quote:

Orijinalden alıntı: Dzyuba

Rüyamda ben eski evimizdeyim öncelikle. Tam hatırlayamadığım bir iş yaparken karnım acıkıyor ve bizim şimdiki evimize yürüyorum. Evler arası cidden yürüme mesafesi bu arada. Neyse işte, yürüye yürüye eve geliyorum. Asansörle bizim kata çıkıyorum. Asansörden indiğimde bizim bir alt kattan başlayarak merdivenleri doldurup bizim kata kadar taşmış bir cemaat cenaze namazı kılıyor. Bizim kapı da açık bu arada. Ben içeri giriyorum hızlıca. Soruyorum annemen, neler oluyor dışarıda, diye. Sonra da annemin yanında babaannemi görüyorum otururken. Babaannemin suratıda bembeyaz, hiç bir tepki yok. Ben ilk gördüğümde merak ediyorum, la acaba neden suratı böyle diye. Babaanneme tam hoşgeldin diyecekken annem babaannemin öldüğünü söyledi mutfaktan. Ben de önce şaşırdım, kaynar sular boşaldı kafamdan. Sonra da, şimdi anladım suratın neden böyle; öldün çünkü, dedim kendi kendime. O arada düşünürken halam da yan odadan bana hoşgeldin demeye geldi. Onun da suratında beyaz bir makyaj vardı ama içinde mavilikler de vardı, sanki palyaço maskesi gibiydi. Halama dedim, hala sen de mi öldün, diye. Halam da, saçmalama oğlum yaşıyorum hala, dedi ve yan odaya geri döndü.

Çok rahatsız edici bir rüyaydı cidden. Bu aralar rüyalarımda çok ölüm görüyorum ve hepsi de akla mantığa uymayan rüyalar. Var mıdır bunun belli bir nedeni?

quote:

Orijinalden alıntı: tavukjack