Hikaye
Oyunda her gün aynı rutini yaşayan sıradan bir makinisti oynuyoruz. Dediğim gibi sıradan bir hayat yaşıyoruz fakat yine işbaşı yaptığımız bir günde her şey alt üst olmaya başlıyor. İnsanların bazı tuhaflıklardan bahsettiklerine şahit oluyoruz. Haberler de hiç iç açıcı değil. Ters giden bir şeyler oluyor dünyada. “Second visitation” denen bir kıyameti yaşadığımızın farkına varıyoruz bir zaman sonra. İşte o andan sonra sıradan bir makinistin ötesine geçip adeta SuperMakinist oluveriyoruz :) Ve zombilere karşı hem kendimizi hem de trendeki misafirlerimizi canla başla koruyoruz. Daha fazla ayrıntıya girerek sizlere spoiler vermemek için hikayeyi bu şekilde özetlemek ile yetineceğim.
< Resime gitmek için tıklayın >

Oynayış
Oyunun oynanışı temel olarak tren içi ve şehir olarak ikiye ayrılıyor. Vardığımız duraklarda trenimizden inerek hem kendimiz için hem de trenimizdeki hayata tutunmaya çalışan insanlar için kaynak bulmaya çalışıyoruz. bulduğumuz nesneler kaşıktan, ilkyardım paketlerinden, cephaneden paraya kadar çeşitlilik gösteriyor. Bulduğumuz kaşık, cam parçası gibi bazı nesneler yeni teçhizatlar oluşturmak (craft) için gerekli. Evet oyunda crafting sistemi de var ama gayet basit. Ayrıntısını oynanışın tren kısmında anlatacağım. Bulduğumuz paraları ise büyük istasyonlarda yiyecek ve can paketi (medkit) almak için kullanabiliyoruz. Tabi bunca şeyi elimizi kolumuzu sallayarak bulmuyoruz. Karşımıza çıkan zombilerle mücadele ediyoruz.
< Resime gitmek için tıklayın >


Trende Ne Yapıyoruz?
Trendeki sorumluluğumuz şehirde bulduğumuz ve bizle gelmeye ikna ettiğimiz vatandaşları sağ salim güvende olacakları durağa ulaştırabilmek. Bunun için bu insanların açlık ve sağlık durumlarını sürekli kontrol etmeniz gerekiyor. Acıktıklarında yemek veriyorsunuz, sağlık barları bitmeye yakın topladığınız veya craft ettiğiniz medkit’lerle tedavi ediyorsunuz. Craft sistemini ayrıntısına gelirsek aslında öyle kayda değer bir ayrıntı yok. Trenin lokomotif kısmından craft kısmına geliyorsunuz. Maksimum elinizdeki nesnelerin sayısı kadar olmak üzere istediğiniz kadar craft butonuna tıklamanız yeterli. Ne kadar basarsanız o kadar craft’lamış oluyorsunuz.

Bunların yanında tren mekanizmasının da doğru işlediğine emin olmanız lazım Aksi takdirde vagonlardaki basınç değişiminden insanların ölümünü izleyebilirsiniz. Bu kontrolü de arıza yapan aletin yanına gelip her birinin kendine özgü olan küçük bulmacalarını çözerek sağlıyorsunuz. Menzile ulaştığınızda trenin sesini duyuyorsunuz ve lokomotife geçip kolu çekerek treni durduğunuzda yine şehir faslı başlıyor. Hasılı tekrar eden oynanış bir zaman sonra sıkıcı hale gelebiliyor. Anlayacağınız oyunun oynanış mekaniği de bana göre beklentileri karşılamaktan çok uzak.
< Resime gitmek için tıklayın >


Ses, Müzik, Atmosfer
İşte oyunun en iyi yönü burası. Yapımcıların mekan tasarımları, müzikler ve ses efektleri ile oluşturdukları atmosfer, senaryo ve oynanıştaki eksilerini benim gözümde azaltan yegane unsur. Piksel piksel grafiklere rağmen gayet başarılı mekan tasarımları oyunda size kıyameti yaşadığınızı hatırlatıyor. Ses efektleri ise muazzam. Hiç eğreti gelmiyor kulağa. Müzikler oyunda baştan sona yer almıyorlar ama duyduğunuzda size yeri geldiğinde çaresizliği, yere geldiğinde umudu hissettiriyor. Oyunun sountrack’lerini hazırlayanlar muhteşem bir iş başarmışlar.


Evet sözün özüne gelip incelememizi sonlandıralım. The Final Station tam bitmemiş hissi veren senaryosuna ve bir zaman sonra kendini tekrar eden oynanışına rağmen mekan tasarımları, ses efektleri ve CD’si çıksa aldırtacak müzikleriyle muhteşem bir atmosfer oluşturmayı başarmış. Türünü sevenler için yaklaşık 8 saat gibi çapına göre iyi bir oyalama süresi sunan oyun sınıfı geçmeyi başarıyor.

Kaynak:http://www.oyunfest.com/the-final-station-inceleme.html