IRGC’ye göre saldırılarda hem İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu’nun ofisi hem de İsrail Hava Kuvvetleri Komutanlığı karargahı hedef alındı. Uzmanlar, yalnızca fotoğraflara bakarak hangi füze türünün kullanıldığını belirlemenin mümkün olmadığını belirtiyor. Bazı kaynaklar saldırıda Hayber füzesinin kullanıldığını öne sürerken bazı raporlarda bunlara Hayber Şekan ve hatta hipersonik füzeler denildi.

Bu füzeleri önlemek oldukça zor

Terminal fazda (hedefe erişmeden hemen önceki aşama) yapılan manevralar, füzelerin tahmin edilebilirliğini düşürüyor. Bu da savunma sistemlerinin karar almasını zorlaştırıyor. Kompakt ve taşınabilir yapısı da füzeyi saklamayı ve farklı platformlardan fırlatmayı mümkün kılıyor.

Ayrıca Bkz.İsrail lazer silahını sahaya sürdü; Iron Beam, İran dronlarına karşı kullanıldı

Orta mesafede yapılan rota düzeltmeleri, füzeyi atmosfer dışında bile doğru hedefe yönlendirebiliyor ve terminal şartlar altında isabeti koruyor. Ağır savaş başlığı ve hızlı hazırlık süresi, sert hedeflere yüksek etkili saldırılar veya psikolojik baskı yaratmak için daha az fırlatma ile etkili olabiliyor.

İran’ın Fattah füzesi gibi hipersonik çalışmalarında hızdan çok terminal manevralarla savunmayı zorlamak ön planda. İddialara göre menzil yaklaşık 1.400 km, hız ise Mach 13–15 civarında. Fattah, yeniden giriş aracındaki küçük roket motoruyla MaRV tarzı manevralar yapabiliyor. Bu sayede geleneksel balistik füzelerden farklı olarak savunmayı yanıltıyor.

İsrail için bu tip füzeleri durdurmak zorlu. Arrow-3, atmosfer dışı tehditleri yok etmek için tasarlanmışken, test aşamasındaki Arrow-4, manevra kabiliyetli ve hipersonik tür füzelere karşı üst atmosferde müdahale için geliştiriliyor. ABD ve müttefikleri Aegis BMD sistemleri ve SM-3/SM-6 füzeleri ile destek sağlasa da gerçek süzülme fazı (üst atmosferdeki manevra) önleme sistemleri halen geliştirme aşamasında.