quote:

Orijinalden alıntı: LePortaBim

Daha fazla duyuya hitap etmenin olayı nedir? İşitme duyusunu kullanınca başımız göğe mi eriyor ya da ne değişiyor diye sorayım.
Hangi kitaplarda çok fazla boş cümle var? Romanlardaki betimlemelerden mi bahsediyosun yoksa direk bilgi içeren kitaplardan mı? Eğer bilgi içerikli kitaplardan bahsediyosan bir bilgi detay bile olsa iyidir bu yüzden boş cümle olabilmesi için kalitesiz bir çalışma olması lazım. Aksi taktirde mümkün değil boş cümleler içermesi.
Romanlar söz konusuysa da edebi eserler birer sanat eseridir şu cümle boş şurası kırpılsın gereksiz vs. denmemeli. Yazarın üslubu vs eleştiri konusu edilebilir ancak bu tür eleştiriler dikkatle ve özenle yapılmalı, kitabı okurken canı sıkılan Dostoyevskiye, Tolstoya giydiriyor aklınca bu olmamalı. Edebiyat eleştirisinin de bir adabı var. Nitekim bir sanat eseri esasen hislere/ilhamlara vs dayalıdır yani nispeten öznel bir alanda at koşturmak kolay değil.
Kitap okumanın yöntem olarak zorunlu olduğunu söyleyemeyiz belki ama kitap olarak yazılmış eserleri videoya aktarmak lazım o zaman. Çünkü sözgelimi tarih alanında binlerce belli bir standardın üstünde ikincil kaynak mevcut ve bunların video vs formatında kesinlikle bir alternatifleri de yok. Yani ileride yazılı külliyat videoya sese vs ayrıntılı olarak aktarılırsa olabilir diycem ama böyle bişey de yakın gelecekte mümkün gözükmüyor. Kaldı ki sesli formatta o kitabı okuduğun zamanki kadar konsantre olabilecek misin veya aynı şekilde yazarak çizerek not alarak okuyabilecek misin? Bu sorunun cevabının kişiden kişiye değiştiği düşünülebilir ancak zorluk yaratan nesnel problemler de söz konusu video/ses formatında.