Gece vakti tost almaya çıktım. Sokakta ucuz bir mekanda 4 - 5 mülteci genç oturmuş muhabbet ediyordu. Hepsi de gülüyordu. Sonra fark ettim ki ortalama Türk gençleri ...
Gece vakti tost almaya çıktım. Sokakta ucuz bir mekanda 4 - 5 mülteci genç oturmuş muhabbet ediyordu. Hepsi de gülüyordu. Sonra fark ettim ki ortalama Türk gençleri yalnız. Pek arkadaşları yok. Çünkü ülkede kapitalizm geliştikçe gittikçe bireyselleşiyoruz. Normalde annelerimiz babalarımız bize göre daha kollektif kültürde büyüdüler. Annelerimiz hala çay buluşmalarına gidiyor, babalarımız hala kıraathaneye gidiyor ama onların çocukları o kadar sosyal değil. Bu yalnızlık da insanı mutsuz ediyor. Mesela mülteciler gitse, 1 lira 1 dolar olsa, Erdoğan gidip yerine aşırı seküler biri gelse yalnız olmaya devam edeceğiz. Belki asgari ücretle iPhone, ekran kartı, Paris bileti alabileceksiniz ama sizinle tatile giden kişi yine olmayacak.
Gece vakti tost almaya çıktım. Sokakta ucuz bir mekanda 4 - 5 mülteci genç oturmuş muhabbet ediyordu. Hepsi de gülüyordu. Sonra fark ettim ki ortalama Türk gençleri yalnız. Pek arkadaşları yok. Çünkü ülkede kapitalizm geliştikçe gittikçe bireyselleşiyoruz. Normalde annelerimiz babalarımız bize göre daha kollektif kültürde büyüdüler. Annelerimiz hala çay buluşmalarına gidiyor, babalarımız hala kıraathaneye gidiyor ama onların çocukları o kadar sosyal değil. Bu yalnızlık da insanı mutsuz ediyor. Mesela mülteciler gitse, 1 lira 1 dolar olsa, Erdoğan gidip yerine aşırı seküler biri gelse yalnız olmaya devam edeceğiz. Belki asgari ücretle iPhone, ekran kartı, Paris bileti alabileceksiniz ama sizinle tatile giden kişi yine olmayacak.
suriler öyle alışmış, parayı kazanıp akşamına yiyeceksin. Ev alamayacam, Araba nasıl alacam... diye düşünmeyeceksin. sürekli parayı geleceği düşünürsen sahili suriler doldurur eğlenir sen de anca şikayet edersin.
Son kısımda beni anlattınız. Iphone alacak veya 3-4 günlüğüne Fransa'ya gidecek kadar vaktim ve annemin parası var ama istemiyorum. 2 sene önce klinikte yatarken babam refakatçim olarak kalıyordu. Siz sanal çocuklarsınız demişti bana. Aklıma hep o gelir.
Hocam ingilizce, tiyatro, dans, boks vs derken gitmediğim yer kalmadı yıllardır. Ben sanırım kendimi bulmaya çalışıyorum ama başaramıyorum. Evden çıkmadan hobisi olan insanlar var mesela.
Anti psikotik ve anti depresan ilaçlar alıyorum 10 yıldır. Acaba bu ilaçlar mı isteğimi bastırıyor beni ayakta uyutuyor?
Zombi gibiyim resmen.
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye Ol Şimdi DeğilÜye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.