quote:

Orjinalden alıntı: Achen06

Uyurken hiçbir sorunum yok. Taaa ki sabah oluncaya kadar. Sabah olunca herşey üstüme üstüme geliyor. Daralıyorum bir kalp çarpıntısı, bir baş dövmesi, nefesim yetmiyor. Akşam olsa da yatsam diyorum. Eskiden yaptığım hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Boğazımı sanki biri sıkıyor. Oysa 1 hafta önce böyle değildim. Birdenbire oluverdi herşey. Hep düşünüyorum acaba bu sabah da olacak mı? Bu sabah da nefesim daralacak mı yataktan kalkarken? Ama her seferinde aynı şey,hep aynı şey. Hayattan kopmak bu kadar kolay mı? Bu kadar kolay mı zevklerimden vazgeçmek? Yanımda birilerinin olmasını istemek? Bazen diyorum buraya kadar artık vaktim doldu,sonra buna ben mi karar vereceğim diyorum kendi kendime. Ağlama krizlerine giriyorum, ama onda bile nefesim yetmiyor. Şu an bile boğazımda bir şey var sanki,yutkunmak zor geliyor. Oysa daha çok gencim,niye bu sıkıntılar beni buluyor. Daha 1 hafta öncesine kadar o kadar neşe doluydum ki. Şimdi ise karamsar ve sadece sıkıntılarıyla başbaşa bir insanım. Bunu ömür boyu çekmeli miyim? Benim de mutlu olmaya hakkım yok mu?

quote:

Orjinalden alıntı: rebel_rude boy_X

quote: Orjinalden alıntı: Achen06 Uyurken hiçbir sorunum yok. Taaa ki sabah oluncaya kadar. Sabah olunca herşey üstüme üstüme geliyor. Daralıyorum bir kalp çarpıntısı, bir baş dövmesi, nefesim yetmiyor. Akşam olsa da yatsam diyorum. Eskiden yaptığım hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Boğazımı sanki biri sıkıyor. Oysa 1 hafta önce böyle değildim. Birdenbire oluverdi herşey. Hep düşünüyorum acaba bu sabah da olacak mı? Bu sabah da nefesim daralacak mı yataktan kalkarken? Ama her seferinde aynı şey,hep aynı şey. Hayattan kopmak bu kadar kolay mı? Bu kadar kolay mı zevklerimden vazgeçmek? Yanımda birilerinin olmasını istemek? Bazen diyorum buraya kadar artık vaktim doldu,sonra buna ben mi karar vereceğim diyorum kendi kendime. Ağlama krizlerine giriyorum, ama onda bile nefesim yetmiyor. Şu an bile boğazımda bir şey var sanki,yutkunmak zor geliyor. Oysa daha çok gencim,niye bu sıkıntılar beni buluyor. Daha 1 hafta öncesine kadar o kadar neşe doluydum ki. Şimdi ise karamsar ve sadece sıkıntılarıyla başbaşa bir insanım. Bunu ömür boyu çekmeli miyim? Benim de mutlu olmaya hakkım yok mu?

herzaman yaptığın şeylerin aksine farklı şeyleri yapmayı denedin mi ?

biraz depresyon havaları seziyorum sende, yaş kaç ? evlimisin ?

quote:

Orjinalden alıntı: Achen06

quote: Orjinalden alıntı: rebel_rude boy_X quote: Orjinalden alıntı: Achen06 Uyurken hiçbir sorunum yok. Taaa ki sabah oluncaya kadar. Sabah olunca herşey üstüme üstüme geliyor. Daralıyorum bir kalp çarpıntısı, bir baş dövmesi, nefesim yetmiyor. Akşam olsa da yatsam diyorum. Eskiden yaptığım hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Boğazımı sanki biri sıkıyor. Oysa 1 hafta önce böyle değildim. Birdenbire oluverdi herşey. Hep düşünüyorum acaba bu sabah da olacak mı? Bu sabah da nefesim daralacak mı yataktan kalkarken? Ama her seferinde aynı şey,hep aynı şey. Hayattan kopmak bu kadar kolay mı? Bu kadar kolay mı zevklerimden vazgeçmek? Yanımda birilerinin olmasını istemek? Bazen diyorum buraya kadar artık vaktim doldu,sonra buna ben mi karar vereceğim diyorum kendi kendime. Ağlama krizlerine giriyorum, ama onda bile nefesim yetmiyor. Şu an bile boğazımda bir şey var sanki,yutkunmak zor geliyor. Oysa daha çok gencim,niye bu sıkıntılar beni buluyor. Daha 1 hafta öncesine kadar o kadar neşe doluydum ki. Şimdi ise karamsar ve sadece sıkıntılarıyla başbaşa bir insanım. Bunu ömür boyu çekmeli miyim? Benim de mutlu olmaya hakkım yok mu? herzaman yaptığın şeylerin aksine farklı şeyleri yapmayı denedin mi ? biraz depresyon havaları seziyorum sende, yaş kaç ? evlimisin ?

Yaş 25, evli değilim. Ama her defasında gene olacak hissi beni çok yıpratıyor,sinirlerim harap oluyor. Yorgun düşüyorum. Şu an bile başımın dönüyormuş hissi var ve yutkunmakta zorluk çekiyorum. Çok değil daha 1 hafta önce bunlardan eser yoktu.Hayata küsmüş gibiyim

quote:

Orjinalden alıntı: QamiQaze

annenler gelince düzelirsin

quote:

Orjinalden alıntı: Achen06

quote: Orjinalden alıntı: QamiQaze annenler gelince düzelirsin

Umarım öyle olur. Ama ya geçmez ise ne yaparım diye düşünüyorum. İnsan böyle yaşayabilir mi? Bazen bunların psikoljik olduğunu düşünüyorum,bazense gerçekten ciddi bir rahatsızlığım olduğunu düşünüyorum. O zaman daha da kötüye gidiyor. Ölecekmiş gibi hissediyorum kendimi. Hani derler ya elim ayağım kesiliyor. Aynen öyle işte.

quote:

Orjinalden alıntı: mustafa_akin83

abi yanlızlıktan kaynaklanıyor olabilir yokmu hiç kankan eşin dostun dertleriini veya sevgini paylaşabileceğin bir insan,ayrıca hayata nasıl bakarsan hayat sana öyle gözükür otokontrol sağlayamıyorsan profesyonel yardım al olmazsa selectra diye bi ilaç var yumuşak bi antidepresan iy gelir..geçmiş olsun işallah kısa sürede atlatırsın abi bizde geçtik o evrelerden...

quote:

Orjinalden alıntı: Achen06

quote: Orjinalden alıntı: mustafa_akin83 abi yanlızlıktan kaynaklanıyor olabilir yokmu hiç kankan eşin dostun dertleriini veya sevgini paylaşabileceğin bir insan,ayrıca hayata nasıl bakarsan hayat sana öyle gözükür otokontrol sağlayamıyorsan profesyonel yardım al olmazsa selectra diye bi ilaç var yumuşak bi antidepresan iy gelir..geçmiş olsun işallah kısa sürede atlatırsın abi bizde geçtik o evrelerden...

Selectra denilen bu ilaç eczaneden reçetesiz alınabilir mi? Olmazsa deneyeyim, başka çarem yok gibi gözüküyor şu an için. Eşim dostum var ama onların tatilde oldukları döneme geldim. Şu an için dertlerimi paylaşacak kimse yok,sizden başka. Yatağa uzanınca biraz kendimi iyi hissediyorum,sonra kalkınca gene aynı şeyler off yoruldum artık.