Teknoloji Haberleri
Bu konudaki kullanıcılar: 1 misafir, 1 mobil kullanıcı
24
Cevap 8409
Tıklama 0
Öne Çıkarma
Cevap 8409
Tıklama 0
Öne Çıkarma
-
Aileden birini kaybetme acısı
|
İnsan düşününce içi gidiyor ya dayanılmaz bir acı. Allah hayırlı uzun ömürler nasip etsin ailemize akrabalarımıza yakın çevremize. Sevdiklerimizden ayrılmak zor. Ölümde bunun bir parçası :/ |
| Arkadaşlar ailemden ve yakın çevremden şu ana kadar hiç kimse ölmedi ve bu acı neye benzer bilmiyorum. Allah göstermesin yarın babam ölse ya da kardeşim ne yaparım bilmiyorum, hiç hazır değilim onların ölümüne. Bu acıya nasıl hazırlanacağımı bilmiyorum. Diyorum ki hayvan beslesem , 2-3 yılda bir ölen türden hayvanlar ve onların ölümüne alışsam sonra ailemden biri öldüğünde o kadar zor gelmez sanırım. Şu an atıyorum kardeşim ölse kriz geçiririm deliririm. |
DH forumlarında vakit geçirmekten keyif alıyor gibisin ancak giriş yapmadığını görüyoruz.
Üye olduğunda özel mesaj gönderebilir, beğendiğin konuları favorilerine ekleyip takibe alabilir ve daha önce gezdiğin konulara hızlıca erişebilirsin.
Bende böyle senin gibi söyleniyordum 2 hafta sonra teker teker yakınlarımı kaybetmeye başladım. |
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
| aynen |
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
| Aynı dert bende var fakat ölümde hayatın bir parçası.Kendimi yavaş yavaş hazırladım. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
ne yaparsan yap hazırlanamassın |
Bu mesaja 2 cevap geldi.
yapma hocam ya bir çaresi vardır elbet :(
Nasıl hazırladın hocam? Yardım eder misin bana |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
| hayvanla aileni bir mi tutuyorsun. |
| Geçen yaz babamı kaybettim(57 yaşındaydı), ailemde daha kimseyi kaybetmemiştim. Yakinen birinin ölümünü ilk defa tecrübe etmiş oldum, babam hastayken: ''Sakın ölme, yoksa ben de intihar ederim, biliyorsun.'' diyecek kadar çok seviyordum babamı. Öldüğü zaman, ağladım, zırladım, sinir krizleri geçirdim, 3 ay ruh gibi dolaştım, yine hatırladım, ağladım ama hâlâ yaşıyorum ve ayaktayım. Unutuluyor her şey. Babam öldüğünde sınava hazırlanıyordum ve ilk defa haykıra haykır seviyorum diyebileceğim bir sevgilim vardı. Bunlar olmasaydı deli saçması hareketler yapabilirdim. Onu da belirteyim. |
< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi Espâda -- 26 Mayıs 2012; 2:20:40 >
Bu mesaja 1 cevap geldi.
| Iç sesim bana herzaman bunu hatırlatır: Biliyorsun , insanlar ölür ve bir gün sende ölüceksin . Bence kendi ölümünüde düşünmelisin çünkü ne olacağı belli olmaz bi baktın onlardan önce gitmişsin . |
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
|
Annem sağolsun birçok kez anne ölümü korkusunu tattım gibi birşey. Kaç kez öldüğünü sandık hastalıkları çok ağır geçiyor. Artık alıştım desem yeridir önümde biri ölse panik yapmam heralde. Kaç kere kalp mesajı yapmaya çalıştığımı,tek başıma sürükleyip dışarı çıkarmayı denediğimi bilirim. Veya duvarı yumrukladığımı. Herneyse eğer birgün bu şeylerden dolayı kafayı yemezsem iyidir. |
Bu mesaja 1 cevap geldi.
dostum gerçekten üzüldüm, başın saolsun. |
| 2. sınıf ve 6.sınıfta toplam 2 arkadaşını kaybetmiş biri olarak söyleyebilirim ki, ölüme alışmak çok zor, hatta imkansız. - en azından benim için - Hele ki ailemden biri ölürse düşünemiyorum olacakları. Allah herkesin sevdiklerine-sevenlerine uzun ömür versin inşallah. |
|
Hiçbir zaman hazır olmayacaksınki. Gözünü açtığında gördüğün, ömrünü sana adamış insanları kaybetmek alışılacak bir durum değil. Ölüm hayatın bir parçası. Günü gelince herkes ölecek ama şuan bir şey yokken böyle düşüncelerle iyi günlerini mahvetme. Allah korusun onları kaybettiğinde keşke o günlerin tadını çıkarsaymışım diyeceksin çünkü. Sagopa'nın bir şarkı sözü var. Vakit varken tomucukları topla zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir.  |
| Videoyu izlemek için tıklayınız.Babamı hiç göremedim,küçükken kaybetmişim.Ben büyüyünce ölse nasıl olurdu bilemiyorum,belki oda daha zor gelirdi ama böyle olmasaydıya.Fazla eksikliğini çekmedim ama başkadır heralde,sarılmak derdini anlatmak |
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >
|
şahsen ilk defa çok sevdiğim dedemi kaybederek yaşamıştım bu acıyı hastahaneye ziyaretine gidememiştim etkilenirim diye götürmemişlerdi, hergün sorduğumda ise iyi iyi deniliyordu daha iyiye gidiyor durumu deniliyordu, ben iyileşmesini beklerken dedem vefat etmişti, evde bir sabah uyandım baktım kimse yok sağı solu arıyorum köydeyiz şöyle böyle ziyaretteyiz felan deden vefat etti demediler tabi sonradan nasıl öğrendiğimi hatırlamıyorum evde sağlam birşey bırakmamıştım, eğer birazcık daha ileriye gitseydim şu an tımarhaneye kapatılmış olabilirdim, o olayın etkisiyle memlekette gitmediğim psikyatrist nörolog ruh hastalığı uzmanı kalmadı ve türlü türlü tedaviler gördüm hala ilaç kullanıyorum.. sonuç her zaman hazır olmalısınız ben hazır deildim hayatım kaydı. |
Bu mesaja 2 cevap geldi.
< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >