz onu hiçmi sevmiyosunuz yoksa sevmenin nedemek olduğunumu bilmiyomusunuz bence yapıcanız tek şey var eğer anneside, aklı başında birisi ise beraber karar verin, pek fazla geç olmadan bir uzmandan yardım alarak davranışlarınızı değiştirin taki oda gerçek hayatın yavaş yavaş nedemek olduğunu anlasın hazırlansın |
| Bence şimdiki gençlik boş yetişmiyor! Aksine fuzuli bilgilerle dolup taşmak üzere! Ve tehlikeli bir gidişat var! |
| bence gençliğin durumu gayet iyi. gençliğin bugunku halini ve elde ettiklerini görüp, kendi zamanında o yaştayken ne kadar geride olduğunun farkına varan ve sorumlusu olarak da yine bugünün gençliğini gören büyüklerin zırvasından başka bir şey değil bu gençliğin durumundan şikayetçi olmak. |
haklısın,da bizim derdimiz gençliğinde elinde bulundurduklarının farkında olması.öyle çok imkana sahiplerki bunları doğru kullana bildikleri an daha mutlu olabileceklerine inanıyorum ben |
|
elimizden gelen; toplumun alışkanlıklarını birden değiştiremeyeceğimize göre, kendimize ait sorumluluk dairesinde birşeyler yapmaktır çevremizdeki kişileri, sorumluluk sahibi oldukları ve insanların diğer insanlara faydalı olabileceğini, ve olması gerektiği, konusunda bilinçlendirmeliyiz. tv den uzak durarak başlamalı bence bu süreç yavaş yavaş olur böyle şeyler. ama keşke toplumsal bir hareket başlasa ![]() yani en azından okusak ,, boş duracağımıza. |
Sen merak etme watocum,bizde şımartılma olayı yoktur.Kitap özetini benden aldığından dolayı 5kitap okumaya mahkum edildi,ve okududa. Memleketin geleceğini karartacak birşey yapmıyorum.gayet aklı başında öğrenmeye sonuna kadar açık anadolu lisesine yeni başlamış pırıl pırıl bir çocuk yetiştiriyorum Beni üzüyor dediğim,ana-oğul arasında.evdeki tertip düzen konusunda.senin hiç olmadımı yetişme çağında annenle sorunların böyle şeyler işte gerçek hayatın ne demek olduğunun benden iyi farkında Herşeyi ayağına serdim dediğimde;biz kısıtlı bir aileyiz,buna rağmenonun geleceğini düşünerek her türlü fedakarlığıyapmaktan çekinmediğimizdi. Senin düşüncelerine değer veriyorum bu forumda, içini ferah tut,ne ülkenin,ne de çocuğumun geleceğiyle oynamam. |
Kargaşa neredesin alıntı yapacam senden,
+100000 Markaya bende karşıyım, Kıstasları sınırlıyor. Ayrıca bilgisayar oyunları uğraşlarınızın boş olmadığını garantileyen bir uğraş. Öss ye çalışıyorum, yada üniversitede okuyorum, sonra ne olucak? Para kazanıp hayatına devam edicen. İyi güzel söylüyorsunda ben bir sene boyunca aynı masalla saçma sapan bir sınava hazırlanmaya zorlandım. Ezberle geç dediler, sinir oldum , ben ezberleyemiyorum. Dahası var mı? Nitekim sene başındada 35 matematik yapıyosam sene sonundada en fazla 40 yapmışımdır. Öss de ise 33 doğru 1 yanlış. Ah benim eşşek kafam dememi bekledi herkes, keşke daha çok çalışsaydım dememi. Keşke günde 300-400 soru çözseydm dememi bekledi. Ama olay bu şakilde değil ki. İlk ve orta öğretimde örnek öğrenci olan, 100 soruda 96 doğru, sonrasında orta okulda hiç bir dersinde sorun olmayan bu adam, Liselere giriş sınavında aldığı puanla Ankara Atatürk Anadolu Lisesine 16. Olarak giren bu adam neden liseden sonuncu ayrıldı? Yada Artık şu üniversiteye bi kapağı atsan artık rahat olucaksın söylemleriyle 1 sene öss ye hazırlatıldı ve üniversitesinde darmadağın olmuş vaziyette 11 alttan dersle eve geri döndü? Önceden zekiydi şimdi aptal mı oldu bu adam? Bırakın ya, insanın her zaman aynı olması bekleniyor. Liseden matematik namına öğrendiğim konu bi fonksiyondur. Yok kardeşim artık eskisi gibi değil artık öyle olmuyor dediğinde kimse anlayış göstermiyor. Artık bu yaştan sonra hala aynı şekilde bilgi hammallığı yapmak, hala formül ezberle yerine koy sonuç bul mal mal işlerle uğraşmak, hiçbir mantığı yada açıklaması olmayan bu kurallarla havada işlem yapmaya devam etmek İSTEMİYORUM Benim küçük dünyam, oyunlar. Ne kadarda elverişli bir yapım var artık oyun oynamaya. Şimdi olayı örneklerle açıklayım size. Age of biliyosunuzdur. 1v7 hardest ta yenmek benim için hiç sorun değil. Yada counter, battlefield (5 dkka içinde helikopter kullanmayı kaptım =) ) ,Medieval (örnek, bir kale savunmasında kendim yönettim ve normale döndüğümde o komutanda castle defender özelliği ortaya çıktı.) Battle for middle earth (oyunu öğrendiğimin 7. günü 1v7 castle haritada Rohan vs 7 mordor (en zor tabi) oyunu aldım. Geçen gün ise 1v7 gondor vs 7 isengard ı camp lı haritada aldım. Tabi beyin darmadağın, 2-3 saat sürdü. Civilization 3 (zorluk 4. seviye toplam 6 seviye var) te alabiliyorum. Neden ? Çünkü herşey belli! Bunu yaparsan bu olur. Bu kadar. Yapıyorsun ve oluyo. Bitti. Ama hayatta nasıl işliyor bürokrasi? Ağır aksak. Bir şeye adımını atıyorsun, ters tepiyor, başka şeye yöneliyorsun, sen üstüne düştükçe dahada dağılıyor. Birşeyi düzeltmek istiyorsun , dahada kötü oluyor. Bunalıyorsun, çözüm yok , bunalıyorsun, gene çözüm yok. Artık deliriyosun. Yaşam sana zevk vermiyor. Devamlı uzun vadede sonuçlanacak şeylere ZORLANIYORSUN. Artık bıktım, aynı olayları tekrarlamaktan bktım. Ve önceden nasıl yaptığımı hatırlamıyorum. Ama bırakıp kurtulma şansın yok. Bir şekilde devam ediyorsun. Açıklaması zor bir şekilde devam ediyorsun. Özünde mutsuzsun ama devamlı uyuşturucularla oyalanarak devam ediyorsun.Ve bir gün sen arkadaşınla oynadığın oyunu ve en son bulduğun İNANILMAZ öneriyi arkadaşına söylerken, oda bunun üzerine senin önerini geliştirirken birileri geliyor ve gençliğin boş boş oyun oynadığını söylüyor. Yorum yok. Dipnot: WCG (Dünyada düzenlenen ilk yıl, age of elemeleri) de türkiye elemelerine katılanların hepsini tanıyordum. İnternette beraber oynadığımız adamlar. Ama biz 2 hafta arayla online olduğumuz için o zamanlar adamlar bize göre süperdi. Ve şimdi BMW GLX_Redstrom CANAWAR IQ_ clanından birileri SWX_ clanından birileri A_ kalnından birileri ve daimi tanıdıklarımız Yaren ( 50 yaşında bi abimiz =)+ Ottoman ailesi ve birde benden oluşan 8 kişi ile oyun oynamak için birçok şey verebilirim. Ulan ne güzeldi o günler be |
Sen söyleyince ben de o günlere dönmeyi istedim.Ahh ahh.. Orta okul ve lise yıllarında seninle tamamen(aaal ye gireken yaptığımız dereceye kadar!) aynı durumdaymışız. Tüm dünyam bilgisayar oyunlarımdı... İki günde bir okulu asıp internet cafelere gitmek(sonra Turgut Kibar dan sayısız küfür işitmek), Age of turnuvaları ,CS maçları, vazgeçilmez tutkularımdı...aralıksız 20 saate yakın Diablo oynadığımı hatırlıyorum...Sonra ders notlarım tabii ki düştü.Özellikle orta son ve lise 1 de hiç iyi değildi durumum... Sonra birden kendime geldim, rüyadan uyandım. İnternet cafelerde age of modası geçmekte ve benim bildiğim onca taktiğin hiçbir önemi kalmayacaktı. Hayatıma geri dönüp şöyle bir baktım ve "hayatımda elle tutulur , yararlı hiçbir şey yapmamışım" dedim. Lise 2 de bilgisayardan yavaş yavaş uzaklaştım. Hayatımın ilk kitabını okudum. İlk defa düşüncelere daldım , biraz maneviyata yöneldim. Bu bir dönüm noktasıydı. Lise sonda bilgisayarı hayatımdan tamamen kaldırdım. Bu elbet zor oldu.(İnternet cafelerin yanından geçerken birden kendimi kaybedip giriyor ve haftada 4-5 saat yine oynuyordum) Öss neredeyse istediğim gibi sonuçlandı... Şimdi ise yine oyunlardan uzaklaşmaya çalışıyorum. Artık eskisi gibi değilim belki ama oyunların bende bağımlılık yaptığını gözlerimle görüyorum...Bu sadece bilgisayar oyunları için değil de insan nefsi böyle bir şey işte verdikçe daha fazlasını istiyor, alıştıkça daha da kaptırıyorsun kendini bu tür şeylere...Peki bu oyunlar "boş" değil de nedir? Bunu sadece kendini kaptıran arkadaşlara söylüyorum... Oyunları neden oynarız ki... Gerçeklerden uzaklaşmak ve inanılmaz bir zevk... Hayattan çok daha adaletliler tabii ki, stres de var ama en kötü duruma 'restart game' tuşuna basabiliyorsun. Keşke hayatta da 'reset' tuşu olsa ya da en azından 'edit>>undo' seçeneği... İşte burada hayata iyi tarafından bakmak çok önemli, elde ettiklerine razı olmak , gelecekten hep umutlu olmak insanı yaşama bağlayan sayılı şeyler... Şimdi o dertsiz ,stressiz orta okul ve lise yıllarına özlemle bakıyorum. Fakat biraz da içim yanmıyor değil hayatımı daha dolu geçirebilirmişim... |
Çok doğru söylüyorsunuz. Bu alışkanlıkları değiştirmek de kolay değil aslında. Özellikle ülkedeki gençlerin durumu insanı çok endişelendiriyor. Her gün evimin yakınındaki bir lisenin yanından geçerken öğrencilerin ettikleri ilginç!! küfürlerden ben utanıyorum artık. "Biri bana böyle bir küfür etsin dayanamam ağzını burnunu dağıtırım" dedirten küfürler. Ama bunlar hiç rahatsız olmuyolar. Her cümlenin başına bir tane yerleştiriyolar... (Gün geçtikçe aşmış küfürler çıkıyor ortaya , ilginç fanteziler...) Tamamen boşluk içinde yüzen, internet kafelerde sürten yüzbinlerce boşa harcanan genç beyin...
Onları geçtim ; Türkiyenin en iyi üniversitelerinden birinde dolmuş sırasında bekliyorum önümdeki (binince de yanıma oturdular) iki insanın yarım saatlik muhabbeti bir bilgisayar oyunu üzerine. İnternet üzerinden oynanıyo (sayelerinde herşeyi öğrendim oyunla ilgili) . Oyun artık o kadar hayatlarına işlemiş ki sanki gerçekten bir gezegeni kontrol ediyorlar (oyun bu konu üzerine).
Oyunda iyi durumda olan , diğerini aşağılıyor. Diğerleri de ona saygı gösteriyorlar, iyi davranıyolar, arkadaşlıklarını ilerletiyolar ki oyunda himayesi altına alsın kendilerini...
Ben kendimden de biliyorum bağımlılık yapıyor , bırakmak zor oluyor, bu oyunlar gerçekten çok tehlikeli... Bu forum da bağımlılık yaptı ya
Burada açtığımız topiklerin herhangi biri hakkında kafa yormuş genç insanların sayısı çok az. Hiç bir dünya görüşü , siyasi fikri olmayan çok büyük bir kitleye sahibiz. Siyasi seçimlerde bedava döner dağıtana , kimi zaman çocukların bile kanmayacağı vaadlerde bulunanlara oy verilmesinin sebebi de bu değil mi?
Tabii ki çok sayıda da "bilinçli genç" var. Bunlardan bahsetmiyorum.
Nüfusun genç ağırlıklı olması bizim için yarar mı zarar mı? Genç nüfusun bu kadar fazla olduğu ülkeden niye bu kadar az bilim adamı yetişiyor? Sorun nerede ailede mi? okullarda mı? yoksa bir takım çevreler ülke gençliğinin üzerinde oyunlar mı oynuyor? Nasıl bilinçlenir bu insanlar?
Bir tek bana mı sorun var gibi geliyor yoksa . Gerçekten böyle bir sorunumuz yok mu?
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye Ol Şimdi DeğilÜye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.