Ailemle aram iyi degil. Nefret ediyorum bazen onlardan. Hic anlamaya calismiyorlar. Hep ben haksiz oluyorum.Burcum boga. İnatciyim biraz tamam... Duygularimi yansitmam ise yaramiyor. Bunda uzulecek bisey yok deyip geciyorlar. Agliyorum. Aglayacak bisey yokmis. Elimde degil sinirlendigimde uzuldugumde agliyorum. Gizlemeye calismiyorum a rtik. Bir tane yakin arkadasim var. Ona da cok derdimi anlatmiyorum artik sıkıci oldugumu dusunuyordur. Neden yasiyorum niye dogdum diye cok sorgulamaya basladim. İntihar et demeyin. İnancli biriyim. Ama zayiflik var galiba yoksa bu sorunlari yasamazdim heralde.
Ben de sevmiyorum gözlerimin dolmasını ama artık önemsiz bir detay insanların ne duşündügü nü umursama. insanlara güvenme . kimseye bel bağlama .
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
< Bu ileti mini sürüm kullanılarak atıldı >
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye Ol Şimdi DeğilÜye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi urkuncbirugursuzluk -- 3 Eylül 2015; 14:27:08 >
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
Tamam
< Bu ileti tablet sürüm kullanılarak atıldı >
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı > Bu mesaja 2 cevap geldi. Cevapları Gizle
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı > Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Bu mesajda bahsedilenler: @Nehumaniscrede