Arama butonu
Bu konudaki kullanıcılar: 1 misafir, 1 mobil kullanıcı
1
Cevap
5870
Tıklama
2
Öne Çıkarma
1980'lerde terk edilen benzersiz füzyon yöntemi: İlk kez başarılı oldu
M
dün (14302 mesaj)
Yarbay
Konu Sahibi

1980'lerde terk edilen benzersiz füzyon yöntemi: İlk kez başarılı oldu
Füzyon enerjisi, Güneş ve yıldızların enerji üretme mekanizmasını Dünya'da taklit ederek neredeyse sınırsız ve düşük karbonlu bir enerji kaynağı elde etmeyi amaçlıyor. Ancak bu enerjiyi kontrollü biçimde üretmek ne kadar zorsa füzyon reaktörlerini uzun süre kesintisiz çalıştırabilmek de bir o kadar zor. Günümüzde üzerinde çalışılan tokamak tipi reaktörlerde plazma, aşırı yüksek sıcaklıklara ulaştırılıyor ve güçlü manyetik alanlar kullanılarak reaktörün duvarlarına temas etmeden hapsediliyor. Buna karşın mevcut sistemlerde elektrik akımını oluşturmak için kullanılan yöntemler, reaktörlerin çalışma süresini sınırlıyor. ABD'deki araştırmacılar ise yaklaşık 40 yıl önce teknik yetersizlikler nedeniyle terk edilen bir yöntemi yeniden deneyerek önemli bir ilerleme kaydetti.



General Atomics bünyesinde çalışan fizikçiler, DIII-D Ulusal Füzyon Tesisi'nde helikon akım sürüşü (helicon current drive) adı verilen yöntemi ilk kez deneysel olarak başarıyla gösterdi. 1980'lerde teorik olarak ortaya atılan bu teknik, yüksek frekanslı radyo dalgaları kullanarak plazma içerisinde elektrik akımı oluşturmayı amaçlıyor. Böylece reaktörün çalışması için gereken akımın geleneksel yöntemlere bağımlılığı azaltılabiliyor. Araştırmacılara göre bu yaklaşım, gelecekte füzyon reaktörlerinin kesintisiz çalışabilmesine katkı sağlayabilir.



Füzyon reaktörlerinde kesintisiz çalışma sorunu



1980'lerde terk edilen benzersiz füzyon yöntemi: İlk kez başarılı oldu
Tokamak tipi füzyon reaktörlerinde plazmayı hapsetmek için iki farklı yönde manyetik alan oluşturuluyor. Torus veya daha günlük dilde simit şeklindeki bu reaktörlerin uzun ekseni boyunca dolanan manyetik alana toroidal alan deniliyor. Bu alan, plazmanın reaktör içerisinde halka biçiminde tutulmasına yardımcı oluyor. İkinci manyetik alan ise simidin kesitini çevreleyecek şekilde oluşturulan poloidal alan. Bu alanı meydana getiren elektrik akımı, geleneksel tokamaklarda solenoid adı verilen merkezi bir elektromıknatıs aracılığıyla sağlanıyor.



Solenoid, çalışma prensibi bakımından bir transformatöre benziyor. Plazma içerisindeki elektrik akımını oluşturmak için kullanılan bu sistemin en önemli sorunu ise yeniden ayarlanmaya ihtiyaç duyması. Bu işlem sırasında plazma akımının kesilmesi ve reaktörün durdurulması gerekiyor.



1980'lerde terk edilen benzersiz füzyon yöntemi: İlk kez başarılı oldu
Örneğin DIII-D tesisindeki reaktör yaklaşık 10 saniyelik çalışma darbeleriyle sınırlı. Daha büyük tokamaklarda bu süre 500 saniyeye (yaklaşık 8 dakika) veya 1.000 saniyenin üzerine (22 dakika) kadar çıkabiliyor.



Ancak ticari füzyon santrallerinin yalnızca birkaç dakika çalışması yeterli değil. Araştırmacılara göre bu tesislerin ekonomik açıdan uygulanabilir olması için kararlı durumadı verilen, plazmanın sürekli olarak kontrol altında tutulduğu bir çalışma düzenine ulaşılması gerekiyor. Bu nedenle bilim insanları, solenoid kullanmadan plazma akımı oluşturabilen endüktif olmayan yöntemler üzerinde çalışıyor.



Helikon akım sürüşü de bu yöntemlerden biri. General Atomics araştırmacısı Bob Pinsker'ın açıklamasına göre bu teknoloji, füzyon enerjisi için tamamen farklı bir reaktör tasarımı önermiyor. Bunun yerine mevcut tokamak sistemlerinin daha uzun süre çalışmasını sağlayabilecek ek bir teknoloji sunuyor.



1980'lerdeki teknoloji yetersiz kalmıştı



1980'lerde terk edilen benzersiz füzyon yöntemi: İlk kez başarılı oldu
Helikon akım sürüşünün temelinde, plazmaya yüksek frekanslı radyo dalgaları gönderilmesi bulunuyor. Bu dalgalar plazma içerisinde belirli türde elektromanyetik salınımlar oluşturuyor. Söz konusu dalgalar elektronlarla rezonansa girdiğinde elektronları belirli bir yönde hareket ettiriyor ve böylece plazma içerisinde elektrik akımı meydana geliyor.



Ayrıca Bkz.Huawei, 336 kWh kapasiteli yeni ev tipi enerji depolama sistemini tanıttı



Benzer yöntemlerle radyo frekanslı dalgalar kullanılarak tokamaklarda elektrik akımı oluşturulması daha önce de gösterilmişti. Ancak mevcut yaklaşımların bazıları plazmanın derin bölgelerine ulaşmakta yetersiz kalabiliyor. Bilim insanları, aynı frekans aralığında çalışan helikon dalgalarının bu sorunun üstesinden gelebileceğini düşündü.



Buna rağmen 1980'lerde gerçekleştirilen deneyler başarılı olmadı. Pinsker'a göre bunun üç temel nedeni vardı. İlk olarak dönemin tokamaklarında bulunan plazmalar, helikon dalgalarını yeterince verimli biçimde soğurabilecek özelliklere sahip değildi. İkinci olarak dalgaları plazmaya aktaran anten teknolojisi yetersizdi. Son olarak araştırmacıların plazma içerisindeki endüktif olmayan akımları tespit edebilecek ölçüm sistemleri yeterince gelişmemişti.



40 yıllık teori doğrulandı



Aradan geçen yıllarda füzyon araştırmalarında kullanılan ekipmanlar ve ölçüm teknikleri önemli ölçüde gelişti. Pinsker ve çalışma arkadaşları, 2014 yılında eski teoriyi yeniden değerlendirmek için hazırlıklara başladı. Yeni deneyler ise 2024 yazında gerçekleştirilmeye başlandı.



Araştırma ekibi, DIII-D tesisinde bulunan ve Comb-line adı verilen özel bir anten kullandı. Bu anten, helikon dalgalarını plazmaya aktarabilecek şekilde tasarlandı. Plazmanın yeterince yüksek sıcaklığa ulaşması da gönderilen dalgaların soğurulmasını mümkün kıldı. Gelişmiş ölçüm teknikleri sayesinde araştırmacılar, deney sırasında plazmada meydana gelen değişimleri ayrıntılı biçimde inceleyebildi.



Deneyler sonucunda araştırmacılar, helikon dalgalarının plazma tarafından soğurulduğunu ve bu süreçte plazmanın ısındığını açıkça tespit etti. Böylece yaklaşık 40 yıl önce ortaya atılan teorinin temel beklentisi deneysel olarak doğrulanmış oldu.



Elde edilen başarı önemli olsa da helikon akım sürüşünün ticari füzyon reaktörlerinde kullanılmaya hazır olduğu anlamına gelmiyor. DIII-D deneysel bir tesis olduğu için gelecekteki ticari reaktörlerde karşılaşılacak koşulları tam olarak taklit edemiyor. Araştırmacılara göre yöntemin asıl potansiyelinin ortaya çıkması için reaktör benzeri koşullarda yeni deneyler yapılması gerekiyor.



Pinsker, sonraki aşamada geliştirilebilecek en önemli noktalardan birinin plazmaya aktarılabilen helikon dalgası gücünü önemli ölçüde artırmak olduğunu belirtiyor. Böylece yöntemin oluşturabileceği elektrik akımının kapasitesi ve verimliliği daha ayrıntılı biçimde incelenebilecek.




Kaynak:https://www.techspot.com/news/114518-radio-wave-trick-1980s-could-key-keeping-fusion.html

 Haberi Portalda Gör

C
dün (6837 mesaj)
Yarbay

yapay zekadan yardım almışlardır, neyseki yapay zekanın faydalı yönlerinde hayatımıza olumlu yönde etki ediyor




DH Mobil uygulaması ile devam edin. Mobil tarayıcınız ile mümkün olanların yanı sıra, birçok yeni ve faydalı özelliğe erişin. Gizle ve güncelleme çıkana kadar tekrar gösterme.