Teknoloji Haberleri
Bu konudaki kullanıcılar: 1 misafir
11
Cevap 406
Tıklama 0
Öne Çıkarma
Cevap 406
Tıklama 0
Öne Çıkarma
1. sayfa
-
Arkadaşlar dehşet bişi yıkıldım bennnn....
hüzünlü ama güzel. |
nakizm diye bir düşünce stili çıkardı nakka helal olsun ona   |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
|
Bu hikayenin Telefon yerine Posta yoluyla olan versiyonunu 5-6 sene önce okumuştum. O zaman ben de çok etkilendim ve hiç unutmadığım bir hikayedir. Yeri geldiğinde çevremdekilere anlatırım. Belki gerçek belki sadece hikaye ama verdiği mesaj çok anlamlı. Ders alınmalı... |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
|
Aman Allah'ım! Bunu ilk defa duyuyorum ve gerçekten çok hüzünlü. Düşünün,ülkemizdeki hiçbir asker annesi-babası böyle bir yanıt vermezdi oğluna. Ülkeme hayranım... |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
|
Alllah'ım sana binlerce kez şükürler olsun İyi ki varsın Nakka,unutulmaya yüz tutan değerlerimizi bize çok güzel bir şekilde hatırlatıyorsun |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
| Thanks... Güzelmiş halimize şükretmek lazım her zaman ve aynı zamanda bu gibi durumda olan insanları da unutmamak tabiii... |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
1. sayfa
DH Mobil uygulaması ile devam edin.
Mobil tarayıcınız ile mümkün olanların yanı sıra, birçok yeni ve faydalı özelliğe erişin.
Gizle ve güncelleme çıkana kadar tekrar gösterme.
Bu, Vietnam'da savaşan ve sonunda evine dönecek olan John adında bir askerin hikayesidir. John evine gitmeden önce, San Francisco'da bulunan anne babasına telefon açtı. " Sevgili anne ve babacıgım, sonunda eve geliyorum ama birşey sormak istiyorum. Bir arkadaşımı da beraber eve getirebilir miyim? "Tabii ki " diye cevapladılar. "Onunla tanışmaktan
mutluluk duyarız". "Ama bilmeniz gereken birtey var" diye John devam etti," o savaşta ağır yaralandı. Kara mayınına bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek hiçbir yeri yok. Onun bize gelmesini ve bizimle yaşamasını istiyorum". " Bunu duyduğuma çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer bulması için ona yardımcı olabiliriz" "O hayır , onun bizimle yaşamasını istiyorum ."Oğlum," dedi babası, "sen ne istediğinin farkında değilsin. Böyle büyük bir sorunu olan birisi bizi çok rahatsız eder. Bizim kendi hayatımız var ve böyle farklılığa izin veremeyiz. Bence sen eve gelmeli ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam ettirmenin bir yolunu bulacaktır." O andan sonra, John telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir söz duymadılar... Birkaç gün sonra, San Francisco polisinden bir telefon geldi. Oğullarının bir binadan düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre intihardı. Anne ve baba telaşla uçağa binerek oğullarının teşhisini yapmak için San Francisco'daki teşhis morguna gittiler. John'u teşhis etmişlerdi.Ama gözleri faltaşı gibi açılarak... Bilmedikleri birşeyi farkettiler. John'un bir bacağı ve bir kolu yoktu...
Bu hikayede ki anne ve baba birçoğumuza benzer.Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek bize kolay gelir, ama bize rahatsızlık veren özellikle bizim kadar sağlıklı olmayan, bizim kadar güzel olmayan ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak durmayı tercih ederiz. Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi yok. Karşılıksız sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar ailemizdendir ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar engelli olursak olalım. Bu gün yatmadan önce Tanrıya biraz daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul etmemizi sağlamasını isteyelim ve ne kadar farklı olurlarsa olsunlar onlara karşı daha anlayışlı olabilmeyi isteyelim.
Arkadaşlar çok nadir bulunan cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve başarmanız için destekler. Bazen tek kelime bazen bir cümle paylaşırlar ama her zaman kalbinizi ona açmanızı beklerler.