| benim de düşüncelerim seninle aynı, insan düşünmeye başladıkça hayatın gerçekleriyle yüzleşiyor. |
İlerisi için heveslendiğim noktalar olsa da genel olarak hep üzüntü yaşıyorum. Şöyle bir gerçeği de es geçemeyelim: Her geçen yıl, bir öncekini aratıyor kendi adıma. |
| 10 sene değilde 2-3 sene oncesine donsek çok iyi olur |
| kardşeim bundan 10 sene sonrası geldiğinde bugünleri mumla arayacaksın |
Diyorum ya, her yeni bir yıl, bir öncekini aratıyor. Sanırım hayatın kuralı bu |
| Bende 2012 de izlediğim filmi şimdi izliyorum veya o zamanlar dilediğim şarkıyı şimdi dinliyorum o zamanki bütün anılar detayıyla beraber aklıma geliyor. Bu yüzden geçmişimden kurtulamıyorum kullandığım her şeyde geçmişin kalıntıları var. |
|
Büyüyoruz, olay bu arkadaşlar. Ben daha 1 sene öncesini mumla arar hale geldim, hayatla gerçek sıkıntılarla tanışınca insan kabuğuna çekilmek istiyor. Şu İstanbul'dan kurtulsam bana yetecek. Bu kadar kaos içinde bir yaşam, bu kadar acımasız ve düzensiz bir insan topluluğu olamaz. |
| Bende 19 yaşındayım ama yaşlandığımı hissediyorum keşke 15 falan olsaydım |
Hayatın acımasız yönleri işte... |
| Şu andan mutsuz olanların çoğu eskiyi özler. Eskiyle ya da şu anla pek bir alakası yok. 30'lardan 20'leri 60'larda 50'lileri özleyen hep vardı. 2020'lerde de 2010'ları özleyenler olacak. |
14-15 yaşındakiler şu an bizlerce her ne kadar hor görülse de, en şanslı olanlar onlar bence |
Öyle öyle derken, bir bakmışsın bu dünyadan göçüp gitmişsin... |
Bu cümlenden şu an mutsuz olduğunu anlıyorum. Doğru mu? |
|
Şimdiki gençlik de amma karamsar.. Erken mi olgunlaştınız, erken mi tükettiniz yaşam sevincinizi? Biz 17-18 yaşlardayken hayata dair ne umutlarımız vardı, ha gerçekleştirebildik mi hayır.. Umut iyi bir şeydir, belki de en iyi şeydir. O yüzden umudunuzu kaybetmeyin. |
Hiçbir zaman mutlu olmadım ki. Şu an kurulu olan düzende mutlu olmak da çok zor hatta imkansız bana göre. |
|
2-3 sene önce uyuşturucu almış gibiydim la. Yani eskiyi düşününce öyle anımsıyorum. Şuan en çok üzüldüğüm şeyler umurumda değildi. İçimde umut mu vardı ? O da yoktu. Tek amacım gizlenmekti. Ayağımı gizlemek , belimi gizlemek. Şimdiyse bazıları sormadan anlatıyorum. Ne oldu la bana ? Yaşım 14 8e geçtim beyler isteyen dalga geçsin gülek isteyen ciddiye alsın dertleşek. Gece uzun mevzu derin |
Dediğim gibi sorunun şu anın kötü olmasıyla ya da eskinin iyi olmasıyla bir alakası yok sorun şu an senin mutsuz olmandan kaynaklanıyor. Neden? Söylemek istemiyorsan da çöz durumu. |
Umudum var, yok değil ama şu düzende mutlu olmak bir önceki mesajda da dediğin gibi çok çok zor. Hani bir noktadan sonra da Pollyannacılık oynamanın lüzumu yok. Gerçekçi olalım. |
Hoş, daha yaşım 19 ama ne bileyim, bundan bir 10 sene öncesini filan mumla arıyorum.
O zamanlar büyümek için can atardım herkes gibi ama "Büyüyünce dertler de büyüyor"derler ya, hakikaten öyleymiş.
Gerçi o zamanlar İsviçre'de sağlık sorunlarıyla cebelleşiyordum ama yine de güzeldi her şey. Hiçbir şeyden haberin yok, sadece belli şeylere odaklanıyordun ve bundan mutluluk duyuyordun.
Aslında 10 yıl bile fazla... Bundan 3 yıl öncesine dönmeyi bile yeğlerim şu an.
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye Ol Şimdi DeğilÜye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.