Üzücü derken nasıl desem ölüm gibi şeylere gülmem tabii ki. Yani benim başıma gelen üzücü şeylere pek de aldırmam. Nefes alabiliyorsam mutluyumdur. Komik şeylere de gülmem. Mesela bazen insanlar o kadar saçma o kadar gülünmeyecek şeyler söylüyorlar ki bazı insanlar hatta hepsi kahkaha atıyor. Yani anlayamıyorum nedir bu kadar komik olan bir sözle bu kadar gülünecek şey nedir yani? Silik derken pek anlayamadım hocam. |
Sonunda benim düşünce yapıma örnek bir cümle bulabildim. Gerçekten yemek yerken sadece hücrelerimizin canlılığını devam ettirebilmesi için yediğimizi düşünmeden yemek yiyemiyorum. Yaşamak için yemek yemek.. Hayvanların yaptığı gibi. Siz hiç bir hayvanın yemek ayırt ettiğini gördünüz mü? Tamam insanız damak zevkimiz var ama o da bir yere kadar. < Resime gitmek için tıklayın > |
Ya okadar kötü durumdayım ki tam spora başlıcam p90x yapıcam evde annem babam güler felan diye ondan utanıyorum vazgeçiyorum Pazarteside itibaren ağzıma sürmiyeceğim fastfood |
Hah aynen ben de öyleyim. Bazı şeyler için ailemden dahi çekiniyorum. |
benim durumda ise hissizlik mecazi olmaktan çıkmış, gerçekten ne soğuğu ne sıcağı ne acıyı ne de başka bir şeyi hissedebiliyorum |
| Fakat hayat devam ediyor. Öldükten sonra kimse benim ne hissettiğimi asla bilemeyecek. Hayat olduğu yerden devam edecek herkes için. Tıpkı bizim yaptığımız gibi.. |
Kavga gibi şeylere de pek sıcak bakamıyorum. Bu Dünya hepimizin ve hepimiz birlikte bu Dünya'da yaşamımızı sürdürebiliriz. |
| hmm ... Hocam silik derken hiç dikkat çekmeyen çevresi tarafından orada bulunduğunuzun farkına dahi varılmayan birimisiniz ? |
Eksi basarsanız bu arkadaşa sevinirim. Bu hayatta yaşadığım sıkıntıları dile getirdim ve anlattım. Gerçekte insanlarla yüz yüze konuşamayacağım şeyler bunlar ve konuşmakta bir terapi yöntemidir ben de pek işe yaramasa da öyledir. |
Evet. Yahu adamlar yanımda oturuyor kanepede konuşuyorlar kendi başlarına sohbet ediyorlar "Ee Furkan sen niye böyle suskunsun niye hiç konuşmuyorsun?" filan diyen yok. Zaten demeleri gerekmiyor da bence ama durum böyle işte. Örneğin benim fikrimi dahi sormuyorlar ben önemli yerlerde atılmadığım sürece. Ne bileyim bana ilgi duyan, değer veren, konuşmaya çalışan insan yok. Güncelleme:adamlar derken kızlı erkekli ortam. Her yerde kısaca. Güncelleme 2:kanepe derken hastanede staj yaptığımız için dinlenme odası gibi bir yer var orası |
| Hocam öncelikle çekimser davranmayın bu devirde bırakın fikir sormayı yolda giderken iyi günler demeyi bile akıl edemiyor insanlar o lanet akıllı telefonlarda ne varsa artık millet yüzüne bakıp selam vermeye bile tenezzül etmiyor kaldı ki sen selam versen dahi selamını almıyor sığır yaşıyor millet. Bu yüzden sana tavsiyem nitelilkli kişilerle dostluk kurmaya bak ha illa o kişilerle mi arkadaş olacan kardeş ozaman mevzuya muhabbete kendini zorla kabul ettirecen .. |
| Bunu anla öncelikle; sosyalleşmek istiyorsan gerçek kişiliğini değil, sahte kişiliğini kullanman gerek. Ortama adapte olman, arkadaşların nasıl davranıyorsa senin de öyle davranman gerek. Onlardan biri olman lazım. Bu kadar basit. Olamıyorsan da o çevrede yaşadığın süre boyunca, 'hiçbir' zaman sosyal olamayacaksın. :) |
Aynen hocam dediğiniz gibi insanlara günaydın filan diyorsun yüzüne bakmıyor halbuki ben tam tersini yapıyorum. Yani bana birşey dediklerinde uğraştığım işi bırakıyorum onları dinliyorum gözlerine bakarak ama onların yaptıklarına bak ne desem az.. Onların sohbetleri de o kadar boş ki anlatamam. Televizyonda izledikleri kişinin saçından tut ayakkabısına kadar eleştirdiler var mı böyle bir şey ya hangi mantığa akla sığar bunlar? Çekimserlikte var fakat bir gün göçüp gideceğimiz bu dünyada neden çekimser oluyorum hiç anlayamıyorum. Kafamda deli sorular.. |
Mecburen böyle olacak. Onların ortamına katılmayı hiç bir zaman istemiyorum. Sigara içerlerken bile uzak duruyorum arkadaşlardan duman dahi gelmesin diye. Dediğim gibi hayvanlardan ve diğer şeylerden yakın dostum olacağına inanmıyorum. 15-20 gün sonra kedi alacağım evimize onla mutlu mesut dost oluruz başka insana da gerek yok. Ondan önce kuş beslemiştik 3.5 yaşındaydı çok üzüldüm ansızın gitti ve kafamdaki bu sorular o ansız ölümden sonra daha da önemli gelmeye başladı benim için. Sevdiklerimin değerini daha iyi anladım. Çoğu şeyi alttan almaya, kızmamaya-sinirlenmemeye gayret gösteriyorum. Sahte kimlikle yaşıyorum zaten. Asla evde olduğum gibi biri olamıyorum dışarda. Sesim az çıkıyor, elimi kolumu nereye koyacağımı şaşırıyorum filan. |
|
Birkaç tahmin yürütmek istiyorum; - Ailen çok üstüne titriyor ve her yaptığına karışıyor veya artık karışmıyorlar ama çocukken karışıyorlardı - Tek çocuksun ve fazla akraban yok varsa da görüşmüyorsun - Az olsun öz olsun mantığıyla senin gibi düşünmeyen insanlarla aranı sıcak tutmuyorsun - Karşı cins konusunda da ruh eşini arıyorsun, menfaat beklemeyen karşılıksız sevebilecek birini Hangileri var veya yok cevaplar mısın, bunlar sadece tahmindi. |
Konuyu açan arkadaşla aynıyız 1 ve 2 var 3 kısmen |
| Bence hedeflerine odaklan bırak boş arkadaşları hedefleri idealleri olan kişilerle takıl bilgi alışverişinde bulun olmadı git hocalarınla geleceğin hakkında bir yol haritası çıkar tecrübelere önem ver önümüzde ygs lys sınavı var bak onlara odaklan Sınıf arkadaşları gelip geçicidir. Niye benle konuşmuyorlar diye takıntı yapma ! |
Annem akşam bakkala bile zor gönderen biri. Hiç sevmiyorum bu davranışını. Belki de çekimserliğim, rahat olamayışım bu yüzdendir. Abim var fakat hiç yakın değiliz. O benim için dışardan gelen biri gibi. Ne ben onla konuşurum ne de o benle konuşur. Akrabalarımdan da nefret ediyorum. Yahu bir insan eve gelip yok şu kanepeyi şuraya koy daha güzel olur diye karışabilir mi? Seste çıkarmıyorum ayıp olmasın diye. Az olsun öz olsun cümlesini pek anlamadım. |
Deneyimlisin bu konuda galiba. |
Sen de beni anlatmışsın ama benim oyun filan konuşabileceğim bir arkadaşım da yok o yönden şanslısın.
Hapşırıyorum ben de geber diyecekler mi diye bekliyorum. CİDDİYİM.
Sağlıklı beslenmeye bak. Patates kızartması dahi yemiyorum artık. Cipsi de çıkardım.
Ben de hocaların farkında değilim.
Bu mesaja 1 cevap geldi. Cevapları Gizle