B

Er
28 Mart 2018
Tarihinde Katıldı
Takip Ettikleri
0 üye
Görüntülenme (?)
354 (Bu ay: 3)
Gönderiler Hakkında
B
2 ay
Siber zorbalığa, iftiraya ve tehdide uğradım. Gidiyorum.
Bu gece 3:30 saatlerinde uzun bir mesaj aldım.

Hayatımda böyle bir zorbalığa uğramamıştım. Tehdit de edildim.

Burası gerçekten çöplüğe dönmüş. Ben gidiyorum arkadaşlar burada daha barınamam.

Psikolojik sorunlarımla ilgili bana yardım eden, konuştuğum ve tanıştığım herkese teşekkürler.
B
2 ay
Psikolojik sorunumu buluyorum gibi
Uzun süre kendimi gözlemleme ve kendimle başbaşa kalma şansı yakaladım ve son 1 haftadır psikolojik olarak içinde bulunduğum durumu anlamaya başlıyor gibiyim.

Yaşadığım şey tamamen bir dikkat eksikliği durumu, yani daha doğrusu ben normal hayatımda genel olarak hiçbir şeye gerçek anlamda dikkatimi vermiyorum, öylesine dinliyor, öylesine yaşıyor, tam olarak olaya odaklanmıyorum. Bunun farkında değilmişim ve bu bende inanılmaz bir alışkanlık olmuş.

Birisi bir şey mi anlatıyor, tam olarak karşı tarafa ne söyleyeceğime odaklanmıyorum. Bir dizi mi izliyorum, yaşananlara genel olarak bakıyor ve odaklanmıyorum.

Bugün ise şöyle bir şey denedim, kendime sürekli telkin verdim, yani resmen kendimi dikkat etmek için rahatsız ettim durduk yere. Oldukça işe yaradı, fakat elde ettiğim dikkati yakaladığım an 1-2 saniye sonra kaybediyorum ve tekrar toparlamam gerekiyor.

Yani beynime sürekli "rahatsız ol" sinyallerini veriyorum. Bu sayede beynimi dikkat etmeye bizzat ben zorluyorum. Ve işe yarıyor, gerçekten bunu yaparken söylediğim şeyler ve öylesine kendimi salmışken söylediğim şeyler arasında büyük bir fark var.

Bu hayatımdan zevk almamı da engelleyen bir durum, odaklanmadığım için hiçbir zaman olayı tam olarak yaşamıyorum. Bunun geri dönüşü olumsuz hisler oluyor, "bende mi bir sorun var ben salak mıyım anlamıyor muyum?" soruları ardarda geliyor ve değersizlik hissi kovalıyor. Oysaki ben sadece dikkat etmiyormuşum.

Bu sorun için ilaçlar var fakat kullanmayı düşünmüyorum, belki ileride olabilir. Şimdilik sorunumu anlamak bile benim için mükemmel bir gelişme.
B
2 ay
Bazen kontrolü kaybediyorum
Tüm öğrendiğim bildiğim, farkında olduğum her şeyi bir kenara atıp çıldırıyorum sebepsizce.

Yani bir insan satranç maçına odaklanamıyor diye ortalığı yıkıp sinir krizinden ölme noktasına gelmemeli. Resmen kontrolden çıktım, saçma salak bir tavra büründüm. Bir oyunda başarılı olmuşsun ya da olmamışsın, ne fark edecek? Ne değişecek? Kime neyi kanıtlayacaksın?

Aslında sinirim tamamen kendime, odaklanamadığımın farkındayım, salsam oynamayı bıraksam 1-2 saat sonra belki oynayabilecek bir kafaya girip oynayacağım ve zevk alacağım. Ama odaklanamadığım zamanlarda da oynamaya çalışıyorum, her şeyin farkındayım ama sırf oynamak için oynuyorum oyunu resmen. Haliyle başarısız oluyorum ve sonra vahşi duygusal reflekslerimle kendimi değersizleştirme noktasına gelene kadar çıldırıyorum. Yaşayan elbet ki vardır bunu burada da.

Yani bugün kontrolü kaybeder gibi oldum fakat durumu analiz edince yine mantığım üstün geldi, kendime zarar vermeyeceğim. Bundan sonra odaklanamadığım zamanlarda kendimi hiçbir şey yapmaya zorlamayacağım.

Cheers...
B
2 ay
Olacak şey olur, olmayacak şey olmaz
Tüm psikolojik gözlemlerim ve 4 yıldır geçiriyor olduğum depresif ruh hali bir kenarda dursun. Bence bir insanın kendine yapabileceği en iyi iyilik gerçekleri kabullenmek olabilir. Beklentiye girmeden olacaklar olsun, olmayacakları zorlamamak gerekir.

Eğer biri hayatını mahvedecekse, mahvetsin, çünkü belki de çözümü mahvolmanın kendisidir. Belki yükselmek için düşmek gerekir. Bir şeyleri olacağına bırakmak kadar güzel bir yaklaşım yoktur.

Aklına geleni söylemeli veya yapmalı ve gerisini boşvermeli insan, pişmanlık duymamalı yaptığı veya yapmadığı hiçbir şeyden. Hepimiz karmaşık varlıklarız ve bazen ne istediğimizi bile bilmiyoruz. Bazen istediğimiz şeye inanamıyoruz bile.

Bazen birilerine yardım etmenin yanlış olduğunu düşünürüm, çünkü kişi sorunu kendi çözmeyi öğrenmediği sürece o sorun hayatında hiç çözülmez aslında. Sadece kenara atılmış veya geçiştirilmiştir.

Eğer kendinizi kötü hissediyorsanız, demek ki hissetmeniz gerekiyor şu an onu. Sıkıldıysanız, sıkılmış olmanız gerekiyor. Mutluysanız, kendinizi tebrik edin. Her ne durumdaysanız, bunu kaosun bir sonucu olarak düşünebilirsiniz.

Bir şeyleri değiştirmenin sebebi bir şeylerden rahatsız olmaktır. Eğer ki değişmiyorsanız demek ki rahatsız olduğunuz bir durum yok aslında. O yüzden değişmiyorsunuz. Sizi gerçekten rahatsız eden noktaya kadar böyle olmaya devam edeceksiniz.
B
2 ay
Uyarıcı Alımını Azaltmak
Kronik dikkat eksikliği yaşayan biri olarak, artık bu tarz bir yaşam biçimine geçmeyi düşünüyorum. Şöyle ki beynime aldığım uyarıcı miktarını azaltırsam, beynim buna göre bu uyarıcılara daha fazla odaklanır ve onlardan daha fazla yararlanır (Dopamin reseptörleri)

Sürekli foruma girmek, sürekli telefonda bir şeyler okumak, sürekli kahve tüketmek, beyini her an uyarıcılara maruz bırakıyoruz. Bu da sürekli uyarıldığımız fakat hiçbir şeyden tam olarak zevk almadığımız bir durum yaratıyor.

Yani örneğin foruma günde en fazla 1 kere gireceğim, ama girdiğimde de bir şeyleri okuyacağım, insanların yazdıklarına bir göz atıp ve aklıma gelen bir şey varsa yazıp çıkacağım. Ama bu 1 kere girdiğimde sahip olduğum odak, 10-20 kere girdiğimde olandan daha fazla olacak.

Sizi uyaran ne varsa azaltarak dikkatinizi arttırabilirsiniz, bu tekniğe "Dopamin detoksu" deniyor aslında, fakat siz ne derseniz deyin. Eskiden bu kadar çok uyarıcı yoktu etrafta ve bence insanlar daha mutluydu.
B
2 ay
Hiçbir şeyi tam olarak dikkate alamamak
Tam olarak yaşadığım şey bu, mesela dizi izliyorum, sıkılmıyorum aslında izlerken fakat dikkate de almıyorum, öylesine akıyor önümde dizi, bazı çok önemli olaylarda biraz odaklanıyorum böyle ama bir şey hissetmiyorum. Yani dizinin baş karakteri ölse "hı hı" diyip kapatırım diziyi.

Tabii böyle olunca diziyi boşuna izlemişim gibi oluyor, aslında zevk almak istiyorum ve dizinin işlenişi hoşuma gidiyor ama dikkatimi hiçbir zaman tam olarak veremiyorum. Sürekli kaç dakika kaldığını merak ediyorum böyle, sanki bir an önce bitmesini istiyorum, ama bir yandan da zevk almak istiyorum. İki arada bir deredeyim? Sıkılıp kapatmak da istemiyorum her seferinde çünkü o zaman da ne yapacağım diziyi izlemeyip diyorum.

Yani dizi ve film izlemek bile zor geliyor, sürekli kendimle mücadele içerisine giriyorum. "Hadi odaklan, bak neler oluyor" filan diyorum ama yok, beynimde bir şeyler ateşlenmiyor. Benim gibi olan var mı?
B
2 ay
Duygudurum dengesizliği
Sahip olduğum durum. Dün oldukça stabil iken, bugün normal hissetmeye çalışmaktan yoruldum. Bir şey var, bilmiyorum tam olarak ne olduğunu ama dengesiz bir kafadayım, odaklanamıyorum ne bir diziye ne de bir oyuna, zevk almamı engelliyor bu durum. Umarım yarın bundan farklı olur, benim gibi olan var mı?
B
2 ay
Hatırlandığınız sürece yok olmazsınız
Evet bedeniniz yok olacak fakat eğer bu dünyaya sizi hatırlatacak bir şey bırakabilirseniz yok olmamış olursunuz.

Belki de bir insanın çabalaması gereken en büyük amaç budur, var olmaya devam etmek, herhangi bir şekilde. Mesela Hitler çok kötü bir şekilde de olsa bu amacı gerçekleştirdi, hepimiz hitleri ölümünden 80 yıl geçmesine rağmen biliyoruz ve yaptıklarını okuyoruz. Her ne kadar Hitler'i dünyanın en kötü insanı olarak ansak da onu var ediyoruz. O hala var, yok olmadı. Sadece bedeni burada değil.

Eğer bunu gerçekleştirmezseniz, asla var olmamış olacaksınız, çünkü varlığınızdan bahsedecek kimse olmayacak. Yani eğer bunu gerçekleştirmeyecekseniz, şu an bile kendinize ben aslında yokum diyebilirsiniz.
B
2 ay
Bıktım ya
Bıktım depresif hissetmekten ya.

Bıktım bıktım artık, bıktım hiçbir şeye hevesimin olmamasından, bıktım bu kadar sıkıcı biri olmaktan, bıktım hiçbir şey yapmamaktan, bıktım kötü hissetmekten ya. Ben de insan değil miyim ben niye bir şeyler isteyemiyorum ya? Hevessiz, isteksiz, hissiz yaşamak zorunda mıyım ben?

Herkes bir şeyler istiyor, ben hiçbir şey istemiyorum. Beni de üzen bu zaten, kendime yakıştırdığım bir hedef yok, motivasyon yok, disiplin desen hiç olmadı. Öyle her şeyi bilen ama ot gibi oturan biriyim. İmreniyorum çalışan veya bir şeye heves duyan insanlara.

Of ya offfff. Bu konuyu yazmam da hiçbir şeyi değiştirmeyecek çünkü kimse nasıl hissettiğimi gerçekten anlamayacak çünkü gerçek diye bir şey yok. Sizin benim hakkımda düşündüğünüz ne varsa sizin kendi hafızanız yardımıyla türettiğiniz başka bir kişiyim ben sizin için.

Üniversite sınavına da çalışmadım, yattım anasını satayım her gün yattım. Çünkü bir kere bile şeyimde olmadı ne üniversite ne de başka bir şey. Her gün anlamsızca bir şeyler izledim, ne olursa. Zaman öldürüyorum ben, yaşamıyorum ben, hissetmiyorum ben.
B
2 ay
Boşluk insanı psikolojikman bitiriyor
Bir işle uğraşmayınca gerçekten her şey anlamını yitiriyor. Ertelediğim bir ödevim vardı, ilk önce masaya oturdum, nasıl yapacağımı bilmez haldeydim, açtığım painti çizdim bir şeyler, kabataslak bir plan. Aklımda bir şeyler oluşmaya başladı, sonrasında açtım müziği ve yavaş yavaş yapmaya başladım. Mükemmel bir kaynak buldum hemen oradan yapıştırdım yazıları, 3-4 saat geçti derken ödevi bitirdim.

Şimdi ise kahvemi alıp dizimi izliyor, bir yandan ödevimi yapmış olmamın rahatlığıyla mutlu oluyorum. Daha huzurlu hissediyorum, çünkü iyi kötü bir şey yaptım bugün. Kendime yeni bir kural koyuyorum : Her gün sıkılsan da bir şey yap. Bir iş, ne biliyorsan, ne yapabiliyorsan, olmadı aç painti bir şeyler çiz, olmadı git kendini video çek bir şeyler anlat filan. Beyine iş vermeyince sapıtıyor, mala bağlıyor çünkü.
DH Mobil uygulaması ile devam edin. Mobil tarayıcınız ile mümkün olanların yanı sıra, birçok yeni ve faydalı özelliğe erişin. Gizle ve güncelleme çıkana kadar tekrar gösterme.