| Herkese günaydın diyerek başlamak istiyorum sabah saat abartmıyorum 7 buçuk sularında kapı çaldı. Zaten uykum hafiftir benim ufak seslere bile uyanırım. Beş dakika geçmedi babam odaya geldi kalk misafirler geldi ayıp olmasın dedi. Üstümü başımı giyindim oturma odasına gittim bi baktım teyzenin teki yanında 2 çocuğu var günaydın dedim gülümsedim ama dışarıdan gülümserken içimde sövüp sayıyordum annem mutfağa bi şeyler hazırlamaya gitti. Bunlarla başbaşa kaldım teyze fırsat bulup sorulara başladı kaça gidiyosun kız arkadaşın var mı,vardır vardır falan derken ben de ayıp olmasın diye sürekli güler yüzle cevap veriyorum tabi . Bi süre sessizlik oldu sonra ben hala otomatik vitese bağladım yüzümde gülümseme eksik olmuyo halının desenlerini anlamsızca incelerken teyze yapıştırdı soruyu hep böyle güler misin çocum sen dedi utancımdan cevap veremedim allah yüzünden eksik etmesin dedi huahua diye hunharca gülmeye başladı gülerken ağzından ateş püskürüyordu endişelenmeye başladım içimden noluyo lan derken dışından teyzecim iyi misin demem ışık hızıyla gerçekleşti teyze hunharca gülmeye devam ediyordu yanında çocuklar ağlamaya başladı gözlerinden ateşler akıyordu anne diye bağırdım annem mutfaktan elinde mızrakla gelip gözlerimin önünde zebaniye dönüştü çocuklar da little zebani haline büründü beni tutup zindana attılar şuan ankesörlü telefondan yazıyorum yardım edin nasıl çıkabilirim? |
| Boş. Ben hayatımda asla bu kadar sahte gülüşler sergilemedim.Bu kadar da uzak kalmadım sevmek kelimesine. Artık yaşamın güzelliğini bulamıyorum ben,ufak bir sevginin verdiği mutluluğu,duyguların anlatılmazlığını bilmiyorum. Attığım her adım bir bir yutuyor düşüncelerimi ve duygularımı. Engel bile olamıyorum ve elimden her şey kayıp gidiyor,alıp götürüyor. İçime sığamıyorum,içime attıklarım karnımı ağrıtıyor. Sıkıştım kaldım sanki yapabileceğim hiçbir şey yok. Çaresizlik hissi insanın canını çok yakıyor. Her şeyin iyi olmasını dilerdim,gerçekten,hayatımda karşılaştığım her iyi olsun kötü olsun her şeyi sorgulamadan yaşamayı dilerdim.Büyük bir kusur olarak görmemeyi isterdim bir çok şeyi. Gerçekten yaşamak için bir sebebim olduğunu düşünmemeye başlıyorum..Gitgide artık inancım da kalmadı bazı şeylere...Çevremde ne kadar insan olursa olsun gözlerimi kapattığım an daima yalnız olduğumu içten içe hissettikçe dolup taşıyorum... |
|
aşkınla ne garip hallere düştüm, her şeyim tamam da, bir sendin noksan, yağmur yaş demeden yollara düştüm, içim ürperiyor, ya evde yoksan?... Videoyu izlemek için tıklayınız |
|
Sevgilimle birkaç gündür konuşmuyoruz, konuşmamamızın sebebi şu: onun geçmişine yönelik takıntılarım var ve ufak şeyler yüzünden çok duygusal olduğundan çabucak kırılıyor... Sırf onu incitmemek için kendime çeki düzen vermek için daha iyi olmak için biraz zaman istedim. Sadece bir hafta kadar zaman. Çok özlediğimizde yazacaktık, böyle konuştuk. Birkaç defa yazdım gerçekten onunlayken iyi hissediyorum ama son bir aydır her konuşmamızda illa ufak tefek şeyler yüzünden kavga edip konuşmanın sonunu getirdiğimizden -ki neleri denesem de artık kavga ettiğimizde onu düzeltemiyorum, sürekli kırgınlıklarla dolu oluyor bana trip atıyor, samimi ve sıcakkanlı konuşmuyor bana karşı ve bitecek gibi duruma geliyoruz o derece tren raydan çıkıyor- artık ona yazmaya cesaret edemiyorum. Yine onu inciteceğim yine onun canını yakacağım ve ilişkimizin sonunu getirecek eğer kavga edersek diye korkuyorum. İşte zaman istememin sebebi bu. Belki biraz değerimizi anlarız ve biraz alttan almaya çalışırız daha iyi olmaya çabalarız diye zaman istedim. O da kabul etti... Bu süreç içinde biraz yine beni sarsan olaylar oldu, zayıf noktamdan vuran... Ama iyiliğimiz için alttan almaya çalıştım ve ona öfkemi yansıtmamaya. Öyle de yaptım. İki gündür konuşmuyoruz zaman istediğimden dolayı. Yaklaşık bir saat önce twitterdan bir tweet atmış şöyle: "anlaşıldı bitti bu kadar" diye. Aramızda hiçbir sorun yokken Ona mesaj attım, neler olduğunu anlatması için ama görüldüde bıraktı. Birden fazla mesaj attım noldu, anlatsana? gibisinden ama görüldüde bıraktı. Ben de "buradan yazarak da bitirebilirdin, ama resmen terkettin. Görüşmek üzere" diye mesaj atıp çıktım. Yine görüldüde bıraktı. Profil resmi görünmüyor, durumu görünmüyor, son görülmesi de yok sanırım engeli bastı. Beyler sanırım terkedildim çok kötü hissediyorum ![]()
|
Bu buz gibi soğukta sokaklardaki kedi ve köpekler için kapılarımızın önüne 1 kap su bıraksak çok şey kaybetmeyiz arkadaşlar ![]()
|
|
MAGNETIC FLOATING TOY: IRON MAN Iron Man'in minyatürünü yaptılar! Manyetik platform üzerinde bu oyuncak havada asılı kalabiliyor (Egg Attack - EA-008SP Iron Man3 - Mark II Magnetic Floating Version) Beast Kingdom, elektromanyetik çekme ve itme platformu ile Mark II'nin uçan modunu sağlayacak bir etki kullanılarak, dünyanın ilk simülasyon oyuncağı EA-008 Iron Man 3 Mark II Magnetic Floating versiyonunu sunuyor. Egg Attack serisi Iron Man'in temel özellikleri gerçekçi ve her detayı titizlikle zırh, eklemleri ve uçan modu hava saptırıcı dahil hazırlanmış. Iron Man 3 Mark II'nın zırhı çelik ve yüksek kalitede metal kaplama boya ile boyanmış. Yüksek parlaklıktaki LED ışık, Iron Man'in filmindeki gece uçan modu gibi göğsünde, gözlerinde, ayaklarında ve ellerinde reaktör bulunmakta. Egg Attack Iron Man 3 Mark II Magnetic Floating versiyonunda, manyetik asma tabanı, özelleştirilmiş pil (8 adet AA pil), ve bir koruyucu tabaka vardır. Ürün Ayrıntıları: Marka: Marvel Model: Egg Attack Iron Man 3 Mark II Magnetic Floating Version Üretici: Beast Kingdom Toys Ürün Boyutları: Mark II: H8.5 x W16 x L7cm Baz: Çap - 11cm Ürün Ağırlığı: 1kg Malzeme: ABS, Mıknatıs Fotoğraf: < Resime gitmek için tıklayın > Video: Videoyu izlemek için tıklayınız |
|
İnsansız Dünya < Resime gitmek için tıklayın > İnsansız dünya, şüphesiz bir çok postapokaliptik, distopik bilimkurgu kitabı ve filminin konusu olmuş, bir çok insan için de heyecan verici bir kavramdır. Alan Weisman, 2005 yılında Discover dergisinde yayınladığı ve yılın en iyi bilim yazılarından biri seçilen "Earth Without People" da New York başta olmak üzere genel olarak gezegenin insanların yok olduğunda ne gibi aşamalardan geçeceğini anlatıyor. Yine aynı yazarın, Temmuz 2007'de yayınladığı "World Without Us" isimli kitabı bu konu üzerinde daha da fazla kafa yoruyor. < Resime gitmek için tıklayın > İşte, insanların dünyadan tamamen yok olduktan sonra gerçekleşecekler: 2. Gün : Elektrik kesintisinin ardından, manhattan daki gelişmiş metro ağının sular altında kalmasını önleyen pompalar devre dışı kalacak. Metro tünelleri sular altında kalmaya başlayacak. 1. Hafta : Acil durumlarda nükleer reaktörlerdeki soğutma sistemini çalıştıran jeneratörlerin yakıtları tükenecek. Nükleer santrallerde yangınlar çıkacak, patlamalar olacak. 1. Yıl : Dünya çapında, kentlerin bulunduğu yerlerde bir zamanlar doğal olarak yaşayan hayvanlar sokaklarda gezmeye, binaları sığınak olarak kullanmaya başlayacaklar. 3. Yıl : soğuk bölgelerdeki su boruları içlerindeki suların donmasayla çatlayacak. bu durum, binaların duvarlarının da ayrılmasına neden olabilecek. insanlarla birlikte yaşayan hamamböcekleri ve küçük kemirgenler gibi canlılar, besinlerin tükenmesi nedeniyle ve ısıtma olmadığı için soğuktan etkilenerek bir kaç kış içinde tükenecekler. cadde ve sokaklarda, binalarda çatlayan asfalt ve betonun aralarında otlar ve ağaçlar bitmeye başlayacak. hava kirliliği ortadan kalktığı için binaların yüzeyleri likenlerle kaplanmaya başlayacak. 5. Yıl : büyük kentlerin çoğu, giderek biriken kurumuş yaprakların yıldırımların etkisiyle tutuşması sonucunda yangınlara teslim olacak. ahşap binalardan geriye pek bir şey kalmazken, betonerme binalar, her ne kadar hasar görselerde ayakta kalabilecekler. 10. Yıl : çatıları sağlam olmayan binaların çatılarından sızan sular binaların içlerinde çürümelere ve ahşap binaların çatılarının çökmesine neden olacak. ısıtma sistemleri artık çalışmayan binaların çatı ve duvarları, sızan suların sürekli donması ve erimesi nedeniyle çatlamaya ve dağılmaya başlayacak. 20. Yıl : çoktan sular altında kalmış olan metro hattındaki trenler ve tünelleri çökmekten koruyan metal sütunlar ve kolonlar paslanmaya başlayacak ve tüneller çökecek. caddeler, derelere dönüşmeye başlayacak. 100. Yıl : Hemen hemen bütün binaların çatıları çökmüş olacak ve bu onların çöküşünü hızlandıracak. Büyük depremler, belki de bazı kentleri yerle bir edecek. 300. Yıl : Asma köprüler bakımsızlıktan ve paslanmadan çökecek. Ancak kemerli köprüler daha yüzlerce yıl ayakta kalabilecek. 500. Yıl : Ilıman ve sulak bölgelerde ormanlar kentlerin yıkıntılarının üzerini büyük oranda kaplamış olacak. Tarlalar da doğalk bitki örtülerine kavuşakcaklar. İnsan yapımı bir çok malzeme, özellikle plastik olanlar hala ortalıkta olacak. 5000. Yıl : Atom bombalarının içerdiği nükleer başlıkların içindeki radyoaktif madde, aşınan başlıklardan dışarı sızmaya başlayacak ve plütonyum-239, çevredeki bir çok canlı için tehdit oluşturacak. 15000. Yıl : Buzul çağı başlamış olacak ve orta enlemlere kadar inen buzullar şehirlerde ayakta kalan binaları yerle bir edecek. 35000. Yıl : 20. Yüzyılda kurşunlu benzin kullanımı sonrasında ortaya çıkan kurşunun topraktaki derişimi normal düzeye inecek. 100.000 Yıl : Atmosferdeki karbon dioksit oranı, endüstrileşmeden önceki düzeye inecek (bu daha fazla sürebilir). 250.000 Yıl : Atom bombalarından çevreye yayılan plütonyumun yaydığı radyason doğal düzeye inecek. 1.000.000. Yıl : Plastiklerin bir çoğu hala bozulmadan kalmış olabilir. kimse bunların ne kadar dayanabileceğini tam olarak bilmiyor. 10.000.000. Yıl : İnsan yapımı bir çok nesne toprağa karışırken, bronzdan yapılan heykeller çok da fazla bozulmadan insan ırkının yadigarı olarak kalıyor. 1.000.000.000 Yıl : Güneş ısısını artırmaya başladığı için yeryüzü giderek ısınmaya başlayacak. Bir çok tür buna uyum sağlamakta güçlük çekerek yok olacak. 4.500.000.000. Yıl : Güneş, kırmızı dev haline gelerek iyice genişleyecek ve yeryüzü sıcaklıktan kavrulacak. Yeryüzünde yaşayan canlılar bu aşamadan çok uzun süre önce çoktan yok olmuş olacaklar... |
Arkadaşlık baya etkiliyor farkındayım.Çevremdekiler düzgün tipler değil malesef.En yakın olduklarımın sayısı 2yi 3ü geçmez. Zaten değiştim,onların da yavaştan değiştiğini farkediyorum.Aralar açılmakta.
Aile desen ayrılar,babam birisini bulmuş sanırım pek bilmiyorum ama gerçekten söylüyorum aile konusu umrumda bile olmadı babamla annem ayrıldığından beri.
Sağlık kötü,işim başımdan aşkın kalıcı bir hastalığım var ve sürekli kötüleşmekte.Günlerdir de uyuyamıyorum,yemek yiyemiyorum.Bunun üstüne sigara içmeye başladım.
Çaresiz hissediyorum elimden hiçbir şey gelmiyor yapamadığım çok şey varken yaptığım şeylerin de çok iyi yapabilindiği söylenemez... Elimden gelen bir şey yok,en azından sevgili,arkadaşlık konusunda... Getirmek istediğim konuya bir türlü getiremedim.Sonuç olarak en yakın zamanda umarım geberirim,diliyorum. Hiçbir şeyden hazetmiyorum. İyi forumlar