Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
17 yaşındayım ben bile 10 sene öncesini arıyorum. Diyordum kendi kendime küçükken keşke büyüsem falan filan abilerim büyüyüpte nabıcan keşke bizde senin yaşında olsak falan diyordu umursamıyordum şimdi onları çok iyi anlıyorum
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Aslında bence bu insanın geçmişteki pişmanlıklarının bir sonucu. Ben de geçmişe özlem duyuyorum. Sebebini sorguladığımda kıymetini bilemediğim günler ortaya çıkıyor. Kaybettiklerimiz var bir de. Beceremedik herhalde yaşamayı..
Aslında bence bu insanın geçmişteki pişmanlıklarının bir sonucu. Ben de geçmişe özlem duyuyorum. Sebebini sorguladığımda kıymetini bilemediğim günler ortaya çıkıyor. Kaybettiklerimiz var bir de. Beceremedik herhalde yaşamayı..
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Aslında bence bu insanın geçmişteki pişmanlıklarının bir sonucu. Ben de geçmişe özlem duyuyorum. Sebebini sorguladığımda kıymetini bilemediğim günler ortaya çıkıyor. Kaybettiklerimiz var bir de. Beceremedik herhalde yaşamayı..
Aslında şu anın bile kıymetini bilmiyoruz.
Aynen öyle ama insanın doğasında var birşeyleri kaybedince kıymetini anlamak.
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Yani. O zaten önce dinledi sonra psikoloğa yönlendirdi. O da bazı testler yaptı. Aynı gün içerisinde rapor hazırlandı.
Eve çok katkısını gördüm. Ama unutmayın iş sizde bitiyor. Doktorlar sadece yönlendirir, tavsiye verir. Siz eyleme geçmezseniz bir faydasını göremezsiniz.
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Yani. O zaten önce dinledi sonra psikoloğa yönlendirdi. O da bazı testler yaptı. Aynı gün içerisinde rapor hazırlandı.
Eve çok katkısını gördüm. Ama unutmayın iş sizde bitiyor. Doktorlar sadece yönlendirir, tavsiye verir. Siz eyleme geçmezseniz bir faydasını göremezsiniz.
Sen İstanbul'da mı oturuyorsun? Psikolog önerisine ihtiyacım var da bir türlü bulamadım. Geçenlerde de araştırmıştım
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Yani. O zaten önce dinledi sonra psikoloğa yönlendirdi. O da bazı testler yaptı. Aynı gün içerisinde rapor hazırlandı.
Eve çok katkısını gördüm. Ama unutmayın iş sizde bitiyor. Doktorlar sadece yönlendirir, tavsiye verir. Siz eyleme geçmezseniz bir faydasını göremezsiniz.
Sen İstanbul'da mı oturuyorsun? Psikolog önerisine ihtiyacım var da bir türlü bulamadım. Geçenlerde de araştırmıştım
Samsun'da oturuyorum. Uzm. Pskiyatr. Ahmet Koyuncu var. Kitapları güzel. İstanbul'daysa bir görüşün derim. Mustafa Ulusoy var.
Psikolojik destek alsam faydasını görür müyüm sizce?
Ama bunu aileme nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. "Sıkıntılarım var" desem, haklı olarak "Ne sıkıntın olacak!? Yediğin önünde yemediğin arkanda" diyecekler.
Bence git. Bak, ben gittim faydasını gördüm. İçini dökünce insan o kadar rahatlıyor ki...
Ondan hiç şüphem yok. Epey faydası olacaktır ama sorun, bu durumu aileme nasıl izah edeceğim?
Açık açık anlat. Onlar senin ailen. Senin sağlığından daha önemli bir şey mi var onlar için?
Derdini anlatamıyorsan da çek karşına aileni konuş, dertlerim var de, canımı acıtıyor de.
Ailene karşı bu konuda ön yargılısın biraz açıkçası. Bence bir dene anlatmayı. Anlatmadan bilemezsin ki ne tepki vereceklerini.
İnsan malını bilmez mi? Ne tepki vereceklerini aşağı yukarı tahayyül edebiliyorum. Ama evet denemekten zarar gelmez doğru söylüyorsun.
Ben, onu söyledikten sonra onların "Derdin ne, anlat" demelerinden çekiniyorum. Tamam sıkıntılarımı bilmeye hakları var ama ben psikoloğa içimi dökme taraftarıyım
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Yani. O zaten önce dinledi sonra psikoloğa yönlendirdi. O da bazı testler yaptı. Aynı gün içerisinde rapor hazırlandı.
Eve çok katkısını gördüm. Ama unutmayın iş sizde bitiyor. Doktorlar sadece yönlendirir, tavsiye verir. Siz eyleme geçmezseniz bir faydasını göremezsiniz.
Sen İstanbul'da mı oturuyorsun? Psikolog önerisine ihtiyacım var da bir türlü bulamadım. Geçenlerde de araştırmıştım
Samsun'da oturuyorum. Uzm. Pskiyatr. Ahmet Koyuncu var. Kitapları güzel. İstanbul'daysa bir görüşün derim. Mustafa Ulusoy var.
Teknoloji Haberleri
Öyle dersin sen de. Psikiyatra anlatmak istiyorum diye. Psikiyatr zaten senle görüştükten sonra ailenle de görüşecek. Onları da tanımaya çalışacak. Ondan sonra tanı ufak ufak kesinleşiyor zaten. Ben ağlayarak anlattım dertlerimi doktora sen bir de beni düşün. Şimdi kafam eskisine göre daha rahat. Bazı şeyleri takmıyorum artık eskisi kadar.
Bu mesaja 2 cevap geldi. Cevapları Gizle
Psikiyatr ikinci aşama değil mi? İlk piskoloğa gitmek gerekiyor benim bildiğim.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Aslında şu anın bile kıymetini bilmiyoruz.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Bu mesajda bahsedilenler: @jrboyd
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Hey gidi... Benim bir çekmece (evet çekmece) tasom vardı. Sonra hepsini kökülmüştüm tabii. Futbolcu kartları da efsaneydi
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Psikyatr genelde psikoloğa gönderir ama.
Ben de öyle yapmışlardı. Kasım ayından hazirana kadar her ay psikologla seans yapmıştım. Ekim ayında da raporum bitiyor işte.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Sen tam tersini yapmışsın :)
Olayın özü şudur: Önce psikoloğa gidersin, derdini dinler ve gerek duyarsa seni psikiyatra yönlendirir.
Neyse, sonuç olarak belli bir katkısını gördüm diyorsun yani
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Aynen öyle ama insanın doğasında var birşeyleri kaybedince kıymetini anlamak.
Yani. O zaten önce dinledi sonra psikoloğa yönlendirdi. O da bazı testler yaptı. Aynı gün içerisinde rapor hazırlandı.
Eve çok katkısını gördüm. Ama unutmayın iş sizde bitiyor. Doktorlar sadece yönlendirir, tavsiye verir. Siz eyleme geçmezseniz bir faydasını göremezsiniz.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Sen İstanbul'da mı oturuyorsun? Psikolog önerisine ihtiyacım var da bir türlü bulamadım. Geçenlerde de araştırmıştım
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Samsun'da oturuyorum. Uzm. Pskiyatr. Ahmet Koyuncu var. Kitapları güzel. İstanbul'daysa bir görüşün derim. Mustafa Ulusoy var.
Bir araştır derim bence.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Tamam eyvallah
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle