Çok zor durumdayım .. Yardım edin :(

11 yıl (2 mesaj)

Er

Konu Sahibi

Merhaba Ben 17 yaşındayım. 12.sınıfa gidiyorum. Şu an kendimi çok kötü hissediyorum.
Hiç arkadaşım yok. Kendimi çok yalnız hissediyorum.Çok sıkılıyorum . Lise hayatım çok kötü geçti. Derslerim hep zayıf.Ama liseden önceki hayatım çok güzeldi mutluydum. Okula gidiyorum bir sıraya oturuyorum. Öylece bakıyorum bir kenarda herkes birisiyle konuşuyor , gülüyor, koşuyor ben sadece bakıyorum . Hep en arkadayım , hep en arka sıradayım , hep sonuncuyum, hep en kötü benim 4 yılım hep böyle geçti. Ailemle de iletişimim bozuldu liseye başlayınca. 4 yıldır ne annemle ne babamla düzgünce konuşabiiyorum. Derdimi anlatacak kimsem yok. İlköğretimde ve ortaokulda çok çalışkandım. Herkes beni sever herkes beni sayardı.Öğretmenlerim, annem, babam çok değer verirdi bana, Doktor, mühendis olacak gözüyle bakarlardı hep. Her yıl örnek öğrenci ben seçilirdim. Ama şimdi en dipteyim, en sondayım
Okul şehirde olduğu için İlkokulda köyden taşımalı giderdim okula.
Liseye başlayınca babaannem ve dedemin yanında kalmaya başladım. Annem ve babam köyde çiftçilik yapıyor.
Bizim ailede geçmişten gelen bazı problemler ve huzursuzluklar olduğu için çok kavga olurdu. Ama annem ve babam dışa vurmazdı pek. Ama babaannem ve dedem her gün kavga etmeye başladı evde . Benim o zamanlar çok psikolojim bozuldu . Ben bile bunun farkında değildim ama çok çekingen çok sessiz biri olmuştum. Elime alırdım telefonu sürekli kurcalamaya başlardım . Annemi babamı çok özlüyordum. Ama hep içimde kalıyordu. İstediğim şeyler , söylemek istediğim şeyler hep içimde kalıyordu.
Giderek yalnızlaştım ve evden hiç çıkmamaya başladım . Normalde de annem ve babamla doğru düzgün konuşamıyorum .
Ve akrabalarımı hiç tanımıyorum. İsimlerini hiç bilemiyorum
Ben nedense çok yemek seçiyorum. Yemediğim yemekleri yiyince kusuyorum. Bu sorun hayatımda çok sorun oluşturdu. Halen daha oluşturuyor. Arkadaşlar bir yere çağırınca hem yemekten olsun hem başka nedenlerden olsun gitmiyordum.Çok moralim bozuluyor.
Okulda ders başlayınca çok dikkatim dağılıyor ve başım dönüyor sürekli. Gözlerim kararıyor. Kafamı hafifçe öne eğiyorum öyle kalıyorum.
Çok zayıfım yemek yemediğimden olsa gerek.
Ailemin 4 yıl boyunca yüzünü hiç güldüremedim. Ailem yanıma geldiğinde sürekli çekingen davranıyor ve ağlıyorum. Alkol sigara hayatım boyunca hiç kullanmadım . Arkadaş ortamında bile ağzımdan hiç küfür çıkmaz.. Zaten arkadaş ortamımda olmadıki hiç. Sınavlardan hep zayıf alıyorum. moralim bozuluyor kaçmak istiyorum bulunduğum yerden.
10.sınıfta sayısal bölümünü seçtim ve dershaneye başladım. Ama dersaneye de hiç alışamadım hiç ısınamadım. Çok devamsızlık yaptım. 11.sınıfta öyle geçti. 11.sınıfın sonlarında babam anneme fiziki şiddet uygulamaya başladı. Babam da çok sinirliydi o zamanlar babaannemi arayıp söylenip dururdu. Bundan dolayı son sınavlarım da çok kötü geçti. Ve sınıfı zar zor geçtim.. Şimdi o günler biraz arkada kaldı ama yine aynıyım. 3 ay sonra ygsye gireceğim ama olmuyo ne yapacam bilmiyorum. 4 yıl boyunca evden dışarı sadece okul ve dershane için çıktım . Zamanımı boşa geçirdiğim için şu an çok ağlıyorum .Çok üzülüyorum . Ben bunları hakettiğimi hiç düşünmüyorum.Kendimi çok gerizekalı aptal ve çok değersiz hissediyorum.
Ben belkide tıp hedeflemiş bir öğrenciydim. Sabahları çok zor kalkıyorum.Babaannem her sabah kahvaltımı hazırlar ama yine de okula çok geç kalıyorum. Okula gitmek istemeyen birisi oldum .
Ailemde hiç kimseyle muhabbetim hiç olmuyor . Okuldan geliyorum bilgisayarın başına . Ben aslında çok şey hedefleyen birisiydim. Ama şimdi çok sıkılıyorum ağlıyorum sürekli . Aşırı asosyalim .
Babam ders notlarımdan dolayı ve dershane , okula devamsızlığımdan dolayı çok bağırmaya kızmaya başladı. Onlar her bir şey dediğinde ağlamaya başlıyorum. Aileme yararlı da olamıyorum. Onlara yarar yerine zarar oluyorum hep ! Moralim bozuluyor ağlamya başlıyorum ..
Hiç dışarı çıkmadığım için doğru düzgün kıyafetim bile yok
Yaşantım çok kötü . Dişlerimin çoğu çürük
Bir seçim yapmam gerektiğinde hep kararsız oluyorum. Çok depresyon geçirdim bunu bir Allah bir de ben biliyorum . Derdimi anlatacak kimsem yok. Annem babam beni hiç anlamıyorlar. Çok psikolojim bozuluyor .Hayattan artık zevk alamıyorum Yardım edin bana dostlarım :(

B

Behzat Amirim

11 yıl (1905 mesaj)

Teğmen

Simdi nasilsin

< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >

İ

imaginary friend

11 yıl (179 mesaj)

Teğmen

Aaaa,nerdeyse aynı ben. Benim lisede arkadaşlarım vardı ama tabii arkadaş denebilirse. 12.sınıfta benim üzerimde baskı kurabildikleri gibi düşünceleri nedeniyle kavga ettim. Hepsiyle arayı bozdum. Hepsi hemen hemen bir hiçti zaten. Ben onlarla arayı bozduktan sonra etmedikleri zorbalık kalmadı. 9,10,11 dersen arkadaşlarım sayısal derslerimin kötülüğü nedeniyle benle dalga geçiyor,ailem ve ögretmenlerim ısrarla sayısalı bırakmamı söylüyorlardı. Ben bıraktım mı? Hayır! Son 3 senede 'onur belgesi' dışında belge alamamış olan ben 12.sınıfta tüm sınıfı solladım. Her 2 dönemde takdir aldım. Kendime güvenim geldi,ailemle aram düzeldi. Arkadaş mı? Hani bir söz vardır:"arkadaş ayağı..." aynen öyle işte. Hiç bir sınıf arkadaşını da takma. Onları içten içe küçümse. Sende ki potansiyeli farkedebilecek kadar zeki değiller sonuçta. Onlar ergen,popüler olana itimat ederler anca.Bu arada neydim ne oldumculuk seni bir yere götürmez. O yüzden eski ilk okul anılarını yad edip durma. Geleceğe odaklan,bir hedef belirle ve o hedef için elinden geleni yap.

Edit:kaç ay öncesinin konusuymuş. Rezil olduk iyi mi?!

< Bu mesaj bu kişi tarafından değiştirildi imaginary friend -- 29 Temmuz 2015; 2:15:58 >

< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı > Bu mesaja 1 cevap geldi.

R

Rinoard

11 yıl (402 mesaj)

Yüzbaşı

Ciddi anlamda harbi ben lan. 450 puan ile ailemin cahilliği sebebiyle meslek lisesine gittim. Tabi ilk ve ortaokul dönemim süperdi. Derslerim çok iyiydi arkadaşlarımla aram çok iyiydi grubun bel kemiğiydim kızlarla aram aram iyiydi popüleritem vardı. Hocalarla aram çok iyiydi örnek gösterilen öğrenciydim. Dediğim gibi meslek lisesine gittiğimde işler değişti. Aileme sözümü geçirecek kadar sesim çıkmıyordu maalesef. Beni oraya gönderdiler tabi haliyle derslerimde inanılmaz bir düşüş oldu hatta neredeyse devamsızlıktan kalacaktım. Ailem sebebini sorunca istemediğimi ve burada kaldığım sürece seneye de durumun aynısı olacağını dile getirdim. Ailem beni düz liseye nakil ettirmeye ikna oldu ancak önümde ki sorun liseler nakil işlemini gerçekleştirmiyordu. O sene okullar Anadolu olduğu için kurallar tam yerine oturmamıştı. Mecbur bende muhtarlık kaydımın tuttuğu ilçedeki en kötü liseye gittim. Sınıf ortamında evet çok asosyal değildim. Yine arkadaşlarım vardı ilk sene karşı cinslede aram fena sayılmazdı ancak hiç biriyle bir şey paylaşamıyordum. Eskiden o konuştuğum tüm insanlarla bunlar arasında bir seviye farkı vardı. Yavaş yavaş kabuğuma çekilmeye başladım ve 2. dönem yalnız birisi olmuştum sayılabilir. Samimi olduğum 2 insan onun haricinde ihtiyaç duymadıkça konuşmadığım insan sürüsü... Tabi bu böyle devam etti ve derslerden iyice koptum. Ha nedir benim dışarıda arkadaşlarım vardı ama insanın hayatı ona göre şekilleniyor. Okulda yalnız olduğumdan derslerimden tamamen kopmuştum. Yalnız dışarıda ki arkadaşlarımla paylaştığım hobiler sonucu gayet güzel bir müziyen ve ressam olup çıkmıştım. Kaldı ki bunları hala devam ettiriyorum. Para da kazanmaya başlamışken aklım başıma geldi bu sektörler Türkiyede çok sallantıda en iyisi okumalıyım dedim. 2015 senesinde çalışmadan ve 0 bilgiyle girdim. Ygs kısmını yüzeysel olarak +30 Türkçe - Sos ve düşük seviyede Mat şeklinde bitirsem de LYs çalışmaması yapmadığından ötürü döküldüm. Bakalım şimdi tekrar başladım ygs den alarak. Umarım bu sefer istediğim giib olur ama insan düşününce koyuyor abi belki dalga geçeceksiniz ama ortaokulda 98 aldığımda ağlamış olan ben lisede ilk sınavdan 40 alayımda 2. de 50 alırım moduna girmiştim. Bu ciddi anlamda üzücü. Bu arada 450 puan olması sebebi de 8. sınıfta kaydırma yapmış olmam..

T

TSMExcellency

11 yıl (800 mesaj)

Yüzbaşı

Adam resmen acıların çocuğu

< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı > Bu mesaja 1 cevap geldi.

3

3spooky5me

11 yıl (153 mesaj)

Teğmen

bende asosyal pek konuşmayan bir çocuk olarak geçirdim lisemi bu sene mezun oldum bi sıkıntı olmadı benim için şahsen okula gitmiyordum geldiğimi bilen olmuyodu dandik bi anadolu lisesi mezunuyum

G

GeoHırs

11 yıl (591 mesaj)

Yüzbaşı

quote:

Orijinalden alıntı: barisbalcii

Merhaba Ben 17 yaşındayım. 12.sınıfa gidiyorum. Şu an kendimi çok kötü hissediyorum.
Hiç arkadaşım yok. Kendimi çok yalnız hissediyorum.Çok sıkılıyorum . Lise hayatım çok kötü geçti. Derslerim hep zayıf.Ama liseden önceki hayatım çok güzeldi mutluydum. Okula gidiyorum bir sıraya oturuyorum. Öylece bakıyorum bir kenarda herkes birisiyle konuşuyor , gülüyor, koşuyor ben sadece bakıyorum . Hep en arkadayım , hep en arka sıradayım , hep sonuncuyum, hep en kötü benim 4 yılım hep böyle geçti. Ailemle de iletişimim bozuldu liseye başlayınca. 4 yıldır ne annemle ne babamla düzgünce konuşabiiyorum. Derdimi anlatacak kimsem yok. İlköğretimde ve ortaokulda çok çalışkandım. Herkes beni sever herkes beni sayardı.Öğretmenlerim, annem, babam çok değer verirdi bana, Doktor, mühendis olacak gözüyle bakarlardı hep. Her yıl örnek öğrenci ben seçilirdim. Ama şimdi en dipteyim, en sondayım
Okul şehirde olduğu için İlkokulda köyden taşımalı giderdim okula.
Liseye başlayınca babaannem ve dedemin yanında kalmaya başladım. Annem ve babam köyde çiftçilik yapıyor.
Bizim ailede geçmişten gelen bazı problemler ve huzursuzluklar olduğu için çok kavga olurdu. Ama annem ve babam dışa vurmazdı pek. Ama babaannem ve dedem her gün kavga etmeye başladı evde . Benim o zamanlar çok psikolojim bozuldu . Ben bile bunun farkında değildim ama çok çekingen çok sessiz biri olmuştum. Elime alırdım telefonu sürekli kurcalamaya başlardım . Annemi babamı çok özlüyordum. Ama hep içimde kalıyordu. İstediğim şeyler , söylemek istediğim şeyler hep içimde kalıyordu.
Giderek yalnızlaştım ve evden hiç çıkmamaya başladım . Normalde de annem ve babamla doğru düzgün konuşamıyorum .
Ve akrabalarımı hiç tanımıyorum. İsimlerini hiç bilemiyorum
Ben nedense çok yemek seçiyorum. Yemediğim yemekleri yiyince kusuyorum. Bu sorun hayatımda çok sorun oluşturdu. Halen daha oluşturuyor. Arkadaşlar bir yere çağırınca hem yemekten olsun hem başka nedenlerden olsun gitmiyordum.Çok moralim bozuluyor.
Okulda ders başlayınca çok dikkatim dağılıyor ve başım dönüyor sürekli. Gözlerim kararıyor. Kafamı hafifçe öne eğiyorum öyle kalıyorum.
Çok zayıfım yemek yemediğimden olsa gerek.
Ailemin 4 yıl boyunca yüzünü hiç güldüremedim. Ailem yanıma geldiğinde sürekli çekingen davranıyor ve ağlıyorum. Alkol sigara hayatım boyunca hiç kullanmadım . Arkadaş ortamında bile ağzımdan hiç küfür çıkmaz.. Zaten arkadaş ortamımda olmadıki hiç. Sınavlardan hep zayıf alıyorum. moralim bozuluyor kaçmak istiyorum bulunduğum yerden.
10.sınıfta sayısal bölümünü seçtim ve dershaneye başladım. Ama dersaneye de hiç alışamadım hiç ısınamadım. Çok devamsızlık yaptım. 11.sınıfta öyle geçti. 11.sınıfın sonlarında babam anneme fiziki şiddet uygulamaya başladı. Babam da çok sinirliydi o zamanlar babaannemi arayıp söylenip dururdu. Bundan dolayı son sınavlarım da çok kötü geçti. Ve sınıfı zar zor geçtim.. Şimdi o günler biraz arkada kaldı ama yine aynıyım. 3 ay sonra ygsye gireceğim ama olmuyo ne yapacam bilmiyorum. 4 yıl boyunca evden dışarı sadece okul ve dershane için çıktım . Zamanımı boşa geçirdiğim için şu an çok ağlıyorum .Çok üzülüyorum . Ben bunları hakettiğimi hiç düşünmüyorum.Kendimi çok gerizekalı aptal ve çok değersiz hissediyorum.
Ben belkide tıp hedeflemiş bir öğrenciydim. Sabahları çok zor kalkıyorum.Babaannem her sabah kahvaltımı hazırlar ama yine de okula çok geç kalıyorum. Okula gitmek istemeyen birisi oldum .
Ailemde hiç kimseyle muhabbetim hiç olmuyor . Okuldan geliyorum bilgisayarın başına . Ben aslında çok şey hedefleyen birisiydim. Ama şimdi çok sıkılıyorum ağlıyorum sürekli . Aşırı asosyalim .
Babam ders notlarımdan dolayı ve dershane , okula devamsızlığımdan dolayı çok bağırmaya kızmaya başladı. Onlar her bir şey dediğinde ağlamaya başlıyorum. Aileme yararlı da olamıyorum. Onlara yarar yerine zarar oluyorum hep ! Moralim bozuluyor ağlamya başlıyorum ..
Hiç dışarı çıkmadığım için doğru düzgün kıyafetim bile yok
Yaşantım çok kötü . Dişlerimin çoğu çürük
Bir seçim yapmam gerektiğinde hep kararsız oluyorum. Çok depresyon geçirdim bunu bir Allah bir de ben biliyorum . Derdimi anlatacak kimsem yok. Annem babam beni hiç anlamıyorlar. Çok psikolojim bozuluyor .Hayattan artık zevk alamıyorum Yardım edin bana dostlarım :(

Hocam gerçekten zor zamanlar geçirmissiniz üzüldum peki üni geldimi

< Bu ileti mobil sürüm kullanılarak atıldı >