2262. Gününde Can dostuma...

Aşağı Git Tüm Forumlar Konu Dışı / Off Topic Gereksiz Mesajlar 2262. Gününde Can dostuma...

Bu konudaki kullanıcılar: 1 misafir, 1 mobil kullanıcı

3
Cevap 1019
Tıklama 0
Öne Çıkarma

1. sayfa

2262. Gününde Can dostuma...

Cevap Yaz

YalnızßirOpera

18 yıl (7442 mesaj)

Yüzbaşı

Konu Sahibi

< Resime gitmek için tıklayın >

Unutmak...
Oysa en zor olanda bu. İnsan unutarak yaşar ve hatırlayarak ölür. Kolay mı bir direnci başka bir dirençle kuşatmak? Sen, ölerek hatırlattın bana kendini. İçime gecikmiş bir buluşmayla girerek kurtuldun yaşadıklarından. Sanki eskimiş , gecikmiş bir sancağı yeni bir doğum için bıraktın.

Ah unutmak! Biliyor musun, hiç yaşamamış olmayı ne çok isterdim. Öyle ağır ki bu onurlu yük. Aynaya baktıkça geri kaldığını, unuttuğumu sandığım o günlerin en canlı gerçekleriyle yüz yüze geliyorum. Sanki dünya durmuş ve ben hala kime doğru durduğumun farkında değilim.Akan suların böylesine sürükleyici olacağını tahmin edebilir miydim hiç... Bilseydim, hiç böyle sevebilir miydim... Sevip de unutmak , unuttuğunu zannetmek ve sonunda kaybedip hatırlamak...

Şimdi anlıyorum ki insan öldürdükleriyle yaşayabiliyor. Oysa ne ölüm, ne de korku; her şeyi bilmek, ulaşmak arzusuydu beni yaralayan...

Bunu düşünüyorum günlerdir. Sürekli benle beraber yaşıyor bu duygu. Beraber yaşlanacağız. Kurtulamıyorum. Bir kurtulsam, ah! Bir kurtulsam. Söylesene niye büyüyüşüne sebebsiz yere geç kalır eli insanın? Niye acıların geçeceği yere köprüler kurmaz hayat?

Şimdi burada olsaydın keşke. Keşke eskisi gibi yanımda olsaydın. Herşeyin bir zamanı var. Ben böyle yaşadım. Ama anlıyorum ki; zamanı kalıcı yapan "birdenbireliğidir." Yani güzelin ve kötünün her şeyin bir zamanı olmalıydı ki ben böyle düşünüyordum, hatta ölümün bile bir sırası... Bu satırları okuyacağını biliyorum. Ama şunu da bil ki Sen, benim sıramı aldın...

Rahat uyu tek dostum.
Sende yanımda kal birdenbireliğim.

< Bu mesaj bir yönetici tarafından değiştirilmiştir >

WeeDSmoKa